ΓPAMMATA ΣTIΣ MATIEΣ Διάλογος

Ο λόγος στους αναγνώστες.

Ο Π. Λουπάσης, φιλόλογος, γράφει: «Δεν έχω την απαίτηση ή την
αξίωση να καταλάβει τον πολύτιμο χώρο της στήλης σας μία ακόμα επιστολή μου.
Θέλω απλά να αναφερθώ στο σχόλιο που κάνατε επί της επιστολής μου και θα με
ενδιέφερε πραγματικά να απαντήσετε σε ορισμένες απορίες που μου γεννήθηκαν.

Κατ’ αρχήν, όσον αφορά το σχόλιό σας για την επιστολή μου. Ήσασταν
επιτιμητικός για τους χαρακτηρισμούς και τις ύβρεις μου και απορήσατε αν έχω
δει στην εφημερίδα παρόμοια φαινόμενα εναντίον κάποιου προσώπου. Δεν απαντώ.
Προς απάντησή μου απλά μεταφέρω από τον τελευταίο μόνο λίβελλο του κ. Χάρη –
μόνο από αυτόν – (“TA NEA Σαββατοκύριακο”, 14-15/5/2005) τους
χαρακτηρισμούς και τις υβριστικές ιδιότητες που εκσφενδονίζει κατά του κ.
Χριστόδουλου: μωροφιλοδοξία, ύβρις, μίσος, μικρόχαρος, θεατρινισμός, γραφικός,
ακροδεξιός, φιλοχουντικός, εθνικιστής, μισαλλόδοξος, ρατσιστής, ανιστόρητος,
αθεολόγητος, αντιχριστιανικός, αυταρέσκεια, φονταμενταλιστής, αγιατολάδικος,
μουλάς, φτηνιάρικος, μικροπρεπής, καταγέλαστος, άνθρωπος με καρδιά λαγού,
καραχουντικός, θρασύδειλος, επικίνδυνος και επικινδυνότατος. Και εύλογα ερωτώ:
γιατί οι δικοί μου χαρακτηρισμοί ενόχλησαν και εξοβελίστηκαν, ενώ του κ. Χάρη
περνούν απαρατήρητοι και δεν λέγεται κουβέντα; Οι χαρακτηρισμοί του κ. Χάρη
είναι πιο “ευγενικοί” και πιο “ευπρεπείς” από τους δικούς μου; Είναι άλλο
πράγμα; Δύο μέτρα και δύο σταθμά, λοιπόν; Ή μήπως τελικά δεν λογίζονται σαν
αήθεις και μικροπρεπείς επειδή ο κ. Χάρης είναι πιθανότατα σε διατεταγμένη
υπηρεσία και έχει “κέρδη” από όσα γράφει;

Και κάτι ακόμα: γιατί δημοσιεύεται το όνομα του αναγνώστη που στέλνει την
επιστολή, ενώ ο συνεργάτης της εφημερίδας, ο κ. Χάρης εν προκειμένω, είναι
καλυμμένος και μένει στο απυρόβλητο; Γιατί “δεν βάλατε το όνομα του
συναδέλφου”; Εμείς οι “απ’ έξω” ανήκουμε σε κάποια κατώτερη κατηγορία πολιτών
από τους συνεργάτες των “ΝΕΩΝ”, που τόσο τους προστατεύετε και τους
επιφυλάσσετε ευνοϊκή μεταχείριση; Ο αναγνώστης των “ΝΕΩΝ” που διάβασε την
επιστολή μου στις “Ματιές” γιατί να μην ξέρει σε ποιον “συνάδελφό” σας
αναφερόμουν; Είναι γνωστό όμως ότι εσείς έχετε το μαχαίρι, εσείς και το
πεπόνι… Και εμείς απλά κοιτάζουμε… Μόνο λύπη! Τίποτε άλλο δεν μένει! Και
μια βαθιά απογοήτευση για το “δημοκρατικό” ήθος που φαίνεται ότι χάθηκε κάπου
στην πορεία…».

Απάντηση: Ο «λίβελλος» του κ. Χάρη, αφορά τον κ. Χάρη. Την επιστολή
σας, όμως, δεν την στείλατε στον κ. Χάρη. Την στείλατε σ’ εμένα. Κι εγώ,
πιστεύω ότι πρέπει να γράφουμε πιο κόσμια, ιδίως όταν απευθυνόμαστε σε
πρόσωπα-θεσμούς. Ο κ. Χάρης έκανε χαρακτηρισμούς που εγώ δεν θα τους έκανα.
Εσείς, όμως, βρίζατε. Υπάρχει τεράστια διαφορά. Στείλτε την επιστολή σας στον
κ. Χάρη. Πιθανόν να την δημοσιεύσει χωρίς σχόλια. Δικαίωμά του. Δεύτερον, δεν
έβαλα το όνομα του κ. Χάρη, γιατί είναι αρχή της εφημερίδας – και όλων των
εφημερίδων – όταν κατηγορείται ένας συνεργάτης από κάποιον αναγνώστη, η
καταγγελία να αφορά την ουσία και όχι το πρόσωπο. Γιατί υπάρχει ενδεχόμενο να
θεωρήσει ο κατηγορούμενος ότι εγώ δημοσίευσα την επιστολή-καταγγελία, για να
τον «βγάλω στη σέντρα» καθώς λέμε – να τον εκθέσω. Επαναλαμβάνω: δεν υπάρχουν
δύο μέτρα και δύο σταθμά. Και σας προτείνω να στείλετε την επιστολή σας στον
κ. Χάρη – τον οποίο δεν γνωρίζω – για να έχετε και από τη μεριά του μιαν
αντίδραση και ποια. Όσο για το δημοκρατικό ήθος που χάθηκε στην πορεία,
λυπάμαι ειλικρινά που το λέτε. Θα μπορούσα κι εγώ, ξέρετε, αφού έχω το μαχαίρι
και το πεπόνι, να σας απαντήσω σκληρότερα. Και μην ξεχνάτε: σ’ αυτή την
εφημερίδα εργάζομαι 47 χρόνια. Και ο ίδιος ζήτησα να δημοσιεύονται επιστολές
στη στήλη μου, για να υπάρχει ισότιμος διάλογος.