Λίγα έργα στο ελληνικό τραγούδι έχουν το προνόμιο και τη φόρα τού 1.000.000
αντιτύπων. Ο «Σταυρός του Νότου» που μετασχηματίστηκε και σε «Γραμμές των
Οριζόντων», του Νίκου Καββαδία και του Θάνου Μικρούτσικου, είναι από αυτά τα
ελάχιστα που έχουν αποδείξει πως η διαρκής εξέλιξη - μουσικά, όπως εξηγούσε ο
συνθέτης - και ο καίριος, αιχμηρός ποιητικός λόγος τα χρίζει διαχρονικά. Όμως
αυτά ακριβώς τα έργα, όπως και εκείνα που δυνητικά μπορούν να έχουν αυτήν την
επίδραση - αν όχι και τις πωλήσεις - και αυτήν την ευγενή και ευτυχή συνύπαρξη
λόγου και μουσικής, μένουν έξω από τα ραδιόφωνα και κυρίως από τα κανάλια. Το
επεσήμανε ο Θάνος Μικρούτσικος στην απονομή των πλατινένιων δίσκων για τις
τρεις δισκογραφικές εκδοχές τού «Σταυρού του Νότου», στον «Ιανό», στο πλαίσιο
αφιερώματος στον Καββαδία. Το ζήτημα είναι ποιος τον ακούει. Οι ίδιες οι
εταιρείες που πριμοδοτούν την ίδια ώρα μετά μανίας τα εύκολα, πλαστικά σουξέ
ταχείας καύσης και μόνον αυτά προωθούν στα κανάλια; Ή τα κανάλια, που
αναπαράγουν την ευκολία και το πλαστικό άσμα; Ας ήταν καμιά Πέγκυ Ζήνα! Θα
αναπαρήγαγαν ακόμη και αυτό το παράπονό της, μετά μανίας. Ο Θάνος
Μικρούτσικος, φευ, δεν έχει καμία ελπίδα αναπαραγωγής. Δεν έχει τον ανάλογο
βαθμό ευκολίας. Ο Καββαδίας να δείτε...

Ακολουθήστε στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις
Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, από