ΓPAMMATA ΣTIΣ MATIEΣ Πλεόνασμα

Ο Θεμ. Λιάνης, Εγνατία 148α, Θεσσαλονίκη, γράφει:

«Κορυφαίο γεγονός κάθε κυβέρνησης είναι η κατάθεση προς ψήφιση του
προϋπολογισμού στη Βουλή. Τούτο έπραξε και η σημερινή κυβέρνηση, με την
υπερψήφιση του προϋπολογισμού από την παράταξή της μόνον, αν και παρουσίαζε
τεράστιο άνοιγμα. Για το οποίον άνοιγμα ο υπουργός Οικονομίας δήλωσε ότι θα το
καλύψει, φυσικά φορολογώντας τους πάντες – με ιδιαιτέρα προτίμηση μισθωτούς
και συνταξιούχους – και τα πάντα.

Υπερήλιξ ο γράφων, με την πλάτη του να φορτίζουν 97 ενιαυτοί και χάρις στη
Θεία Πρόνοια, να έχει αλώβητη την πνευματική του διαύγεια και τη σωματική του
αλκή, ενθυμείται: κατά την τρέχουσα εκατονταετία, όλοι οι προϋπολογισμοί,
ποιος λίγο και ποιος πολύ, υπήρξαν ελλειμματικοί – αν και το υπουργείο
Οικονομίας ετίμησαν προσωπικότητες ως ο Δ. Μάξιμος, ο Αλ. Διομήδης και άλλοι.

Όλοι ανεξαιρέτως, πλην εκείνου του 1927 που το διηύθυνε ο εξ Ευρυτανίας Γεώργ.
Καφαντάρης. Τότε μόνο ο προϋπολογισμός παρουσίασε πραγματικό πλεόνασμα.
Ευτυχείς οι πολίτες, ησθάνοντο τη δραχμή στερεά στην τσέπη τους. Σημειωτέον
ότι στο Χρηματιστήριο του Λονδίνου το εκατοστάρικο εξαργυρωνόταν 105 δραχμές.

Ασφαλώς ο Ευρυτάν υπουργός πέτυχε τον άθλο αυτόν με μεγάλη περικοπή των
δημοσίων δαπανών, δώσας πρώτος το παράδειγμα. Ήτοι, όταν οι υπηρεσίες του
υπουργείου του τού παρουσίασαν επιταγήν 1 (ενός ) εκατομμυρίου χρυσών
δραχμών, διέταξε αμέσως την οπισθογράφηση της επιταγής εις διαταγήν του
Δημοσίου.

Έκτοτε στην Ελλάδα ο προϋπολογισμός συνεχίζει την πτωτική του τάση, σύμφωνα
άλλωστε και με όσα ο ιστορικός Ηρόδοτος απεφάνθη. “Ελλάς αιεί ξύντροφος
πενίη”.

Εάν τώρα ναι ή όχι εκείνο το “αιεί” εξαλειφθεί και ιδεί ο τόπος άσπρη μέρα,
είναι ένα ερώτημα που ταλανίζει τον σύγχρονο Έλληνα Άμλετ (του Σαίξπηρ)»

Μικρή απάντηση: Σας εύχομαι να είσαστε καλά και να μου γράφετε, όποτε
μπορείτε. Είσαστε σκέτη λεβεντιά στα 97 σας χρόνια!