Xορικά και αιώνιο κάλλος κάτω από τη φεγγαράδα

Σκηνή αριστοφανική από τα «Χορικά ’06» του Σταμάτη Κραουνάκη και των «παιδιών» του

Δροσούλα, φεγγαράδα, τα φωτάκια απ’ το Γιαλάσι στο βάθος, πίσω μας το
πανέμορφο λιμανάκι της Αρχαίας Επιδαύρου κι από ψηλά ήχησε ένα σαξόφωνο.

Σιγά σιγά, τα παιδιά τής Σπείρας Σπείρας και οι σπουδαστές των ειδικών
σεμιναρίων του Σταμάτη Κραουνάκη ­ τζιν, σανδάλια, τα «καθημερινά» τους κι από
πάνω, χαλαρά ριγμένα, μαύρα υφάσματα ­ άρχισαν να κατηφορίζουν απ’ τους
διαδρόμους ανάμεσα στις κερκίδες, τραγουδώντας, και να μαζεύονται ­ «Με
ψαλμούς ιερούς…» ­ στη σκηνή του «Μικρού» θεάτρου μαζί με τους μουσικούς.

Λίγο λιβάνι αναμμένο που μοσχοβολούσε στα χέρια, ένα κεράκι ­ μια
ατμόσφαιρα ιεροτελεστική ­ και πάνω στη σκηνή δυο χαμηλά ξύλινα παταράκια,
ένας σωρός από ξύλινες καρέκλες καφενείου κι ένας, μετωπικά προς το κέντρο του
κοίλου, ξύλινος διάδρομος που «κοβόταν με το μαχαίρι» αφήνοντας μια εντύπωση
άμβωνα ­ το σκηνικό του Τάκη Χατούπη που είχε και την ενδυματολογική
επιμέλεια: σεβασμός προς τον χώρο και μια μουσική παράσταση που έμοιαζε να
έχει φτιαχτεί ειδικά για το «Μικρό» ­ τόσο του ταίριαζε.

«Χορικά ’06 – Αιωνία θητεία στο κάλλος» ο τίτλος της και δεν ήταν παρά
μετεξέλιξη για ανοιχτό χώρο της παράστασης που παρουσιάστηκε πέρσι, στο τέλος
της σεζόν και στην αρχή της φετινής στο «Αθηναΐς»: ο μεταφραστής K. X. Μύρης ­
ο δικός μας Κώστας Γεωργουσόπουλος ­ επέλεξε μια εικοσάδα περίπου αποσπάσματα
στασίμων από την αρχαία τραγωδία και κωμωδία ­ από τον «Αγαμέμνονα» του
Αισχύλου μέχρι τον «Κύκλωπα» του Ευριπίδη, από τον «Οιδίποδα επί Κολωνώ» του
Σοφοκλή μέχρι τις «Θεσμοφοριάζουσες» του Αριστοφάνη, μεταφρασμένα από τον
ίδιο, και ο Σταμάτης Κραουνάκης κάλεσε συνθέτες της νεώτερης και της νεώτατης
γενιάς, τους τα μοίρασε και τα μελοποίησαν ­ οκτώ συνθέτες συνολικά συν ο
Σταμάτης Κραουνάκης, που δούλεψε μαζί τους και δίδαξε τα κομμάτια, εννιά.

Και ξαφνικά ανακαλύπτω ότι προέκυψε ­ τόση σύμπνοια! ­ ένα έργο ενιαίο,
ένας σφιχτοδεμένος κύκλος τραγουδιών μολονότι πρόκειται για δουλειά εννέα
εντελώς διαφορετικού «κλίματος» τραγουδοποιών. Ένα έργο «αλλιώτικο», πρόταση
πνευματική σε καιρούς χαλεπούς για το ελληνικό τραγούδι, άρωμα λεπτότατο μέσα
στις μυρουδιές βόθρου που εκπέμπουν τηλεοπτικά κανάλια και ραδιοφωνικοί
σταθμοί.

H παράσταση, κινημένη από τη Φρόσω Κορρού, φωτισμένη από την Κατερίνα
Μαραγκουδάκη και με εξαιρετικά σταθμισμένο από τον Γιάννη Χρονόπουλο ήχο, είχε
μέτρο, είχε κέφι όταν ο Αριστοφάνης πέρασε στα στόματα των παιδιών, είχε λόγο
­ του K. X. Μύρη ­ στιβαρό αλλά και λυρικότατο και μια εκτέλεση υψηλού
επιπέδου: φωνές εξαιρετικές ­ δουλεμένες και δεμένες. Και, πάνω απ’ όλα, είχε
μια κορύφωση συγκλονιστική: όταν ο Άρχων Πρωτοψάλτης του Οικουμενικού
Πατριαρχείου Κωνσταντινουπόλεως Γεώργιος Χατζηχρόνογλου εισήγαγε στο απόσπασμα
από την Παράβαση των «Ορνίθων»: «Μετά το μέγα μηδέν…».

Δεν ήμασταν πάρα πολλοί το βράδυ της Παρασκευής στο θεατράκι της
Επιδαύρου. Αλλά όσοι ήμασταν ­ όλοι, νομίζω ­, «γεμίσαμε». Γι’ αυτό και το
χειροκρότημα στο τέλος για τον Σταμάτη Κραουνάκη, τα παιδιά του και όλους τους
συντελεστές ήταν τόσο θερμό.

INFO

Απόψε, στις 21.30, στους Δελφούς, στο θέατρο «Φρυνίχου», στο πλαίσιο της
Πολιτιστικής Αμφικτιονίας 2006 του Ευρωπαϊκού Πολιτιστικού Κέντρου Δελφών
(τηλ. 210-3312.781 – 5). Εισιτήρια: 20, 12 ευρώ.