«Kαπνός» ο μισός μισθός…

Απώλειες κατά 50% παρουσιάζουν σε ονομαστικό επίπεδο οι μισθοί των δημοσίων
υπαλλήλων κατά την περίοδο 1987-2005.

Μόνο κατά την περίοδο 1990-1993 οι απώλειες ξεπέρασαν το 40% σε ονομαστικές
τιμές (σ.σ.: δεν έχει γίνει αποπληθωρισμός). Σχετικά στοιχεία έδωσε χθες στη
δημοσιότητα η ΑΔΕΔΥ, με αφορμή τη σημερινή 24ωρη απεργία των δημοσίων
υπαλλήλων. Σύμφωνα με τα στοιχεία της ανώτατης δημοσιοϋπαλληλικής οργάνωσης,
πραγματικές αυξήσεις – πέραν του πληθωρισμού – δόθηκαν μόνο τις χρονιές της
πρώτης εφαρμογής των μισθολογικών παρεμβάσεων, δηλαδή, το 1985, το 1988-1989,
το 1997 και το 2004.

Στο μισό των ευρωπαϊκών

Εξάλλου, σύμφωνα με τα στοιχεία της ΑΔΕΔΥ – η οποία θα δώσει μεγάλη μάχη για
να «περάσουν» οι προτάσεις της στην κατάρτιση του νέου μισθολογίου – οι μισθοί
των Ελλήνων δημοσίων υπαλλήλων κινούνται στο μισό του ευρωπαϊκού μισθού. Κατά
την ανώτατη δημοσιοϋπαλληλική οργάνωση:

* Ενώ η παραγωγικότητα της εργασίας στη χώρα έχει προσεγγίσει το 97%
του μέσου όρου της Ευρωπαϊκής Ένωσης, οι μισθοί παραμένουν στο 52% του
αντίστοιχου μέσου όρου.

* Εργαζόμενος σε θέση ευθύνης (διευθυντής) σε μια δημόσια υπηρεσία με
μέσο χρόνο υπηρεσίας στην Ελλάδα έχει μεικτές αποδοχές 1.800 ευρώ, ενώ ο
αντίστοιχος μισθός στην Πορτογαλία υπερβαίνει τα 2.000 ευρώ, στην Ιρλανδία τα
3.500 ευρώ, στην Ιταλία τα 3.700 ευρώ και στην Κύπρο τα 2.700 ευρώ.

* Οι εργαζόμενοι στις υπηρεσίες Υγείας και Πρόνοιας (πλην γιατρών)
έχουν μέσο μισθό 1.000 ευρώ, ενώ ο μέσος κοινοτικός όρος είναι στα 2.176 ευρώ.

Οι μέσες αποδοχές για τον μέσο χρόνο εργασίας στις δημόσιες υπηρεσίες στην
Ελλάδα είναι 1.250 ευρώ, στην Ισπανία 1.541 ευρώ, στην Ιρλανδία 2.627 ευρώ και
στον μέσο κοινοτικό όρο 2.436 ευρώ.

Οι μέσες αποδοχές του δημοσίου υπαλλήλου στη χώρα ξεπερνούν μόνο την
Πορτογαλία, όπου το αντίστοιχο ποσό είναι 1.050 ευρώ.