Yπάρχουμε… Συνυπάρχουμε;

Αγαπητέ «Υπάρχουμε… Συνυπάρχουμε;». Διαβάζω τη στήλη σας εδώ και καιρό γι’
αυτό αποφάσισα να σας γράψω. Αφορμή στάθηκε ένα ταξίδι στην Αλεξανδρούπολη,
όπου έμαθα πράγματα σχετικά με τους λαθρομετανάστες τα οποία με συγκλόνισαν…
Πριν από τρεις εβδομάδες λοιπόν ταξίδεψα στην Αλεξανδρούπολη για
επαγγελματικούς λόγους. Ανάμεσα στα άλλα βρήκα την ευκαιρία να συναντήσω έναν
παλαιό μου φίλο και συνάδελφο. Ενώ τα λέγαμε, σε κάποια ταβέρνα, ανάμεσα στα
εξαίσια μαγειρευτά, το κρασί και τις αναμνήσεις της νιότης μας, η κουβέντα
ήρθε στους μετανάστες… Τότε, ο φίλος μου, αναφέρθηκε σε κάποια «επιχείρηση
μεταφοράς τεμαχίων» στον Έβρο, που σημαίνει επαναπροώθηση λαθρομεταναστών, από
την Ελλάδα στην Τουρκία… Είχα ακούσει για λαθραία μετανάστευση. Ήταν η πρώτη
φορά όμως που μάθαινα πως υπάρχει και λαθραία επαναπροώθηση… Έμαθα επίσης
πως κάτι τέτοιο είναι σε γνώση των αρχών και των κατοίκων της περιοχής: όπως
λέμε «ο κόσμος το ‘χει τούμπανο και μεις κρυφό καμάρι»…

Επειδή το θέμα μου φάνηκε άκρως «ενδιαφέρον», δεν στάθηκα απλώς στις
αφηγήσεις του φίλου μου και το έψαξα παραπέρα. Ήρθα σε επαφή με γνωστό μου
αξιωματικό, που υπηρετεί στην περιοχή, ο οποίος όχι μόνο μου επιβεβαίωσε την
«είδηση», αλλά προσέθεσε αρκετές λεπτομέρειες, εφόσον είχε συμμετάσχει και ο
ίδιος σε «μεταφορά τεμαχίων». Κατέγραψα τη μαρτυρία του όπως μου τη διηγήθηκε:
«δυο φορές τον μήνα, περίπου, κατεβαίνουμε στο ποτάμι (τον Έβρο), αρματωμένοι
φαντάροι, αξιωματικοί και αρματωμένοι αστυνομικοί της φύλαξης, οι οποίοι την
ημέρα που γίνεται η “μεταφορά τεμαχίων” δεν έχουν υπηρεσία… Έρχεται μια
βάρκα και περιμένει και σε κάποια στιγμή καταφτάνουν 80-90 “τεμάχια”.
“Τεμάχια” λέγονται οι λαθρομετανάστες. Είναι άνδρες και γυναίκες, που έχουν
περάσει μέρες ή εβδομάδες στα κρατητήρια των A.T. των γύρω περιοχών. H
πλειοψηφία πάντως είναι άντρες, προερχόμενοι από την Ανατολία και έχουν
συλληφθεί αφού πέρασαν λαθραία από την Τουρκία στην Ελλάδα… Μαζί τους δεν
έχουν ούτε φαγητό, ούτε τίποτα. Έχουν μόνο τα ρούχα και τα χαρτιά τους… Τα
“τεμάχια” τα μεταφέρουν εκεί σε ειδικές κλούβες, που αν δεν προσέξεις ότι στην
πινακίδα έχουν το σήμα της ΕΛ.ΑΣ. μάλλον για φορτηγό που μεταφέρει ξύλα θα το
περάσεις. Ακόμα προσπαθώ να καταλάβω πώς χωράνε εκεί μέσα. Προφανώς δεν είναι
και πολύ άνετα… Αφού φθάνουν λοιπόν τα “τεμάχια”, παρατηρούμε αν έρχεται
κάποιο περίπολο από απέναντι και αν όχι τα φορτώνουμε ανά εικοσάδες και τα
περνούμε απέναντι. Όποιος από τα “τεμάχια” δεν ανεβαίνει με το καλό στη βάρκα,
τότε ανεβαίνει με το κακό… Παρεμπιπτόντως, έχει πέσει στα χέρια μου έγγραφο
ή του ταξίαρχου ή του στρατηγού, δεν θυμάμαι καλά, που επισημαίνει οι
μεταφορές να γίνονται χωρίς να ασκείται βία στα πρόσωπα αυτά διότι είχαν
παρατηρηθεί κρούσματα ξυλοδαρμών… H βάρκα φθάνει απέναντι και τότε
σπρώχνουμε τα “τεμάχια” σε τουρκικό έδαφος και η βάρκα γυρίζει πίσω για την
επόμενη μεταφορά. Το τι γίνονται τα “τεμάχια” από εκεί και πέρα ουδείς
γνωρίζει…».

Αυτά λέει ο γνωστός μου αξιωματικός. Ψάχνοντας περισσότερο το θέμα
έμαθα πως απέναντι, στην τουρκική πλευρά, βρίσκεται το χωριό Καραγιόσοφλου, το
οποίο είναι ένα απο τα κέντρα της τουρκικής μαφίας, της διακίνησης
λαθρομεταναστών και γυναικών… Οι μαρτυρίες αναφέρουν ξυλοδαρμούς των
«τεμαχίων» στην τουρκική πλευρά και βιασμούς γυναικών. Θα είχε ενδιαφέρον εάν
οι συνάδελφοί σας δημοσιογράφοι έψαχναν λίγο περισσότερο το θέμα… Εγώ αυτά
είχα να σας πω. Πράγματι, αυτοί οι άνθρωποι εισήλθαν παράνομα στην Ελλάδα,
εξακολουθούν όμως να είναι άνθρωποι, όχι «τεμάχια» που πετιούνται σαν
σκουπίδια απέναντι, στο έλεος της (κακής) τύχης και του κάθε λαθρέμπορου…

Ευχαριστώ για τη φιλοξενία

Ευθύμης Ευθυμιάδης, δικηγόρος Θεσσαλονίκης

Γκαζμέντ Καπλάνι για την αντιγραφή

LINK: * www.gkapllani.com