H δεσποτεία του κουτσομπολιού

Όσο πιο μεγάλες χοντράδες λες τόσο περισσότερο πρωταγωνιστείς στο επαρχιώτικο τηλεοπτικό θέαμα

Τα ήθη του κουτσομπολιού κυριαρχούν στη δημόσια σφαίρα. H διασκεδαστική
τυραννία του κουτσομπολιού έχει επιβληθεί σαν κυρίαρχος πολιτισμός. Ποιος είπε
τι για ποιον. Και όχι μόνον οι τηλεαστέρες για τηλεαστέρες, αλλά και πολιτικοί
στο ίδιο «κόλπο». Το θέμα είναι να καταφέρεις να σε συζητήσουν, να έχεις ένα
ωραίο πλάνο σε κουτσομπολίστικη εκπομπή ή στο ΟΛΑ του Θέμου Αναστασιάδη.

Μάχη δίνεται για το ποιος θα πετάξει την πιο κραυγαλέα ατάκα, ποιος θα
σοκάρει. Έτσι κάνει μεγάλη καριέρα και ο Ψινάκης. Τις προάλλες αντάλλασσαν με
τον Μικρούτσικο ελληναράδικες εκφράσεις του καφενείου – «παρ’ τα» λέει ο ένας
δείχνοντας το υπογάστριο, «παρ’ τα εσύ» ο άλλος κάνοντας το ίδιο.
Πρωταγωνίστησαν κατόπιν στον τηλεβόθρο επί ώρες, επί ημέρες, μέχρι «κλιπ»
έγινε το σπουδαίο στιγμιότυπό τους που προβαλλόταν διαρκώς από διάφορες
εκπομπές.

Ώρες ατέλειωτες τηλεόρασης ξοδεύτηκαν για τον καβγά Καψή-Κανέλλη στην
«Ανατροπή» του Πρετεντέρη. Και όχι για τα επιχειρήματα, που άλλωστε δεν
υπήρχαν, αλλά για τις άγριες κουβέντες.

Οι περισσότεροι παρουσιαστές έχουν κατά νου πως αν παραβούν τον «κανόνα», αν
ειπωθεί βλακεία, αν τσακωθούν οι καλεσμένοι, αν ξεφύγει λίγο το ντεκολτέ της
γλάστρας δίπλα ή παραπατήσει η παρουσιάστρια θα γίνουν πρώτο «νούμερο» στα
κουτσομπολίστικη εκπομπή. Πρώτος στόχος βέβαια το ΟΛΑ ως η ναυαρχίδα της
κουτσομπόλικης αναπαραγωγής. H εν λόγω εκπομπή άλλωστε ανέδειξε το
«οικογενειακό» ξεκατίνιασμα σε κυρίαρχο στόχο κάθε συνεπούς επαγγελματία της
τηλεθέασης. Τσακώθηκε και προσωπικώς ο παρουσιαστής με διαφόρους, όπως τη
Ρούλα Κορομηλά και τον Νίκο Χατζηνικολάου, ο οποίος δεν απέφυγε να απαντήσει,
επί προσωπικού μάλιστα, από το δελτίο ειδήσεων. Επί προσωπικού οι κόντρες.
Γιατί δεν αρέσει ο ένας στον άλλον, δεν «τον πάει». Ένα πλάνο σε
κουτσομπολίστικη εκπομπή, μια δημοσίευση σε «εσπρεσάδικο» έντυπο, ακόμη και
εξευτελιστική είναι ήδη ο ευσεβής – για ορισμένους ανομολόγητος – πόθος του
τηλεαστέρα. Είναι η επίσημη «γραμμή». Κάθε άλλο παρά περιθωριακά είναι τα
κουτσομπόλικα έντυπα και οι όμοιες εκπομπές. Αντιθέτως, έχουν αναγορευτεί,
ανεπισήμως φυσικά, μη μας πάρουν χαμπάρι τι ψώνια είμαστε, οι Λαμπίρηδες και
οι Τατιάνες σε ηγετικές μορφές του σύγχρονου πολιτισμού του έθνους.

Κρυφό καμάρι το ‘χουν όλοι το πλάνο στις εκπομπές τους και στο ΟΛΑ και
προσφάτως και στου Κουίκ, που άρχισε να ασχολείται με το τηλεοπτικό
κουτσομπολιό. Είναι άλλωστε φτηνή τηλεόραση, εύκολη και το ‘χει εξασφαλισμένο
το σουξέ. Ούτε ακριβές αποστολές και ρεπορτάζ και να σπας το μυαλό σου να
βρεις ιδέες. Σπας πλάκα με όσα λένε οι άλλοι. Σε μια εποχή που οτιδήποτε
πνευματικό έχει υποχωρήσει μπροστά στην τηλεοπτική γκλαμουριά, το μόνο που
ενδιαφέρει είναι «να κάνουμε εντύπωση». Αυτή είναι άλλωστε και η απόλυτα
κυνική αρχή του ίματζ μέικινγκ – παράδειγμα πιστού της ο Χατζηστεφάνου, που με
ακρότητες εξασφάλισε πλάνα και στασίδι στις ανωτέρω εκπομπές.

Ο πολιτισμός του τίποτα

H κυρία Βέρα Λάμπρου γδύνεται και τραγουδάει παράφωνα μέχρι δακρύων το τρας
σουξέ «Το νινί σέρνει καράβι», αλλά έχει πιάσει στασίδι στις εκπομπές του
Θέμου και της Τατιάνας. Ποια είναι; Δεν έχει σημασία. Είναι σύμβολο του
πολιτισμού του τίποτε. Και ως τέτοια αποθεώνεται. Και δεν είναι η μόνη. Σε
έναν μικρό, επαρχιώτικο κόσμο, όπου ο ένας ασχολείται με τον άλλον για να
νιώθει ότι υπάρχει, τα «είδωλα», οι «σταρ» δεν μπορεί να υπερβαίνουν τα μικρά
μέτρα, δεν μπορεί να είναι ταλαντούχοι, λαμπεροί, μορφωμένοι. Θέαμα γίνεται η
ακαταμάχητη μωρία και όχι το πνεύμα και η καλλιτεχνική δημιουργία, που
ανεβάζουν τον πήχυ. Τηλεθέαση φέρνει η σαχλότητα, το κουτσομπολιό, ο καβγάς
και όχι ο διάλογος. Γι’ αυτό και οι πολιτικοί πλέον υιοθετούν την ανταλλαγή
«ατάκας». Αυτές θα «παίξουν» στα δελτία ειδήσεων, όπως και οι μπερλουσκόνειοι
χαρακτηρισμοί. Ποιος θα ξοδέψει χρόνο και φαιά ουσία για να αναζητήσει
επιχείρημα και ποιος τηλεαστέρας θα περιμένει να κάνει σουξέ αναζητώντας την
ουσία σε συζητήσεις, εφαρμόζοντας τον δημοσιογραφικό κανόνα, την δεοντολογία,
έστω τους κανόνες καλής αγωγής;