MATIEΣ Mε τα βιβλία

H αγορά έχει ανοίξει δειλά δειλά. Έχουν πέσει οι πρώτες τηλεοπτικές
ομοβροντίες των διαφημίσεων. Ουσιαστικά, όμως, ανοίγει από αύριο-μεθαύριο.
Γιατί οι ημέρες των Χριστουγέννων πλησίασαν. Το μεγάλο «μπαμ» θα γίνει την
ερχόμενη εβδομάδα. Με τα παιδιά, πάντα, να ζητάνε και να ξαναζητάνε. Και τις
γυναίκες ν’ ακολουθούν. Και πολύ σωστά.

H στήλη αυτή δεν είναι για καταναλωτές. Για βιβλιόφιλους, όμως, είναι.
Προτείνει κάποια βιβλία. Όχι με τα γαλόνια του ειδικού, αλλά με τα κριτήρια
του μέσου πολίτη που κάτι διάβασε, του άρεσε και σπεύδει να το πει και σε
άλλους, χωρίς να μπαίνει σε αναλύσεις και άλλα τέτοια «ξένα ύδατα».

Ο φίλος μου ο Κώστας Μαρδάς, πάλι στις βιτρίνες. Με ένα βιβλίο – Εκδόσεις
Ποντίκι – που ο τίτλος του, «Προ-ίμια πολέμου», το εξώφυλλό του (μια σκακιέρα
κι ανάμεσα στα πιόνια μια σφαίρα) σου μαρτυράνε τι πρόκειται να διαβάσεις.
Πράγματι, ο Μαρδάς γράφει και πάλι ένα πολιτικό βιβλίο, που ξεκινάει από τα
«Σεπτεμβριανά» και καταλήγει στην κρίση των Ιμίων. Ευθύβολο γράψιμο, πολλά
στοιχεία, επισημάνσεις λαθών και αποκαλύψεις συνωμοσιών, οδηγούν στο
συμπέρασμα ότι το θερμό ελληνοτουρκικό επεισόδιο μάλλον δεν θα το αποφύγουμε,
έτσι όπως πάνε τα πράγματα.

Ο Γιάννης Κοντός, ο υπέροχος! Υπέροχος ποιητής, ξεχωριστός άνθρωπος. Έβγαλε
και δεύτερο βιβλίο για τα «Ευγενή μέταλλα». Για τα πρόσωπα που αγαπάει, και
θαυμάζει, και συναντά στη ζωή του κάθε τόσο. Ζει μια πλούσια ζωή ο Κοντός, με
τόσους φίλους ολόγυρά του. Κάτι γι’ αυτήν τη ζωή γράφει. Χωρίς τσιγγουνιές και
γκρίνιες, αλλά με τη διάθεση του συγγραφέα που ανακαλύπτει στον απέναντί του,
στον φίλο του, μονάχα αρετές. Κι αυτές τις αρετές περιγράφει. Με μοναδική
μαεστρία και τρυφερότητα. Κόσμος και ντουνιάς σουλατσάρει στις σελίδες του
βιβλίου: ποιητές, πεζογράφοι, πολλοί ζωγράφοι, μουσικοί, τραγουδιστές. Όλοι με
«κάτι» ξεχωριστό, που ενδιαφέρει τον Γιάννη και ιδιαίτερα τον συγκινεί
(Κέδρος).

Βγήκε από τη σειρά «Ιανός ο Μελωδός», ένα θαυμάσιο βιβλίο για τον Σταύρο
Κουγιουμτζή, που τον χάσαμε τόσο νωρίς. Μια ολιγοσέλιδη αυτοβιογραφία γεμάτη
τρυφερές ματιές εδώ κι εκεί, συνεντεύξεις και κείμενα, κείμενα πολλά για τον
σπουδαίο και αθόρυβο συνθέτη, από συναδέλφους και φίλους του. Ο λόγος του
Κουγιουμτζή – όπως και η μουσική του, άλλωστε – ήταν πάντα πυκνός και
ουσιαστικός. Το ίδιο συμβαίνει και με τούτο το βιβλίο. Όλα πυκνά, όλα
ουσιαστικά. Και στο τέλος τα τραγούδια, τα γραμμένα από τον ίδιο, από το 1961
ίσαμε το 2004. Τίτλος του έργου: «Χρόνια σαν βροχή». Θα επανέλθω με άλλα
βιβλία, σύντομα.