MIΛTOΣ ΓKOΛEMAΣ «Δεν έχω περιθώριο να αποτύχω»…

O Μίλτος Γκολέμας σαλπάρει σαν καλοχτισμένο καράβι

Ποτέ δεν είναι αργά. Όταν όμως ένας άνθρωπος κάνει την πρώτη του ατομική
έκθεση ζωγραφικής στα τριάντα εννιά του, όπως ο Μίλτος Γκολέμας, οι απαιτήσεις
είναι αυξημένες. Τα αισθήματα ανάμεικτα, κάθε βήμα καλά μελετημένο.

«Δεν έχω περιθώρια να αποτύχω» λέει ο ζωγράφος και διαλέγει προσεκτικά την
κάθε του λέξη. Θέλοντας να καλύψει τα χρόνια που πέρασαν αισθάνθηκε ότι έπρεπε
να βάλει ψηλά τον πήχυ.

Αυτή ήταν η επιλογή του – και όχι από φιλοδοξία. Ο Γκολέμας έχει πίσω του μια
βαριά κληρονομιά. Γεννήθηκε το 1967 μέσα στις φυλακές της χούντας από μητέρα
κρατούμενη και πατέρα παράνομο. Έζησε πίσω από τα κάγκελα μέχρι τα τρία του
χρόνια. Είναι το παιδάκι των πέτρινων χρόνων στην ομώνυμη ταινία του Παντελή
Βούλγαρη. Χρειάστηκαν πολλά πολλά χρόνια ουσιαστικής προσπάθειας και δουλειάς,
ώσπου να αισθανθεί έτοιμος να βγει προς τα έξω σαν άνθρωπος πρώτα και σαν
καλλιτέχνης, πατώντας στις δικές του δυνάμεις.

Υπήρξε, φαντάζομαι, καθοριστικό στοιχείο οι συνθήκες γέννησή σας.

«Έγινε ό,τι έγινε. Προχώρησα πιο κάτω, εκεί που πιστεύω. Αυτά που έγιναν είναι
ένα βασικό στοιχείο στη ζωή μου, ίσως και στη δουλειά μου αν την ψυχαναλύσει
κανείς. Δεν είμαι αρνητικός άνθρωπος, δεν είμαι κομματικοποιημένος. Από εκείνα
τα χρόνια έχω μνήμες σύντομες – φωτογραφικές, βιντεακές. Δεν προσπαθώ αυτό να
το προβάλλω, ούτε να το χρησιμοποιήσω. Θέλω να το αποφύγω όσο είναι δυνατόν».
Μετά τις σπουδές και τον στρατό ο Μίλτος για να ζήσει άνοιξε με τον αδελφό του
ένα εργαστήριο γραφικών τεχνών. Παντρεύτηκε, έκανε παιδιά.

«H ζωγραφική είναι αυτό που αγαπάω. Έτρεχα σ’ αυτή μετά τη δουλειά. Κουράστηκα
για να κρατήσω τη ζωγραφική. H ώρα της ζωγραφικής ήταν κι ένα παιχνίδι που μ’
έβγαζε από τα προβλήματα, με κρατούσε ξύπνιο. Είναι μια υπόθεση εσωτερική και
ουσιαστική. Στόχο είχα να δουλέψω, να νιώσω εγώ καλά. Το ταξίδι το ζωγραφικό
με γέμιζε.

Πώς φθάσατε στην έκθεση;

«Τυχαία μπορώ να πω. Χρόνια έψαχνα το θέμα που θα με συγκλονίσει. Το βρήκα
μέσα στο αχανές άβατο των Ναυπηγείων της Ελευσίνας, όπου μπήκα εκεί με ειδική
άδεια, σ’ έναν βιωμένο βιομηχανικό χώρο, στις δεξαμενές, όπου χτίζονται τα
πλοία. Εκεί είναι ένας κόσμος που δεν μπορούμε να τον φανταστούμε. Ένας χώρος
που μπορεί να έχει μήκος διακόσια πενήντα μέτρα, έρημος, με μέγεθος τεράστιο,
οσμές, νοτισμένος, όπου αντιστρέφεται η κλίμακα των πραγμάτων. Τεράστιες είναι
οι αλυσίδες, οι βίδες, τα σφυριά κι άλλα εξαρτήματα, ενώ ο άνθρωπος μοιάζει μ’
ένα σημαδάκι. Αυτή τη μαγεία, την ατμόσφαιρα, αυτά τα αισθήματα θέλησα να
δώσω».

INFO

Μίλτος Γκολέμας, «Πλωτές δεξαμενές» στην γκαλερί Ζουμπουλάκη (Πλ. Κολωνακίου
20, τηλ. 210 3608.278), έως τις 25 Φεβρουαρίου.