Ο εφιάλτης στον δρόμο με τις κεραίες

Μάτια και αυτιά που παρακολουθούν τις επικοινωνίες μας αποκάλυψε η «Έρευνα» (Mega) σκιαγραφώντας ένα σκοτεινό αδιέξοδο σύμπαν

«H παρουσία του Ντάνι ήταν σαν καταστροφική βόμβα», είπε μια μάνα σε
τηλεφωνική συνομιλία με φίλη της, απογοητευμένη από τη συμμετοχή του κανακάρη
της στη σχολική γιορτή. Τι τις ήθελε τέτοιες εκφράσεις; Έγινε αμέσως στόχος
στενής παρακολούθησης από το υπερτεχνολογικό δίκτυο που απλώνεται πάνω από τον
πλανήτη, υποτίθεται για να προστατεύσει την ειρήνη και τον πολιτισμό από τις
επιβουλές των τρομοκρατών. Το παράδειγμα, ένα από τα δεκάδες που περιελάμβανε
η εξαντλητική έρευνα της εκπομπής του Παύλου Τσίμα (Mega) για τα συστήματα
παρακολούθησης, για το κολοσσιαίο τεχνολογικό δίχτυ, που έχει μετατρέψει το
όραμα της παγκόσμιας επικοινωνίας ανθρώπων και πολιτισμών σε παγκόσμια απειλή
για την ανθρώπινη ελευθερία. Παραδείγματα, πρόσωπα που μιλούσαν στον φακό,
γεγονότα και ντοκουμέντα, σκιαγράφησαν το σκοτεινό σύμπαν που ξεπερνά την
οργουελική προφητεία. Ολόκληρο ένα εξαμβλωματικό κατασκεύασμα του
πολιτισμού-υπό-προστασία, ο οποίος πλέον συνοψίζεται σε μία και μόνη Αγορά,
που για να επιβιώσει υποθηκεύει ανθρώπους ή μάλλον την ελευθερία τους.

Την ελευθερία, που υποτίθεται ότι στην υπηρεσία της έθετε αυτός ο ίδιος ο
πολιτισμός κάθε δημιούργημα της ανθρώπινης διάνοιας, το οποίο είχε σκοπό να
βελτιώσει τις συνθήκες της ζωής.

Φαίνεται πως αυτό είναι το ένα σκέλος, το οποίο αφορά την ιστορία των
πολύτιμων ιδεών που αποτέλεσαν τον καμβά της συνοχής του κόσμου μας. Το άλλο
σκέλος θα λέγαμε ότι εξελίσσεται σε ένα είδος «πολιτισμικής νεοπλασίας».
Αυτονομείται από τον οργανισμό ο οποίος το παρήγαγε, διαβρώνοντας τις αξίες
που το συντηρούν. Από τη μια η ιδέα της ελευθερίας και από την άλλη η
κατάργησή της με άλλοθι τη διατήρησή της. Σχιζοφρενικό.

Αυτή την «ασθένεια» περιέγραψε η έρευνα του Παύλου Τσίμα, παρουσιάζοντας τις
τεχνολογικές κατασκευές που παρακολουθούν κάθε επικοινωνία ανθρώπου-στόχου
(διάσημοι στόχοι η Μητέρα Τερέζα, η οργάνωση Greenpeace, η πριγκίπισσα Νταϊάνα
– της οποίας οι ερωτικές συνομιλίες έφτασαν στον Τύπο μέσω των υπηρεσιών
υποκλοπής των τηλεφωνημάτων της και λόγος το γεγονός ότι δραστηριοποιούνταν
κατά της διάδοσης των ναρκωτικών). H παγκόσμια κατασκοπική υστερία έχει μεν
αφετηρία την ψυχροπολεμική περίοδο, συντηρείται όμως με τη συμμετοχή, πλέον
(μετά την 11η Σεπτεμβρίου και τις επιθέσεις σε Μαδρίτη και Λονδίνο),
κυβερνήσεων της Ευρώπης (της βρετανικής προεξάρχουσας).

Άλλοθι, η προστασία της δημοκρατίας. Άλλο αν η έννοια της Δημοκρατίας
ταυτίζεται πλέον με τα συμφέροντα της Αγοράς, που έχει ιδεολογικό της
«εργοστάσιο» το αμερικανικό σύστημα. Εκεί διαμορφώνονται οι παγκόσμιες
αντιλήψεις περί του «εχθρού» και αναπτύσσεται η τεχνολογία υποτιθέμενης
αντιμετώπισής του.

Πίσω από τις «θεωρίες» κρύβονται κολοσσιαίες διαμάχες εταιρειών αμερικανικών
και ευρωπαϊκών, με σκάνδαλα δωροδοκιών, που οι μεν αποκαλύπτουν κατά των δε
χάρη στα ίδια τους τα συστήματα παρακολούθησης που προωθούν. Ταυτοχρόνως, όλο
αυτό είναι και μια δυναμική Αγορά με θέσεις εργασίας και αναπτυσσόμενη
παραγωγή.

«Ακόμη και αν ανακοινωνόταν αύριο ότι έχουν συλληφθεί όλοι οι
τρομοκράτες στον κόσμο και δεν υπάρχει κανείς, δεν θα σταματούσαν να
λειτουργούν όλα αυτά τα συστήματα», θα πει στον φακό ο ευρωβουλευτής της N.Δ.
Παναγιώτης Δημητρακόπουλος, που συμμετείχε στην ευρωπαϊκή προσπάθεια
θεσμοθέτησης κανόνων προστασίας των ανθρώπινων δικαιωμάτων.

H εκπομπή δεν παρέλειψε και την «καραμέλα» – διόλου ευκαταφρόνητη – για τη
συναίνεση στη χρήση των συστημάτων παρακολούθησης, που δεν είναι άλλη από το
γεγονός ότι χρησιμεύουν για την εξάρθρωση κυκλωμάτων εγκλήματος με κορυφαίο
εκείνο της παιδεραστίας, που συγκινεί ιδιαιτέρως τον ευαίσθητο πολιτισμό μας.

«Πολίτες» κατ’ ευφημισμόν

Ο δρόμος φαίνεται χωρίς επιστροφή. Μια τρέλα; Μια παγκόσμια τραγωδία; Για την
αδυναμία να προστατευθεί ο πολίτης μιλάει η νομικός Λίλιαν Μήτρου,
επισημαίνοντας ότι η παρακολούθηση όχι του περιεχομένου αλλά του πλαισίου των
επικοινωνιών είναι το πιο επικίνδυνο. Μπορεί η τυχαία επικοινωνία με «λάθος»
σημείο ή πρόσωπο να καταστήσει κάποιον ύποπτο.

Στο μεταξύ η παρακολούθηση των τηλεφώνων, που έχει γίνει ήδη ευρωπαϊκή οδηγία,
έχει τεράστιο κόστος και για τις εταιρείες τηλεφωνίας. Ένα σύστημα που έχει
παραγγείλει ο ΟΤΕ κοστίζει πολλά εκατομμύρια ευρώ. Ποιος θα τα πληρώσει, αν
όχι ο πολίτης;

Κλοπές, υποκλοπές, εγκληματική δράση και κατασκοπική, ιδιωτικές τηλεφωνικές
συνομιλίες που τις ακούνε πολλοί. Είμαστε διάφανοι, απροστάτευτοι και όχι
μόνον αυτό: χρηματοδοτούμε την παρακολούθησή μας ως «πολίτες» χωρών, έχοντας
χάσει στο μεταξύ τα χαρακτηριστικά που θα μας προσδιόριζαν ως τέτοιους.