ΓPAMMATA ΣTIΣ MATIEΣ Ο K. Σημίτης

Ο λόγος στους αναγνώστες.

Ο Μιχ. Γκρίλλας, Γαρέφη 3, Λάρισα, γράφει:

«Διάβασα με πολλή προσοχή το βιβλίο του πρώην πρωθυπουργού Κώστα Σημίτη
“Πολιτική για μια δημιουργική Ελλάδα”. Πρόκειται για ένα βιβλίο καλά δομημένο,
γραμμένο με μεγάλη επιμέλεια και με ομαλές μεταπτώσεις από το ένα κεφάλαιο στο
άλλο. Είναι, πιστεύω, ακόμα πολύ νωρίς να κρίνουμε το έργο του. Εκείνο όμως
που φαίνεται μέσα από τις γραμμές του βιβλίου αυτού είναι η μεγάλη προσπάθεια
και το γνήσιο ενδιαφέρον του πρώην πρωθυπουργού να προσφέρει ό,τι μπορούσε για
το καλό του τόπου. Μακάρι αυτή η αρχή να βρει μιμητές.

Θα αναφερθώ όμως με δυο λόγια στην κρίση των Ιμίων τον Ιανουάριο του 1996. Οι
Τούρκοι βρέθηκαν απρόσμενα και ανενόχλητοι να κατέχουν τη μικρότερη
βραχονησίδα. Συνεπώς, μακάριοι οι κατέχοντες. H κυβέρνηση τότε βρέθηκε σε πολύ
δύσκολη θέση και ήλθε σε δίλημμα, ή να δώσει στην κρίση στρατιωτική λύση,
δηλαδή πόλεμο με όλες τις καταστροφικές συνέπειες και για τις δυο χώρες, ή να
δώσει πολιτική λύση του ανακύψαντος προβλήματος, φυσικά με διαπραγματεύσεις
και με μεσολαβητές με την Τουρκία, πράγμα που τελικά έγινε.

Εκείνο το βράδυ, στην κρίση των Ιμίων, προκύπτει με κάθε σαφήνεια και αυτή
είναι η όλη αλήθεια, ότι μεταξύ του τότε πρωθυπουργού Σημίτη και του τότε
A/ΓΕΕΘΑ, δηλαδή του αρχιστρατήγου ναυάρχου Λυμπέρη, δεν υπήρχε σχέση αμοιβαίας
εμπιστοσύνης και κοινή πλεύση για τον τρόπο αντιμετώπισης της όλης
πολιτικοστρατιωτικής κατάστασης.

Συγκεκριμένα, ο ναύαρχος είχε στο μυαλό του την κατοχή της μικρότερης
βραχονησίδας και πώς θα έδιωχνε τους Τούρκους κομάντος από αυτή, πιθανώς με
στρατιωτικά μέσα και μέτρα, με ενδεχόμενο δημιουργίας θερμού επεισοδίου και με
ό,τι αυτό συνεπάγετο, τις κρίσιμες εκείνες ώρες, ενώ ο πρωθυπουργός ήθελε
πολιτική λύση και άμεση και ανώδυνη απεμπλοκή από την κρίση που είχε προκύψει.
Πράγμα που τελικά έγινε και ό,τι επακολούθησε τότε μετά απ’ αυτό στη χώρα
μας».

Υπενθύμιση: Παρακαλώ να γράφετε, ει δυνατόν, σε γραφομηχανή ή
κομπιούτερ και να χρησιμοποιείτε μόνο τη μια μεριά του χαρτιού. Και αν γράφετε
με το χέρι, προσπαθείτε για γράμματα ευανάγνωστα.