MATIEΣ Οι αγιασμοί

Είδα, πάλι (την προηγούμενη Κυριακή), τον Αρχιεπίσκοπο να τα βάζει στο κήρυγμά
του με τους «προοδευτικάριους», που ζητούν τον χωρισμό Κράτους – Εκκλησίας.
Καλά κάνει και λέει όσα λέει, εφόσον τα πιστεύει. Ο τρόπος όμως που τα λέει,
δεν είναι καθόλου καλός. Βερμπαλισμός, οξύτητα, εχθρότητα!

Τι κρίμα και πόση απογοήτευση για έναν ιεράρχη που κάποτε έδειχνε πως «θα
γινόταν άλλος»…

Και θα έχουμε, βέβαια, και συνέχεια: τον ερχόμενο μήνα θα κατατεθεί στη Βουλή
η πρόταση νόμου της Ελληνικής Ένωσης για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου για το
ίδιο θέμα. Αλλά και η πρόταση του Στ. Μάνου. Και έχουν συμφωνήσει για τον
«χωρισμό» και KKE και ΣΥΝ και οι βουλευτές της N.Δ. Βαρβιτσιώτης και
Γεωργιάδης.

Την ουσιαστική αρχή, όμως, γι’ αυτό το κεφαλαιώδες ζήτημα την έκανε ο ΣΥΝ, ο
οποίος απουσίασε από την τελετή του αγιασμού στη Βουλή για την έναρξη της B’
Συνόδου της. Και πρέπει να θυμίσω ότι το ίδιο κόμμα απέφυγε τον Μάρτιο να
μετάσχει στο θρησκευτικό μέρος της ορκωμοσίας του Προέδρου της Δημοκρατίας.

Ο Συνασπισμός βλέπω ότι όταν δηλώνει κάτι, το εννοεί και το εφαρμόζει στην
πράξη. Το ΠΑΣΟΚ λέει πολύ περισσότερα απ’ αυτό το «κάτι», αλλά μένει εκεί.

Στα λόγια. Πηγαίνει σε ορκωμοσίες και αγιασμούς, φιλάει το χέρι του
Αρχιεπισκόπου και ύστερα βγαίνει στο μπαλκόνι και ομνύει στον «χωρισμό»!
Ανεξήγητη, μερικές φορές, είναι και η στάση του KKE.

Οι όρκοι, η κατάνυξη, ο ζητούμενος εξαγνισμός μέσα από τη «μυστηριοειδή» (έτσι
ονομάζεται) τελετή του αγιασμού και η επίκληση του Αγίου Πνεύματος δεν έχουν
καμιά σχέση μαζί του.

Ο αγιασμός, είναι αλήθεια, βρίσκεται μέσα στη ζωή μας, μέσα στο κύτταρό μας,
αφού κανείς δεν ανοίγει μαγαζί – έτσι του μάθανε -, γραφείο, θέατρο, κανείς
δεν εγκαινιάζει γήπεδο, χωρίς να φωνάξει τον παπά με την αγιαστούρα.

Για να πάνε καλά οι δουλειές, οι αγώνες κ.λπ. Τα 1.600 χρόνια που γίνονται
τέτοιες θρησκευτικές τελετές στον τόπο μας, δεν σβήνονται με ένα «όχι», με μια
απαγόρευση. Αλλά και για ποιο λόγο να σβηστούν; Να μείνουν για όποιον
αισθάνεται ότι τις χρειάζεται. Έτσι νομίζω.