PIΠEΣ Πλάνη

ΤΡΟΜΑΖΕΙ και προκαλεί ο τρόπος με τον οποίο η κυβέρνηση αντιμετωπίζει
το ζήτημα των μεταρρυθμίσεων που η ίδια δηλώνει ότι προωθεί. Αντί να εντοπίζει
τα προβλήματα και εν συνεχεία να αναζητεί τις προσφορότερες λύσεις, κάνει
ακριβώς το αντίστροφο: διαμορφώνει μια ατζέντα με βάση τις δημοσκοπήσεις του
Μαξίμου και εν συνεχεία αναζητεί τρόπους να την εφαρμόσει. Τα θύματα αυτής της
τακτικής είναι οι εργαζόμενοι στις ΔΕΚΟ και τις τράπεζες, γιατί η κυβέρνηση
ανακάλυψε πως αν κάνει επίδειξη δύναμης απέναντί τους κερδίζει πόντους μεταξύ
των πολιτών που τους θεωρούν προνομιούχους.

ΣΕ παλαιότερες εποχές, μια τέτοια πολιτική θα ονομαζόταν διαίρει και
βασίλευε. Γιατί βέβαια το πλήγμα που επιχειρούν να επιφέρουν σήμερα στην ΟΤΟΕ
οι – κρατικές κυρίως – τράπεζες είναι μοναχά το πρώτο βήμα. Θα ακολουθήσουν,
όπως όλοι γνωρίζουν, οι νομοθετικές ρυθμίσεις που θα καταργήσουν τις συμβάσεις
στις προβληματικές ΔΕΚΟ. Και βέβαια στη συνέχεια θα έρθει και η σειρά της
ΓΣΕΕ, που αντλεί μεγάλο μέρος της δύναμής της από τα συνδικάτα του ευρύτερου
δημόσιου τομέα. Πρόκειται για ένα κανονικό «ξήλωμα» των δικαιωμάτων των
εργαζομένων με στόχο μια ριζική ανατροπή των συσχετισμών στον χώρο των
επιχειρήσεων.

ΟΡΙΣΜΕΝΟΙ στην κυβέρνηση πιστεύουν ότι έτσι θα καταφέρουν να βοηθήσουν
την ανταγωνιστικότητα της οικονομίας. Πλανώνται οικτρά. Γιατί όσο θα
διευκολύνουν τους εργοδότες να λύνουν τα προβλήματά τους εις βάρος των
εργαζομένων, όσο θα τους επιτρέπουν να «πολεμούν» την ανεργία με τη μείωση των
μισθών τόσο θα τους αφήνουν να αναβάλλουν τον τεχνολογικό εκσυγχρονισμό και
την ποιοτική αναβάθμιση των μονάδων τους. Ας το καταλάβουν μια και καλή: λύση
δεν είναι να γίνουμε χώρα φτηνής εργασίας. Ούτε θα το δεχτούν ποτέ αυτό οι
πολίτες!