Tρελοί για… παίξιμο

Στα γρήγορα: Ροκ τραγούδι του καλοκαιριού από τώρα «Steady as she goes» των
Raconteurs (Τζακ Γουάιτ, Μπέρναντ Μπένσον και φίλοι). Άλμπουμ που να «καίει»:
Μπρους και We Shall Overcome (παράδοση fast forward). «Σύγκρουση» της 26ης
Μαΐου: Busta Rhymes στο Ελληνικό, Χόλι Γκολάιτλι στο Underworld. Πόσα κομμάτια
να γίνει κανείς; Και να θυμάστε, το «χάιπ» σκοτώνει τη μουσική. Και το
σκοτώνει η επόμενη μέρα. Κάντε μια ευχή για όλους εκείνους που έχουν καλή
μουσική και κακό μάνατζμεντ. Άσχετο – αλλά μέσα σε όλα δικαιώθηκαν και οι
Faithless που έλεγαν πως «Ο Θεός είναι ντιτζέι». Αλήθεια. Ο Ντίλαν d.j. στο
ραδιόφωνο. Και κάτι ακόμη: μπορεί κάποιος να μας πει τι έκανε ο Κιθ Ρίτσαρντς
πάνω στη φοινικιά;…

«St. Elsewhere», Gnarls Barkley (Atlantic/Warner)

Ιστορία 1. H Αμάντα Γκοστ είναι μια beautiful κοπέλα και όχι τόσο χάρη
στην ομορφιά της, αλλά χάρη στο τραγούδι «You ‘re Beautiful – αυτό του Τζέιμς
Μπλαντ. Δεν το έγραψε ο Τζέιμς για εκείνη. Εκείνη το έγραψε με τον Τζέιμς – o
οποίος, ως γνωστόν, δεν είχε ακούσει ούτε τον «Θεό» (τον Ντίλαν ντε) ούτε την
Τζόνι Μίτσελ συγκεκριμένα. H Αμάντα Γκοστ όμως είχε. Και πριν από λίγο καιρό
(ξέχασα να πω πως έχει μετακομίσει στο Λος Άντζελες από την Αγγλία και γράφει
εκεί άλμπουμ και μουσικές για ταινίες) την καλούν να υπογράψει συμβόλαιο με
την Def Jam – τη σούπερ εταιρεία του χιπ-χοπ. Έκπληκτη η beautiful απαντάει
πως ιδέα δεν έχει από χιπ-χοπ. «Ευχαριστούμε πολύ», λένε οι ράπερ, «αυτό
ακριβώς θέλουμε».

Στην άκρη όλοι… έρχονται οι Gnarls Barkley, ο Danger Mouse και ο Cee Lo. Και μάλιστα με ρεκόρ κατεβάσματος του «Crazy» από το Ίντερνετ

Ιστορία 2. Οι Gnarls Barkley είναι δύο. Όχι ο Gnarls και ο Barkley,
αλλά ο Danger Mouse και ο Cee Lo Green. Παραγωγός ο πρώτος των Gorillaz και
εκείνος που ανακάτεψε τα χρώματα του «Άσπρου Άλμπουμ» των Beatles και του
«Μαύρου Άλμπουμ» του Jay Ζ και έφτιαξε το «Γκρι Άλμπουμ» και ο δεύτερος (ο Cee
Lo) μία από τις πιο τρελές «μούρες» του χιπ-χοπ της Ατλάντας (τον έχουμε
τσεκάρει εδώ και καιρό), από τις χαρακτηριστικότερες φωνές του «southern»
σιροπιαστού στυλ. Το ‘φερε η τύχη και συναντήθηκαν εκεί όπου ο Danger Mouse
δούλευε στο άλμπουμ του MC Jemini και κάτι έπιασε το αυτί τού περαστικού Cee
Lo. Διαβολικό ή όχι το συναπάντημα, έπεσαν τα email βροχή – και με τα ψέματα
και τα email – γράφτηκε το άλμπουμ St. Elsewhere (ο τίτλος από ιατρικό σίριαλ
στο οποίο πρωτοεμφανίστηκε ο Ντένζελ Γουάσινγκτον), με πρώτο κομμάτι το
«Crazy», στο οποίο δεν αντιστέκεται κανένας λογικός (πόσο μάλλον φευγάτος)
άνθρωπος στον πλανήτη. Post-Hip Hop το λένε – που δεν θα πει τίποτε αυτό,
γιατί απλώς θέλουμε να πούμε πως είναι διαφορετικό χιπ-χοπ», με συχνές
επισκέψεις στην παλιά σόουλ και άλλες τόσες στο φανκ και στο ροκ και φλαμένκο
άμα θες. Είναι και «χάιπ», αλλά δεν πειράζει – δεν είπαμε ότι κουφάθηκαν όλοι.
Τελείως αλλού, όμως, ή αν χρειάζεσαι διεύθυνση, τρέλας και νοσταλγίας γωνία.

«Bloom, Red & the Ordinary Girl» (Yeproc/Hitch Hyke)

Τρία κορίτσια με ανώτατες σπουδές στο φολκ/ροκ α λα «αμερικάνα» η Κέιτλιν
Κάρι, η Τόνια Λαμ και η Λιν Μπλέικι βγαίνουν βόλτα στην εξοχή και μαζεύουν
τους ώριμους καρπούς από την έμπνευση που κρέμεται στα δέντρα (γιατί ποτέ δεν
ξέρεις πού μπορεί να τη βρεις). Αρμονία και άγρια ομορφιά. Ευθείες βολές στο
συναίσθημα και μικρές, κυκλωτικές, ανεπαίσθητες κινήσεις στην αθωότητα. H
Βόρεια Καρολίνα μπορεί να υπερηφανεύεται για τα κορίτσια της, τα οποία ακόμη
και μακριά από το σπίτι – στην Αγγλία όπου θέλησαν να ηχογραφήσουν το άλμπουμ
– θαυμάσια τα πήγαν. Επωφελήθηκαν μάλιστα και από επισκέψεις φωτισμένων
μουσικών μυαλών όπως του Νικ Λόου και του Στιβ Ντόνελι, που πάνω στις
αφηγήσεις των κοριτσιών κάτι θυμήθηκαν πως ήθελαν να συμπληρώσουν. Υπήρχε
άλλωστε χώρος.

«Ay Caramba», Ska Cubano (Σείριος)

Welcome to the Caribbean όπως έλεγε και ο κάπτεν Τζακ Σπάροου καλή ώρα. Επί
της υποδοχής τώρα οι Ska Cubano, με μια εναλλακτική προσέγγιση στα κουβανέζικα
που μας αρέσουν. Γύρω από τον Νάτι Μπο και τις λονδρέζικες συναναστροφές του
μαζεύτηκαν φίλοι και γνωστοί από την Τζαμάικα, την Ιαπωνία και την Κούβα
βεβαίως – όλοι οι καλοί χωράνε σε τέτοιους άνετους ρυθμούς. Δεν χρειάστηκαν
και πολλά από ό,τι ακούγεται για να αρχίσει η φιέστα των Ska Cubano, πρόθυμοι
να διευρύνουν τις μουσικές – γιατί όχι και μερένγκε και κούμπια και καλύψο –
και να διεκδικήσουν το βραβείο της πιο καυτής κομπανίας του πάρτι. Πράγμα
ομολογουμένως δύσκολο, αν σκεφτεί κανείς πόσοι γεννημένοι με τον ρυθμό
κυκλοφορούν εκεί έξω. Γι’ αυτό, οι Ska Cubanο παίρνουν εύσημα και συνεχίζουν.