|
|
|
Αγνώριστος πια ο Μίκι Ρουρκ στην πρεμιέρα της νέας του ταινίας «Domino» (του Τόνι Σκοτ) μαζί με την Ζακλίν Μπισέ
|
«Μόνο όποιος πέφτει μπορεί να ξανασηκωθεί». Είναι το σύνθημα ζωής που
ακολουθεί ο Μίκι Ρουρκ, ο οποίος είδε τον εαυτό του από την κορυφή να
βρίσκεται στα αζήτητα. Και ενώ τη δεκαετία του ’80 και μετά τις θρυλικές
«Εννιάμιση εβδομάδες» χαρακτηριζόταν ως ο νέος Ρόμπερτ ντε Νίρο, τέθηκε εκτός
των κινηματογραφικών πλατό.
Τις δύο δεκαετίες που πέρασαν, ο Αμερικανός ηθοποιός ζήτησε τη λύτρωση στην
πρώτη του αγάπη, την πυγμαχία, διότι «είχα αυτοκαταστραφεί και είχε αξία για
μένα να με καταστρέψει κάποιος άλλος στο ρινγκ. Ούτε εγώ ο ίδιος δεν σεβάστηκα
την αξία μου ως ηθοποιού. H πυγμαχία μου έφερε και πάλι μια υγιή αίσθηση
ταπεινότητας. Είναι εύκολο να λες πως για όλα μου τα δεινά έφταιξε κάποιος
άλλος. Μια μέρα κοιτάχτηκα στον καθρέφτη και με έφτυσα κατάμουτρα. Δεν είναι
και πολύ καλός συνδυασμός να είσαι νέος, ανεύθυνος και αλαζόνας».
Στα 52 του μπορεί να μην είναι γνωστός στη γενιά τού iPod, αλλά δεν πτοείται.
Συστήθηκε στους νεωτέρους ως ο κακάσχημος, αλλά τρυφερός και με μπέσα
πρωταγωνιστής στο καρτουνίστικο «Sin City» για να τους δείξει τώρα τι μπορεί
να κάνει μέσα από τρεις νέες ταινίες. Στην πρώτη, το «Domino» – αφηγείται την
πραγματική ιστορία της Ντόμινο Χάρβεϊ, κόρης του Βρετανού ηθοποιού Λόρενς
Χάρβεϊ -, ο Μίκι Ρουρκ υποδύεται το αφεντικό τής Ντόμινο, τον Εντ Μόζεμπι, μια
φιγούρα πατρική, υπό τις σκηνοθετικές οδηγίες του Τόνι Σκοτ, παλιού του
γνώριμου, καθώς είχαν συνεργαστεί παλαιότερα και στο «Διά πυρός και σιδήρου».
Ταυτόχρονα, ολοκληρώνει τα γυρίσματα στο «Killshot», όπου συμπρωταγωνιστεί με
την Νταϊάν Λέιν και τον Βίγκο Μόρτενσεν, ενώ προχωρεί και το «Stormbreaker» με
τους Σοφί Ονοκέντο και Αλίσια Σίλβερστροουν.
Το Χόλιγουντ μπορεί να τον έθεσε εκτός, αλλά εκείνος δεν το μισεί. «Έκανα
θεραπεία», λέει. «Στην πραγματικότητα δεν μισούσα το Χόλιγουντ, αλλά τον εαυτό
μου. Θέλω να κάνω τη δουλειά μου και ίσως να χαμογελώ κάπου κάπου στον εαυτό
μου όταν κοιτάζομαι στον καθρέφτη». Όσο για τις προσωπικές του επιλογές
εξηγεί: «Δεν έγινα πατέρας επειδή δεν θεωρώ απαραίτητο να φέρεις στον κόσμο
παιδιά όταν δεν είσαι σίγουρος πως θα μπορείς να τα προστατεύσεις και να τους
προσφέρεις ισορροπία και δύναμη».
