Kαι οι ζοχοί σήκωσαν κεφάλι

Το ριάλιτι του λάχανου! Ποια πρασινάδα θα αρνηθεί τη συμμετοχή, αφού έτσι ανεβάζει το κασέ της;

Στις οθόνες φιγουράρουν ωραιότατες πρασινάδες στα καφάσια. Μαρούλια, σπανάκια,
λάχανα, ζοχοί. Ειδικώς δε οι ζοχοί – αυτό το ζηλευτό είδος πρασινάδας που, ως
γνωστόν, στήριξε την κατοχική Ελλάδα με το βιταμινούχο ζουμί του – έχουν θέση
περίοπτη στα ρεπορτάζ για την ακρίβεια. Τιμή και δόξα στους ζοχούς, που λένε
και οι γιατροί πως κάνουν καλό στη σιλουέτα και το έντερο. Το πήραν και αυτοί
πάνω τους και σήκωσαν μπαϊράκι. Χόρτα μεν, πανάκριβα δε. Χρυσάφι. Από κοντά
και τα μαρούλια, το σπανάκι, τα λάχανα. Τι λαχταριστή πρασινάδα είναι αυτή που
αναδύεται από τα καφάσια της λαϊκής εν τω μέσω του χιονιά! Πώς να αντισταθούν
οι κάμερες σε τέτοια λάγνα μηνύματα!

Πατείς με πατώ σε, οι ρεπόρτερ ξεχύθηκαν στα μέτωπα των λαϊκών αγορών. Στο
πλευρό τού καλαθιού της νοικοκυράς. Μετά τον χιονοπόλεμο, ο μαρουλοπόλεμος.
Πόλεμος να ‘ναι και ό,τι να ‘ναι. Πρώτη φορά τέτοια δημοσιότητα οι αγροί με τα
σπανακομαρούλια. Κοντινά πλάνα δείχνουν τις πράσινες, τρυφερές κορυφούλες να
εξέχουν δειλά από το χιόνι. Τέτοια καταστροφή! Αναμενόμενο είναι οι τιμές να
πάρουν την ανηφόρα. Διπλή τιμή το σπανάκι, τριπλή το μαρούλι, άσε πια τους
ζοχούς, καλύτερα αγόρασε ρόλεξ.

Είναι φανερό ότι έχει αποφασιστεί στα τηλεοπτικά επιτελεία να γίνει ο
πόλεμος της λαϊκής. Είναι και ο μόνος που θα καθηλώσει τον συνταξιούχο, ο
οποίος μετράει τα ευρουδάκια, θα εκτονώσει τον μισθωτό οικογενειάρχη και θα
τους συγκεντρώσει μπροστά στη μικρή οθόνη, συγκινημένους που κάποιος φροντίζει
το πρόβλημά τους, αλλά και δεόντως φοβισμένους για το άδηλο μέλλον μιας όλο
και ακριβότερης ζωής. Μετά τον τρόμο του «σιβηρικού χιονιά», πρέπει να
καταναλώσουμε τον τρόμο της λαχανίδας. Τέτοια εκπαίδευση οι στρατοί της
ενημέρωσης και τέτοιον εξοπλισμό τι να τον κάνουν; Χαμένα θα πάνε; Το
τελετουργικό είναι πανομοιότυπο είτε πρόκειται για τους βομβαρδισμούς του Ιράκ
είτε για το δράμα των κατοίκων της Κεφαλονιάς είτε για την τραγωδία του
καλαθιού της νοικοκυράς. Οι κάμερες σπεύδουν στον τόπο όπου αναμένονται οι
εχθροπραξίες. Απλώνονται καλώδια, μικρόφωνα, ετοιμάζονται οι απευθείας
συνδέσεις.

Ο ρεπόρτερ στο μέτωπο. Στα χέρια του – ας όψεται το CNN και η «σχολή»
τού πολεμικού ρεπορτάζ – κρατάει ένα λαχταριστό ματσάκι σέλινο. Δίπλα του
ουρλιάζει ο έμπορος-πωλητής-παραγωγός! Άσ’ το κάτω, τζάμπα είναι. Πέφτουν όλοι
στους πωλητές. Γιατί τα ‘χετε όλα τόσο ακριβά; Φταίνε οι μεσάζοντες. A, αυτή
είναι η φυλή των εχθρών του έθνους, λοιπόν; Και πού βρίσκεται κρυμμένη; Είναι
και οι μαγειρικές των πρωινάδικων που επιδεινώνουν την κατάσταση, αφού
λαχανοντολμάδες προτείνει ο ένας ημέρα με βαρύ χιονιά, μοσχάρι με λαχανικά ο
άλλος. Παίζουν με τον καημό του φιλοθεάμονος κοινού οι αθεόφοβοι!

H λαγνο-τρομοκρατία της τροφής

Όσο πιο «απαγορευμένα» είναι τα υλικά τόσο πιο λάγνο το θέαμα. Πρώτες
«πορνοστάρ» οι χριστουγεννιάτικες γαλοπούλες, ακολούθησαν πάραυτα τα
πασχαλιάτικα κατσίκια, αλλά το «πορνό» των ζαρζαβατικών είχε καθυστερήσει στη
χώρα μας. Θεωρούσαμε πως αφθονούν. Δεν ετέθη θέμα πόθου τής λαχανίδας. Ήταν
ανέκαθεν η τροφή των φτωχών. Βεβαίως στην Ευρώπη του Βορρά, όπου σπανίζουν
όλες οι πρασινάδες, τις είχαν ήδη αναδείξει σε «κοσμήματα» του τραπεζιού.
Προφανώς είπαμε να μην υστερήσουμε.

Ανακαλύψαμε τη λαγνο-τρομοκρατία της τροφής και πέσαμε με τα μούτρα, όπως το
συνηθίζουμε. Από τα ληγμένα του Ευαγγελάτου, στις ασθενείς σάρκες των αγελάδων
και των κοτόπουλων, ανάσα δεν παίρνει ο λιγωμένος καταναλωτής. Να θέλει και να
νομίζει πως δεν έχει. Με την αίσθηση της στέρησης, σαν ανάμνηση από κατοχικές
εποχές, σαν να ζει σε διαρκές καθεστώς πολέμου. Άλλωστε, περί πολέμου
πρόκειται. Για τηλεθέαση.