MATIEΣ Tα σκουπίδια

H ίδια εικόνα. Πάντα. Εδώ και δεκαετίες. Σε κάθε δρόμο, σε κάθε γωνιά
σκουπίδια. Λόφοι από σκουπίδια. Και βρώμα. Και ξεκοιλιασμένες νάιλον σακούλες.
Και γάτες που ψάχνουν για τροφή, κοιτάζοντας υποψιάρικα, γύρω γύρω. Όλα αυτά
για τρεις μέρες, μια εβδομάδα. Και ύστερα, ξανά και πάλι: τα σκουπιδιάρικα, οι
εργάτες καθαριότητας, η «εργασιακή ειρήνη».

Από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου μόνο μία περίοδο δεν είχαμε σκουπίδια στην
Αθήνα. Την περίοδο της Κατοχής. Δεν είχαμε σκουπίδια για να πετάξουμε. Ό,τι
είχαμε το τρώγαμε. Ακόμη και με τις φλούδες. Ενώ, τώρα… Αυγά, μισοφαγωμένα
κέικ, «ληγμένα» γάλατα και κονσέρβες, φρούτα, λαχανικά, ψάρια – ό,τι βάλει ο
νους του ανθρώπου. H κοινωνία της αφθονίας. H κοινωνία της σπατάλης. Και των
σκουπιδιών.

Πριν από 30 χρόνια, έγραφα σε τούτη τη στήλη, τα ίδια πράγματα:…
«Τραγουδούσαμε “θα σε πάρω να φύγουμε / με το κάρρο του Δήμου / για να δεις
πώς μυρίζουνε / τα σκουπίδια μικρή μου”, έξω από το “Λύκειο Αθηνά”, κάνοντας
πλάκα. Τότε, όμως, δεν ξέραμε από χωματερές και μπόχα. Ενώ, τώρα…».

Γύρω στα Χριστούγεννα, πάλι, θα πλημμυρίσουμε από σκουπίδια. Και τις παραμονές
του Πάσχα. Και τις αρχές του καλοκαιριού. Και κανα-δυό φορές ακόμη,
ενδιαμέσως. Για να μη γλιτώσει ποτέ αυτή η πόλη, αυτή η χώρα από τη βρώμα. Το
τι έχουν πει οι κατά καιρούς «αρμόδιοι» για τη «διαχείριση των απορριμμάτων»
δεν περιγράφεται: κάψιμο, εργοστάσια, χώροι υγειονομικής ταφής. Από την άλλη,
προσλαμβάνονται – λένε πάντα οι «αρμόδιοι» – μερικοί εργάτες καθαριότητας, ως
έκτακτοι και κατόπιν, οι παλιοί συνάδελφοί τους, κάνουν απεργίες, για να τους
μονιμοποιήσουν. Και αυτή η «κολόνια», κρατάει χρόνια.

Δεν ξέρω τι λένε οι «αρμόδιοι». Δεν με ενδιαφέρει. Όπως δεν ενδιαφέρει
κανέναν, απολύτως, πολίτη αυτής της χώρας. Το μόνο που με ενδιαφέρει,
δεδομένου ότι πληρώνω ανελλιπώς τους φόρους μου, τα δημοτικά τέλη μου, ό,τι
μου ζητάνε τέλος πάντων, είναι να μην ανασαίνω τη βρώμα των σκουπιδιών,
ανοίγοντας το παράθυρό μου. Να μην έχω, «το φτώμα του Αρβανίτη / μες στη
μούρη, μες στο σπίτι».

Έγραψε η «Καθημερινή», προ ημερών: «Οι κάτοικοι της πρωτεύουσας ούτε σεμινάρια
για την αποξήρανση της λυματολάσπης και την εδαφοποίηση των χωματερών έχουν τη
διάθεση να παρακολουθήσουν, ούτε συνυπεύθυνοι είναι για την ανικανότητα ή τη
διαφθορά κάθε κυβέρνησης που απέτυχε να αντιμετωπίσει επιτυχώς το ζήτημα.
Απαιτούν ένα και μόνο πράγμα: Να μαζεύουν καθημερινά τα σκουπίδια τους οι
αρμόδιες υπηρεσίες». Έτσι δεν είναι;