«Λατρεύω να είμαι κάποιος άλλος»

«Το μόνο που ξέρω είναι πως, απλά, θέλω να ερμηνεύω ρόλους στο σανίδι του θεάτρου», λέει ο Ρέιφ Φάινς που πάιζει (ξανά) στο Μπρόντγουεϊ

Τυλιγμένος σε μια καμπαρντίνα, με τα χέρια στις τσέπες, το πρόσωπο
εξαφανισμένο κάτω από το μπορ της ρεπούμπλικας, ψελλίζει ένα σωρό ακατανόητες
λέξεις. Πίσω του, το φόντο κατάμαυρο και ένα τζάκι σιγοκαίει. Δεν μπορεί να
είναι εκείνος ο γοητευτικός άνδρας που γνώρισε το ευρύ κοινό στη «Λίστα του
Σίντλερ» και τον αγάπησε πριν από μία δεκαετία στον «Άγγλο ασθενή», ούτε
εκείνος για τον οποίο έλειωνε ο γυναικείος πληθυσμός της υφηλίου (μαζί του και
η Τζουλιάν Μουρ) στο «Τέλος μιας σχέσης» και φέτος στον «Επίμονο κηπουρό». Κι
όμως, στη σκηνή του Booth Theatre στο Μπρόντγουεϊ πρωταγωνιστεί ο Ρέιφ Φάινς
που έχει ανεβάσει το ίδιο έργο, τον «Θαυματοποιό» του Μπράιαν Φρίελ (τέσσερις
μονόλογοι εκ των οποίων τους δύο ερμηνεύει ο ίδιος και τους άλλους δύο η Σέριλ
Τζόουνς που υποδύεται τη σύζυγό του και ο Ίαν Μακντιάρμιντ που ερμηνεύει τον
διευθυντή – έργο που είδαμε και στην Ελλάδα στο Απλό Θέατρο), στο Δουβλίνο με
μεγάλη επιτυχία και ήδη δρέπει δάφνες μετά την πρεμιέρα του.

Αποτέλεσμα της κινηματογραφικής του καριέρας; Σαφέστατα όχι, καθώς ο Ρέιφ δεν
ακολουθεί τη μόδα που θέλει τους κινηματογραφικούς αστέρες να μετατρέπουν το
πλατό σε εφαλτήριο για να ανέβουν στο σανίδι και να εξαργυρώσουν τη δόξα τους
με καταξίωση στο θέατρο (ποιον να πρωτοθυμηθεί κανείς, τη Νικόλ Κίντμαν, τον
Αλ Πατσίνο, την Τζούλια Ρόμπερτς, τον Ρίτσαρντ Τσάμπερλεϊν ή τον Ντενζέλ
Ουάσινγκτον;). Κρατάει χρόνια αυτή η… κολόνια του 43χρονου ηθοποιού με τη
θεατρική σκηνή, αφού μόλις το 1987 σε ηλικία 25 ετών εμφανίζεται στο Βασιλικό
Θέατρο, ενώ αργότερα δοκιμάζεται σε έργα του Ίψεν, ως Μάρκος Αντώνιος στον
«Ιούλιο Καίσαρα» του Σαίξπηρ, αλλά και ως Άμλετ. Ερμηνεία που σφράγισε την
πορεία του Ρέι, επειδή του χάρισε όχι μόνο το βραβείο Τόνι αλλά και την επί
εννέα χρόνια σύντροφό του Φραντσέσκα Άνις, με την οποία είχε διαφορά ηλικίας
18 ετών.

«Ποτέ δεν προσπάθησα να κατανοήσω γιατί ερμηνεύω ρόλους. Απλώς ξέρω ότι το έχω
ανάγκη», λέει ο Ρέιφ που παρά τις ποιοτικές επιλογές του μας έχει ξαφνιάσει με
το πέρασμα από δύο ταινίες του Χάρι Πότερ, αλλά και δοκιμάζοντας τα νεύρα των
σινεφίλ δίπλα στην Τζένιφερ Λοπέζ στην «Καμαριέρα». «Όταν παίζω έναν ρόλο, στη
φαντασία μου αισθάνομαι ότι δεν είμαι εγώ. Μπορεί να βάλω πινελιές του εαυτού
μου, αλλά λατρεύω την αίσθηση πως είμαι κάποιος άλλος».