Tο ελληνικό σινεμά είναι… μείον

Ελλάδα, χώρα των θαυμάτων: καλύτερο, τουλάχιστον τις πρώτες ημέρες, το
φεστιβάλ αλλά χειρότερο το ελληνικό σινεμά!

Μη βιάζεστε. Για τους εξής λόγους: πρώτον, η Δέσποινα Μουζάκη είχε τοποθετηθεί
επί Βαγγέλη Βενιζέλου στο Δ.Σ. του Ελληνικού Κέντρου Κινηματογράφου. Δεύτερον
(κυριότερο), ο Μισέλ Δημόπουλος, που επέβαλε και έκανε γνωστό το φεστιβάλ,
διορίστηκε επί Μητσοτάκη. Τρίτον, άρα οι αφετηρίες είναι μπερδεμένες και
δικομματικές αλλά τα επιτεύγματα και των δύο διευθυντών είναι υπόθεση
προσωπική. Με άλλα λόγια, ο «καλλιτέχνης» Δημόπουλος άνοιξε τον δρόμο και η
(περισσότερο) «μάνατζερ» Μουζάκη όχι μόνο τον ακολούθησε αλλά και με τον
διάνοιξε στοχεύοντας σε λεωφόρο. Συμπέρασμα; Ικανοί άνθρωποι υπάρχουν, τα
κόμματα μπορούν σε θέματα κουλτούρας και Παιδείας να συνεννοηθούν;

Στην πράξη τώρα. Στην έναρξη, ζεστός, ανθρώπινος ο λόγος της Μουζάκη
και τρυφερά αμήχανος του προέδρου Γιώργου Χωραφά, αλλά (ως συνήθως)
βλαχοδημαρχιακός του Παπαγεωργόπουλου και κυρίως του υπουργού Μακεδονίας –
Θράκης, ο οποίος με την αλησμόνητη αποστροφή «θεατές ανεξαρτήτου εθνικότητας,
ηλικίας και φύλου» κατάφερε να μας κόψει το χασμουρητό! Εδώ – σου λέει – δεν
είναι Γυμνάσιο Θηλέων, Λύκειο Αρρένων ή μπαρ για γκέι. Είναι φεστιβάλ. Με
τέτοιο υπουργικό Ι.Q. είναι άξιο απορίας πώς ολόκληρη η χώρα δεν σκέφτεται με
το μυαλό ενός… μπιφτεκιού. Και τέλος, ο Π. Τατούλης μαζί με τον Ορφανό του
Αθλητισμού – πράγμα σπάνιο, να μην πω μοναδικό για υπουργό – κάθησαν και είδαν
ολόκληρη την εναρκτήρια και, μάλιστα γαλλική, «κουλτουριάρικη» ταινία.

Το ελληνικό υστερόγραφο των πρώτων δύο ημερών εντελώς μαύρο και άραχλο:
στο μεν «Κακό» του 29χρονου Γιώργου Νούσια κάποιοι τύποι κραυγάζουν «Ααααα»
και δαγκώνουν λαιμό. Στην «Κινέττα» του Γιώργου Λάνθιμου κάποιοι άλλοι,
αγουροξυπνημένοι, μπαινοβγαίνουν σε δωμάτια ξενοδοχείου και ρωτούν: «Βλέπεις
κάτι στο μάτι μου;». «Ναι, είναι λιγάκι κόκκινο». Και, τέλος, στη «Λιούμπι»
της Λάγιας Γιούργου ο Αλέξης Γεωργούλης εγκαταλείπει μια Ρωσίδα υπηρέτρια
προκειμένου να πέσει στα φράγκα νεαρής Ελληνίδας. Τι να γίνει; H Ελλάδα ποτέ
δεν πεθαίνει και κινηματογραφικά ποτέ δεν μαθαίνει!

Ενώπιος ενωπίω με τα στοιχεία

Δέσποινα Μουζάκη

Ταινίες: 255 (σύνολο)

Ονόματα: Χου Χσιάο Χσιέν, Βιτόριο Στοράρο, Μάικλ Γουίντερμποτομ, Πατρίς
Σερό, Ντιν Ταβουλάρις, Γκιγιέρμο Αριάγα, Άλεξ ΜακΝτάουελ

Αφιερώματα: κινηματογράφοι Δανίας, Μεξικού, Ιρλανδίας

Ελληνικά αφιερώματα: Πανουσόπουλος, Παπατάκης, Αντουανέττα Αγγελίδη,
Μπίστικας, Λαζαρίδου, Ρέτσος, Βακαλόπουλος, Γρηγορίου, K. Μανουσάκης,

Αγορά: ναι, για πρώτη φορά

Masterclasses (μαθήματα): Άλεξ ΜακΝτάουελ (σκηνογράφος του «Ο Τσάρλι
και το εργοστάσιο σοκολάτας»), Γκιγιέρμο Αριάγα (σεναριογράφος των ταινιών «21
γραμμάρια» και «Οι τρεις ταφές του Μελκιάδες Εστράδα»)

Κόστος: 5,8 εκατ. ευρώ από ΥΠΠΟ συν 2,2 από χορηγίες και εισιτήρια –
σύνολο: 8

Μισέλ Δημόπουλος

Ταινίες: 186 (σύνολο)

Αφιερώματα: Κιαροστάμι, Έρικε, Κιγιόσι, Κουροσάβα

Ελληνικά αφιερώματα: Δαμιανός, Καμπανέλλης, Σφήκας, M. Ζαχαρίας, K.
Θωμαδάκη

Αγορά: όχι.

Masterclasses (μαθήματα): κανένα

Κόστος: 4,5 εκατομμύρια ευρώ από ΥΠΠΟ (προηγούμενη χρονιά 5,5
εκατομμύρια) συν χορηγίες

ΥΓ: Σύγκριση ανάμεσα στην τελευταία (περσινή) θητεία του Μισέλ
Δημόπουλου ύστερα από 13χρονη πορεία και τη φετινή, την πρώτη, της Δέσποινας
Μουζάκη ύστερα από 9 μήνες από την ανάληψη των καθηκόντων της. Τα οικονομικά
στοιχεία είναι στρογγυλεμένα και όχι ακριβή μέχρι δεκάρας: προέρχονται από τη
νέα διεύθυνση κι αυτό γιατί στάθηκε αδύνατον να επικοινωνήσω τηλεφωνικά με τον
M. Δημόπουλο.