MATIEΣ Ποδόσφαιρο

Ο Παύλος Παλαιολόγος ήταν ο μεγαλύτερος χρονογράφος της εποχής του. Πάντα με
κοστούμι και γραβάτα, πάντα σενιαρισμένος, τρέλαινε τις γυναίκες κι ας ήταν
κοντός – «ένα και τίποτα», που έλεγε ο Σβολόπουλος. Είχε δικό του γραφείο,
μολύβια, ξύστρες και γομολάστιχες και έγραφε υπέροχα, για το ασθενές, ιδίως,
φύλλο. Δεν κώλωνε, όμως, να τα χώνει και στον Καραμανλή, φιλελεύθερος καθώς
ήταν, από κούνια.

Όταν βγήκε η «ΟΜΑΔΑ», τέλος του ’58, ο Παλαιολόγος έγινε μαύρος από την
τσατίλα. Έγραφε χρονογραφήματα εναντίον του ποδοσφαίρου, μάζευε τον Ψαθά και
τον Ρούσσο στο γραφείο του και τους έλεγε διάφορα, μονίμως αρνητικά, για την
μπάλα κι εμάς, τους νεαρούς, που μόλις είχαμε βγει στο επάγγελμα ως αθλητικοί
συντάκτες, μας χαρακτήριζε, συλλήβδην, «πεχλιβάνηδες». Στην άποψή του, είχε
προσχωρήσει και ο Νίτσος, που ήθελε την εφημερίδα άκρως πολιτική, αλλά και
κορυφαία σε θέματα πνεύματος.

Από την απέναντι μεριά, ήταν ο Χρήστος Σβολόπουλος. Κορυφαίος αθλητικός
συντάκτης, βενιζελικός, τολμηρός, δεν χάριζε κάστανα σε κανένα. Ο Νίτσος, τον
εκτιμούσε, μολονότι δεν είχαν πολλά-πολλά. Αλλά και ο Σβολόπουλος θαύμαζε τον
Νίτσο και τον αγαπούσε, γιατί, όπως έλεγε, «ο Κώστας είναι παλικάρι. Και μέγας
δημοσιογράφος!».

Στις παραμονές κρίσιμων αναμετρήσεων (Ολυμπιακοί Αγώνες, Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα,
Παγκόσμιο Κύπελλο κ.λπ.), ο Σβολόπουλος εισηγείτο στον Νίτσο «πλούσια κάλυψη
των γεγονότων με μπόλικη εικονογράφηση» και ο διευθυντής συναινούσε. Ο
Παλαιολόγος, όμως, παρ’ ότι είχε φίλο τον Πέτρο Λινάρδο, που ήταν άνθρωπος του
αθλητισμού, αλλά και «Πανιωνάρας», θύμωνε. Και γυρνούσε από γραφείο σε γραφείο
και σκόρπιζε τις στάχτες της γκρίνιας του.

Μια μέρα, τα παράπονα του Παλαιολόγου έφτασαν και στ’ αυτιά του Σβολόπουλου. Ο
Σβολόπουλος, βρήκε, αμέσως, τον Παύλο και διαμαρτυρήθηκε. Ο Παύλος, με τον
αέρα του σπουδαίου χρονογράφου, του μίλησε κάπως απαξιωτικά. Ο Σβολόπουλος,
έγινε έξω φρενών. Και γυρνώντας στον Παλαιολόγο, του είπε: «Μισείς τον
αθλητισμό, αλλά και ο αθλητισμός σε εκδικείται. Κοιτάξου, κάποια στιγμή, στον
καθρέφτη. Ούτε ένα μέτρο δεν είσαι φουκαρά! Σε σένα ταιριάζει η κρητική
κατάρα, που λέει, να καβαλάς το μυρμήγκι και να ‘σαι τόσο κοντός, που τα πόδια
σου να μη φτάνουν στο έδαφος!».

Τα σκέφτομαι όλ’ αυτά, τώρα που αρχίζει το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου.
Μεγάλη η χαρά, για δισεκατομμύρια φιλάθλους σε όλο τον κόσμο. Το θαύμα της
τηλεόρασης. Αλλά και το θαύμα των βιβλίων για το ποδόσφαιρο, που όσο πάει, όλο
και μεγαλύτερη αποδοχή έχουν, από ένα κοινό, που θέλει να μάθει περισσότερα,
να κατανοήσει βαθύτερα το εκπληκτικό φαινόμενο του ποδοσφαίρου και να βρει τη
δική του εξήγηση σ’ αυτό που έγραφε ο Νίκος Καρούζος: «Δεν αλλάζω χίλιες
ποιητικές συλλογές, με μια περίτεχνη ντρίμπλα του Χατζηπαναγή»!..