PIΠEΣ Mικρότητες

Ο νέος γύρος αντιπαράθεσης ανάμεσα στον Χριστόδουλο και τον Πατριάρχη
έχει κρατηθεί μέχρι στιγμής μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας. Αυτό ωστόσο
δεν σημαίνει ότι είναι λιγότερο επώδυνος ή επιζήμιος.

ΣΤΟ επίκεντρο και αυτή τη φορά η προσπάθεια του προκαθημένου της
Εκκλησίας της Ελλάδος να ενισχύσει τον ρόλο του και την ισχύ του τόσο στο
εσωτερικό όσο και διεθνώς. Προσπάθεια η οποία εκδηλώνεται μέσα από ενέργειες
που έχουν στόχο να περιορίσουν τις δικαιοδοσίες και να υποσκάψουν το κύρος του
Οικουμενικού Πατριάρχη.

ΟΠΩΣ συνήθως συμβαίνει σε τέτοιες περιπτώσεις, οι ενέργειες αυτές έχουν
μια χαρακτηριστική μικρότητα – η άρνηση, για παράδειγμα, απόσπασης κληρικών
στο εξωτερικό που απογυμνώνει τις Μητροπόλεις του Πατριαρχείου ή η απαίτηση να
κυρώνονται τα μυστήρια που τελούνται εκτός Ελλάδος από τη Διαρκή Ιερά Σύνοδο
που αμφισβητεί τις περιοχές ευθύνης του.

ΣΕ μια περίοδο όμως που η οικουμενικότητα του Πατριαρχείου βάλλεται από
πολλές πλευρές, η υπονόμευσή του από την Ελλάδα έστω και με τέτοιες μεθόδους
θα μπορούσε να αποδειχθεί καθοριστική. Γιατί βέβαια πολύ θα ήθελε η Τουρκία να
έχει έναν Πατριάρχη που εκπροσωπεί απλώς τους Έλληνες της Πόλης, όπως και πολύ
θα ήθελαν άλλοι πατριάρχες να διεκδικήσουν δι’ εαυτούς τον ρόλο οικουμενικού
εκπροσώπου της Ορθοδοξίας.

KAI μόνο οι λόγοι αυτοί θα έπρεπε να είναι αρκετοί για να επιβάλουν
στον κ. Χριστόδουλο αυτοσυγκράτηση και μετριοπάθεια. Φαίνεται όμως ότι παρά τα
παθήματά του δεν έχει εγκαταλείψει διόλου τα όνειρά του για κοσμική ισχύ. Έτσι
όμως δεν κάνει καλό ούτε στην Εκκλησία ούτε στην Ελλάδα!