Στρίβειν διά της αποκαταστάσεως

Μπορεί στις ελληνικές ταινίες της δεκαετίας του ’60 ο γαμπρός να έστριβε διά
του αρραβώνος, στην Ελλάδα του 2006 όμως τα λατομεία, που λειτουργούν εδώ και
40 χρόνια παρανόμως (όπως τουλάχιστον ειπώθηκε στη συνεδρίαση του Κεντρικού
Αρχαιολογικού Συμβουλίου) στη Μερέντα Αττικής, στρίβουν διά της
αποκαταστάσεως. Τι σημαίνει αυτό; Πως αντί το ΚΑΣ να επιβάλει λουκέτο στα
λατομεία που πλήττουν άμεσα και έμμεσα τα γειτονικά μνημεία (αρχαίο τείχος,
νεκροταφείο και σπήλαιο του οποίου έχει φραγεί η είσοδος από το λατομείο),
αποφάσισε να δώσει άδεια συνέχισης των εργασιών για ακόμη τρία χρόνια με το
άλλοθι ότι για να κλείσει ο «κρατήρας» που έχει δημιουργηθεί θα χρειαστεί να
εξορυχθούν υλικά από το λατομείο! Το πρώτο βήμα για τη λύση ενός προβλήματος
που χρονίζει ή μήπως ακόμη μία αναβολή της προστασίας ενός κηρυγμένου
αρχαιολογικού χώρου που έχει επιβαρυνθεί επιπλέον και από γειτονική χωματερή;