Nτύνεται βασίλισσα για ακόμη μια φορά

![]() |
![]() |
|
Μετά την επιτυχία της ως Μαργαρίτα Γκοτιέ, αλλά και την… αιματοβαμμένη |
H Ιζαμπέλ Ατζανί επιστρέφει στο θέατρο. Με έναν ρόλο αντάξιο των δυνατοτήτων
της στην ερμηνεία τραγικών γυναικών. H βασίλισσα Μαργκό της μεγάλης οθόνης, η
θεατρική «Κυρία με τας Καμελίας», έπειτα από πέντε χρόνια επιστρέφει στη σκηνή
του θεάτρου «Μαρινί» για να υποδυθεί τη βασίλισσα της Σκωτίας Μαρία Στιούαρτ.
Για ακόμη μια φορά στην καριέρα της η Ιζαμπέλ Ατζανί φοράει τα βασιλικά
ενδύματα και υποδύεται την τραγική ζωή μιας ιστορικής προσωπικότητας – της πιο
καλλιεργημένης γυναίκας στην εποχή 1542-1587, με πνεύμα μαχητικό, ακλόνητες
πεποιθήσεις και αίσθηση αυτοθυσίας.
Μαρία Στιούαρτ, βασίλισσα της Σκωτίας και της Γαλλίας: μια προσωπικότητα που
γοήτευσε τόσο τους ιστορικούς και τους βιογράφους όσο και τους δραματουργούς
όλων των εποχών. H Ιζαμπέλ Ατζανί από την πληθώρα των θεατρικών έργων, του
Γάλλου Αντουάν ντε Μονκρετιέν (1605), του Βρετανού Τζον Μπανκς (1684), του
Γερμανού Φρίντριχ Σίλερ (1799) και ανάμεσα στις άλλες θεατρικές προσεγγίσεις
Ιταλών και Ολλανδών συγγραφέων, επέλεξε την εκδοχή του Γερμανού Βόλφγκανγκ
Χίλντεσχάιμερ για να επιστρέψει στο θέατρο. Πρόθεσή της να καταπλήξει τους
θεατές με το έργο ενός συγγραφέα λιγότερο γνωστού στη Γαλλία, ο οποίος ωστόσο
υπήρξε σημείο αναφοράς για την πολιτιστική ζωή στην περιοχή του Ρήνου, από τα
μεταπολεμικα χρόνια μέχρι τον θάνατο του, το 1991.
«Αυτό το έργο, το οποίο έγραψε ο Χίλντεσχάιμερ το 1970, εστιάζεται στις δύο
τελευταίες ώρες της ζωής της Μαρίας Στιούαρτ. Στις τελευταίες στιγμές της,
τότε που όλα επέστρεφαν στο μυαλό της ως σκέψεις και αναμνήσεις και ανοιγόταν
ως μοναδικό τοπίο μπροστά της ο θάνατος» εξηγεί η Ιζαμπέλ Ατζανί γι’ αυτήν την
επιλογή της, την οποία θα παρουσιάσει την ερχόμενη θεατρική σεζόν – τον
Σεπτέμβριο του 2006 – με σκηνοθέτη τον Ντιντιέ Λονγκ. Αυτό που «τράβηξε» την
ηθοποιό στο συγκεκριμένο έργο ήταν η σύγχρονη γλώσσα του κειμένου.
Έτσι, το όνειρο της Ιζαμπέλ Ατζανί να ενσαρκώσει στο θεατρικό σανίδι μια
ιστορική προσωπικότητα, πραγματοποιείται. Με δώδεκα ακόμη ηθοποιούς να
συμπληρώνουν τον περίγυρο της βασίλισσας. «Για μια ηθοποιό», εξηγεί με τη
σειρά του ο σκηνοθέτης, «αυτό το έργο απαιτεί πολλές ερμηνευτικές αποχρώσεις.
Υπάρχει ο φόβος, η μετάνοια και συνείδηση του τραγικού, καθώς η Μαρία Στιούαρτ
δεν είναι μια μονοδιάστατη προσωπικότητα. Υπάρχουν επίσης η πίστη, η ελπίδα,
ακόμα και στιγμές που το γέλιο βρίσκει τη θέση του σε αυτό το δράμα».















