MATIEΣ Tης πλάκας

Οι αναγνώστες αυτής της στήλης γνωρίζουν ότι εδώ και τρεις δεκαετίες
χρησιμοποιώ, για τη χώρα μας, τον όρο «κράτος της πλάκας». Και νομίζω πως έχω
δίκιο: πού αλλού θα βούταγε κάποιος, από στρατιωτική μονάδα, ένα Χάμερ, θα
έκοβε βόλτες επί ώρες ανενόχλητος και τελικά θα τον έπιαναν τελείως αναρμόδια
πρόσωπα; Πού αλλού τοκογλύφος, που κρίθηκε προφυλακιστέος, θα έφευγε σαν
κύριος από το Δικαστικό Μέγαρο; Πού αλλού μασκοφόροι ληστές τράπεζας, στον
Πειραιά, θα αναστάτωναν επί ώρες το Λιμενικό και στο φινάλε θα εξαφανίζονταν
χωρίς κανείς να τους πάρει χαμπάρι;

Τα περιστατικά είναι πολλά. Και σχεδόν καθημερινά. Και, για να μη νομιστεί ότι
«τα χώνω» σε διάφορους υπουργούς της σημερινής κυβέρνησης, θέλω να σημειώσω
ότι τα ίδια και χειρότερα συνέβαιναν και επί ΠΑΣΟΚ, και επί Μητσοτάκη, και επί
Καραμανλή. Πάντοτε δηλαδή. Ποιος ξεχνάει την κλοπή στρατιωτικού υλικού από την
Κω, το «ντου» στο Αστυνομικό Τμήμα από τη 17N – λίγο έλειψε να άφηναν χωρίς
παντελόνι τους φρουρούς αστυφύλακες -, τον «βομβαρδισμό» των γραφείων της ΕΟΚ
(τότε) 100 μέτρα από το Προεδρικό Μέγαρο, την υπόθεση του Συκουρίου κ.λπ.
κ.λπ.;

Μια ημέρα είχαμε «στριμώξει», με τον αξέχαστο Λέοντα Καραπαναγιώτη, ένα
στέλεχος της Ασφάλειας Υψηλών Προσώπων και το ρωτούσαμε τι θα κάνει στην
περίπτωση που θ’ αρχίσουν να πέφτουν πυροβολισμοί έξω από το σπίτι του
υπουργού που, υποτίθεται, προστατεύει. Μας κοίταξε, άναψε τσιγαράκι και, με
μεγάλη άνεση, μας αποκρίθηκε: «Θα την κοπανήσω! Σφαίρα!».

Γνώριζα κι εγώ δύο αστυνομικούς, που τους είχε τοποθετήσει η «υπηρεσία» δίπλα
σ’ έναν φίλο μου, πράγματι «υψηλό πρόσωπο». Τι έκαναν; Κάθε ημέρα κοστούμι,
γραβάτα, κόντρα ξύρισμα, βόλτα και χαβαλέ. Και τις νύχτες, όλο και κάποιο
«μπουζουκάκι» – με το «περάστε παρακαλώ» του Μαροσούλη ή άλλου «κεντράρχη».
Και ο μισθός… να τρέχει! Και το υφάκι τού… ντετέκτιβ να ρίχνει αγριάδα με
το κιλό!

Μου έλεγαν ότι φταίει ο Βουλγαράκης, φταίει ο Χρυσοχοΐδης που το ‘σκασαν ο
Ρώσος και ο Πάσσαρης μέσα από χέρια των αστυνομικών. Δεν είμαστε καλά! Φταίει
μόνο το «κράτος της πλάκας». Αλλά η ιστορία με τις παρακολουθήσεις των
τηλεφώνων, ακόμη και του Πρωθυπουργού, δεν είναι καθόλου της πλάκας. Είναι
πολύ σοβαρή.