ANAΛΩΣIMA Φεστιβάλ Nεολαίας

H νεολαία δυσκολεύεται να προσαρμοστεί στη σχολική ρουτίνα και κάθε χρόνο
τέτοια εποχή κάνει φεστιβάλ. Στήνονται σκηνικά τριών ημερών στα πάρκα και
προσκαλούνται μουσικά συγκροτήματα μεγάλου βεληνεκούς. Τόσο μεγάλου, που
ακούγονται στη διαπασών μέχρι το πρωί, σε όλες τις γύρω κρεβατοκάμαρες, μέχρι
και τρία τετράγωνα μακρύτερα. «Νοικοκυραίοι, θα χαλάσουμε τον ύπνο σας»,
γράφουν οι αναρχικοί νεαροί στα Εξάρχεια, αλλά να που το πετυχαίνουν θαυμάσια
και οι κομματικά ενταγμένοι νεαροί, σε πολύ λιγότερο μαχητικές περιοχές. Ο
ύπνος των νοικοκυραίων χαλάει εγγυημένα για τρεις νύχτες, και καλά την
Παρασκευή και το Σάββατο, αλλά ούτε την Κυριακή υπάρχει έλεος για τους
νοικοκυραίους. Γιατί συμβιβάστηκαν να δουλεύουν Δευτέρα πρωί σε μισθωτή
σκλαβιά, να πρέπει να ξυπνάνε χαράματα για να πάνε να παραγάγουν υπεραξία για
το καπιταλιστικό σύστημα, αντί να ξενυχτάνε και να πασχίζουν για τη μέθεξη με
τον ήχο της πιο φρέσκιας αμφισβήτησης, έτσι όπως μεταδίδεται σε ντεσιμπέλ πολύ
περισσότερα από όσα αντέχουν τα ανθρώπινα αυτιά μετά τα τριάντα; Να τιμωρηθούν
με τρεις γερές αϋπνίες, για να μάθουν να φέρονται. Ό,τι κάνει η νεολαία είναι
καλώς καμωμένο, όπως έχουμε μάθει να πιστεύουμε τις τελευταίες δεκαετίες.
Αλίμονο σε όποιον δεν του αρέσει, θα πρέπει να πάρει τα βουνά, να μη μιλάει σε
άνθρωπο, εκτός αν θέλει να λέει συνέχεια βαρετά κλισέ, του τύπου, «όταν
ήμασταν εμείς νέοι, ήταν αλλιώς τα πράγματα, είχαμε φιλότιμο, κ.λπ.». Όχι,
όχι, ακούγονται πολύ γεροντίστικα όλ’ αυτά, καλύτερα να κάνουν οι νοικοκυραίοι
τρεις μέρες υπομονή και να μην προσπαθούν να λύσουν το μυστήριο της ανάγκης
που έχουν οι νέοι σήμερα, να παράγουν και να καταναλώνουν τόσο πολύ θόρυβο.
Γιατί είπαμε, με τέτοιες απορίες φαίνονται γέροι.