PIΠEΣ Bαρβαρότης

ΤΟ δράμα με το βρέφος που σκότωσε η ίδια του η μάνα φαίνεται πως είναι
η κορυφή μόνο του παγόβουνου. Ανάλογες καταγγελίες υπάρχουν δεκάδες στις
κοινωνικές υπηρεσίες για παιδιά που κακοποιούνται συστηματικά από τους γονείς
τους αλλά και για οικογένειες που ζουν μέσα σε άθλιες συνθήκες, απόλυτα
ακατάλληλες για την ανατροφή παιδιών. Καταγγελίες που γίνονται σε ώτα μη
ακουόντων – ακόμα και όταν πρόκειται για τους αρμόδιους φορείς.

KAT’ APXHN λόγω της αδιαφορίας και της γραφειοκρατίας που είχαν ως
αποτέλεσμα – στη συγκεκριμένη περίπτωση – η καταγγελία που είχε γίνει από το
«Χαμόγελο του Παιδιού» να χαθεί κάπου ανάμεσα στην Εισαγγελία και τη Νομαρχία.
Ας μην κοροϊδευόμαστε όμως. Και να είχε φτάσει σε κάποια αρμόδια υπηρεσία, το
πιθανότερο είναι ότι δεν θα είχε γίνει το παραμικρό. Για τον απλούστατο λόγο
ότι τα μοναδικά δύο ιδρύματα που έχουν την αναγκαία υποδομή – το «Χαμόγελο»
και το «Μητέρα» – δεν έχουν θέσεις. Έτσι μόνο το 2005 το «Χαμόγελο» για τον
λόγο αυτό αρνήθηκε να φιλοξενήσει 550 παιδάκια που είχαν ανάγκη!

ΔΥΣΤΥΧΩΣ η ανάπτυξη τέτοιου είδους κοινωνικών υπηρεσιών δεν φέρνει
ψήφους. Ασφαλώς όμως αποτελεί μέτρο του πολιτισμού μας το ότι κάθε χρόνο 700
παιδιά ώς 14 ετών καταλήγουν κακοποιημένα στα νοσοκομεία και ότι γι’ αυτά
κάνουμε λιγότερα και από το ελάχιστο. Ακόμα και το στοιχειώδες, η
παρακολούθηση δηλαδή μιας οικογένειας από κοινωνική λειτουργό και η υποστήριξή
της έστω και μόνο με συμβουλές, αποτελεί την εξαίρεση. Θα ήταν μάλιστα
ενδιαφέρον σήμερα, εν όψει και των δημοτικών εκλογών, να μαθαίναμε τον
κοινωνικό απολογισμό των Οργανισμών Τοπικής Αυτοδιοίκησης – και βέβαια τις
προτάσεις τους για το μέλλον. Αν έχουν…