«Προσοχή στους πίνακες και τα… αίματα»

Ο Τομ Χανκς, η Οντρεΐ Τοτού και ένα… πτώμα στη στάση του Βιτρούβιου Ανθρώπου, στο παρκέ του Λούβρου. Τα γυρίσματα του «Κώδικα Ντα Βίντσι» γίνονταν μόνο τη νύχτα, σε αυστηρά ελεγχόμενο περιβάλλον

Το Λούβρο είναι σιωπηλό. Τα φώτα είναι αμυδρά και οι κάμερες ασφαλείας
ενεργοποιημένες. Στη μεγάλη αίθουσα εκθέσεων, τα αριστουργήματα της ιταλικής
Αναγέννησης είναι μόνο σχήματα στο σκοτάδι. H «Μόνα Λίζα» του Ντα Βίντσι
χαμογελά αινιγματικά. Λίγο μετά τις 23.00, ακούγονται βήματα κι εμφανίζεται
ένας ανώτερος υπάλληλος του μουσείου.

Όχι, ο Ανρί Λοϊρέτ, ο πρόεδρος-διευθυντής του Μουσείου του Λούβρου δεν
πυροβολείται από μοναχό της οργάνωσης Opus Dei. Αλλά όλα τα υπόλοιπα θυμίζουν
την πρώτη σκηνή του «Κώδικα Ντα Βίντσι». Μάλιστα, μόλις τον περασμένο Ιούλιο,
ένα πτώμα βρισκόταν ξαπλωμένο στο παρκέ, όταν ο Ρον Χάουαρντ άρχιζε τα
γυρίσματα της ταινίας που μεταφέρει το μπεστ σέλερ του Νταν Μπράουν στη μεγάλη
οθόνη (θα την δούμε στην Ελλάδα από την Πέμπτη 18 Μαΐου).

H πολυαναμενόμενη ταινία θα ανοίξει το Φεστιβάλ των Καννών στις 17 Μαΐου (από
την επόμενη μέρα θα προβάλλεται στην Ελλάδα). Δεν είναι η πρώτη φορά που το
Λούβρο θα βρεθεί στο προσκήνιο. Οι πωλήσεις του μυθιστορήματος του Νταν
Μπράουν, άλλωστε, έφεραν 7,5 εκατομμύρια επισκέπτες στο μουσείο τη χρονιά που
πέρασε. Τώρα, ο Λοϊρέτ ετοιμάζεται για τη συνέχεια.

Πάντως, δεν θεώρησαν όλοι οι Γάλλοι πρέπον για το σεβάσμιο Λούβρο να νοικιάσει
τον χώρο του έναντι 125 εκατομμυρίων δολαρίων για ένα αμερικανικό
μπλοκμπάστερ, ειδικά αφού η ιστορία του Νταν Μπράουν είναι γεμάτη από λάθη για
τα έργα του μουσείου, αλλά και για τη γεωγραφία του Παρισιού. Αλλά ο Λοϊρέτ
δεν έχει ενοχληθεί. «Δεν είναι η πρώτη φορά που γυρίζεται ταινία εδώ. Και το
“Φάντασμα του Λούβρου” με τη Σοφί Μαρσό έχει γυριστεί εδώ. Κι άλλες ταινίες,
αλλά ποτέ μια τόσο μεγάλη παραγωγή όπως το “Ντα Βίντσι”. Ήταν πολύ περίπλοκο
και απαιτούσε τεράστια προετοιμασία. Όμως όλα πήγαν καλά».

Όπως ήταν αναμενόμενο, το Λούβρο έλαβε αμοιβή για την… υπενοικίαση του
χώρου, κάτι που το μουσείο και η παραγωγή αρνούνται να αποκαλύψουν. Το μουσείο
έθεσε αυστηρούς κανόνες και κινητοποίησε μια στρατιά από φύλακες και
επιμελητές για να διασφαλίσει ότι όλα θα γίνουν με σεβασμό. Κανένα μηχάνημα
δεν επιτρεπόταν μέσα στο μουσείο τις ώρες που ήταν ανοικτό. Έτσι, τα γυρίσματα
πραγματοποιούνταν τη νύχτα. Επιπλέον, κανένα έργο τέχνης δεν επιτρεπόταν να
αγγιχτεί ή να φωτιστεί άμεσα, τα μηχανήματα έπρεπε να βρίσκονται σε απόσταση
ασφαλείας από τους πίνακες, ενώ το «αίμα» δεν έπρεπε να λερώσει τα ξύλινα
πατώματα. Και, τέλος, απαγορευόταν στα μέλη της παραγωγής να καταναλώνουν ποτό
ή φαγητό στους χώρους του μουσείου.

Φυσικά, απαγορευόταν και η κινηματογράφηση της «Μόνα Λίζα». Αλλά ο σκηνοθέτης
της ταινίας, Ρον Χάουαρντ, δεν είχε παράπονο. Όπως είπε, «ο χαμηλός φωτισμός
μάς επέτρεψε να δημιουργήσουμε μυστηριώδη, παράξενη ατμόσφαιρα, δηλαδή την
κατάλληλη. Όταν μετακινούσαμε την κάμερα προς τα έργα τέχνης, αναδυόταν και
αποκαλυπτόταν σε μας. Απεδείχθη μια δημιουργική ευλογία».