KΩNΣTANTINΟΣ BHTA «Kαλό είναι να διχάζεις»

Με το «Transformations» του (που ο δημιουργός του K. Βήτα ονόμασε «έρευνα πάνω
στον Μάνο Χατζιδάκι») συζητήθηκε, δίχασε, ενθουσίασε το κοινό. Το ηλεκτρονικό
τοπίο μέσα στο οποίο τοποθέτησε κομμάτια όπως το «Ρολόι», «Κάθε τρελό παιδί»,
«Love Her» κ.ά. ­ «δεν με ενδιέφεραν οι επανεκτελέσεις, απλά ήθελα να ξύσω
επιφάνειες, να δημιουργήσω μουσικούς τοίχους…» λέει ­ διαπέρασαν τα κλειστά
κυκλώματα της κοινωνίας τής ελεκτρόνικα κι έφτασαν στα πιο «ανοιχτόμυαλα» CD
Player, κάνοντας το «μουσικό εργοστάσιο του Transformations» (όπως το ονόμασε
επίσης ο ίδιος) ένα από τα πιο πολυσυζητημένα και ενδιαφέροντα έργα των
τελευταίων χρόνων. Και έφθασε η ώρα οι «Μετασχηματισμοί» να παρουσιαστούν για
πρώτη φορά λάιβ, στο πλαίσιο του Φεστιβάλ Synch, μαζί με ένα μεγάλο video
installation που σκηνοθέτησε ο Γιώργος Θεωνάς.

«Ο Γιώργος ήταν ο πρώτος βιντεο-καλλιτέχνης που μου έστειλε το 2003 το “Love
Her” σε κινούμενο σχέδιο. Ένας άγνωστος ερωτεύεται μια πόρνη, στη μέση του
τραγουδιού τη σώζει από μια απόπειρα αυτοκτονίας κι αρχίζει ο ψηφιακός έρωτάς
τους. Πέρσι το φθινόπωρο, όταν μου ανακοίνωσαν από το Synch τα σχέδιά τους,
τον πήρα τηλέφωνο στο Λονδίνο και του πρότεινα να σκηνοθετήσει και να γράψει
τα σενάρια για τα τραγούδια…», λέει στα «NEA» ο K. Βήτα.

«Νομίζω ότι τη ματιά ενός νέου ανθρώπου ήταν αυτό που χρειαζόταν το
“Transformations” σε οπτικό επίπεδο. Σε ένα καφενείο στην Πλάκα τού μετέφερα
τις ιστορίες που υπήρχαν πίσω από τα τραγούδια του Μάνου Χατζιδάκι και του
Νίκου Γκάτσου, έτσι όπως μου τις είχε διηγηθεί ο Γιώργος Χατζιδάκις τότε που
έκανα τα πρώτα σχέδια του “Transformations”. Μιλήσαμε για την τεχνολογία, την
ανάμειξη της Αγγλίας στον πόλεμο του Ιράκ, πόσο άσχημα μυρίζει το Λονδίνο τα
Σαββατόβραδα από τα MacDonalds, αλλά και για την έκθεση του Bruce Nauman στην
Tate Gallery. Έμεινε τρεις ημέρες στην Αθήνα, όταν έφυγε του χάρισα σε ένα DVD
την “Έκλειψη” του Αντονιόνι».

Λίγο πριν από το Πάσχα άρχισαν τα γυρίσματα (το ρεαλιστικό μέρος υπερτερεί
έναντι του animation) στο Λαύριο, τη Χαλκίδα, το Σούνιο και τον Πειραιά. «Δεν
είχα ξαναζήσει μια τέτοια εμπειρία», λέει ο K. Βήτα. «Ξαναπήγα πάλι πίσω, τότε
που έφτιαχνα το εργοστάσιο του “Transformations” με τα σάμπλερ (σ.σ.:
αποσπάσματα των αυθεντικών έργων του Μάνου) και τις συχνότητες…».

Κάποιοι το αγάπησαν, κάποιοι υποδέχθηκαν κριτικά τις «Μεταμορφώσεις». «Το ξέρω
ότι το έργο αυτό βρήκε φανατικούς φίλους και εχθρούς», λέει. «Το ήξερα απ’ την
αρχή αυτό… Το βρίσκω πολύ κανονικό να διχάζεις μέσα από μια φόρμα ή μια
σκέψη τον κόσμο. Εξάλλου και ο Μάνος δεν συνήθιζε να ταράζει την ήσυχη
επιφάνεια των πραγμάτων;».

«Διάθεση φυγής προς τα άστρα»

«Βρίσκω πως είναι πολύ κανονικό να διχάζεις μέσα από μια φόρμα ή μια σκέψη
τον κόσμο. H τέχνη βρίσκεται εδώ για να κουνήσει και όχι για να
καθησυχάσει…», λέει ο Κωνσταντίνος Βήτα για το έργο του «Transformations»
πάνω στα τραγούδια του Μάνου Χατζιδάκι