PIΠEΣ Προτεραιότητες

ΜΟΙΑΖΕΙ εκ πρώτης όψεως παράδοξο. Ορισμένες ευρωπαϊκές χώρες απειλούν
με βέτο αν προχωρήσει η ένταξη της Τουρκίας – όχι όμως και η Ελλάδα, παρά το
ότι ο κ. Ερντογάν ούτε την Κύπρο έχει αναγνωρίσει ούτε έχει ανοίξει τα
τουρκικά λιμάνια σε κυπριακά πλοία, όπως προβλέπεται από τις διατάξεις της
τελωνειακής ένωσης.

ΩΣ έναν βαθμό αυτό οφείλεται στην κακή διαπραγματευτική τακτική της
Ελλάδας. Έχοντας αφήσει το κρίσιμο στάδιο των αρχικών διαπραγματεύσεων να
περάσει ανεκμετάλλευτο, όταν θα μπορούσε να θέτει συγκεκριμένους όρους και να
απαιτεί βήμα βήμα την αλλαγή της τουρκικής στάσης, βρίσκεται τώρα αντιμέτωπη
με το δίλημμα να πει ένα συνολικό ναι ή όχι. Και βέβαια ούτε θέλει ούτε μπορεί
να πει το όχι.

ΤΑΥΤΟΧΡΟΝΩΣ όμως η θετική προδιάθεση της Ελλάδας απέναντι στην τουρκική
ένταξη αντανακλά και τις ριζικά διαφορετικές προτεραιότητες της χώρας μας σε
σχέση με την Ευρώπη. Για τους Γάλλους ή τους Αυστριακούς η ένταξη της Τουρκίας
είναι μια κατ’ αρχήν οικονομική απόφαση. Με την ανεργία καθηλωμένη σε υψηλά
επίπεδα, οι Ευρωπαίοι πολίτες ανησυχούν για τις δουλειές τους ιδιαίτερα αν
κάποτε έχουν να αντιμετωπίσουν και τον ανταγωνισμό μερικών εκατομμυρίων
Τούρκων μεταναστών.

ΑΝΤΙΘΕΤΩΣ για την Ελλάδα η ένταξη της Τουρκίας είναι πρωτίστως μια
πολιτική απόφαση. Μια ευρωπαϊκή Τουρκία είναι πολύ λιγότερο πιθανό να
διατηρήσει τις επεκτατικές της βλέψεις στο Αιγαίο. Για να συμβεί όμως αυτό, η
Τουρκία δεν μπορεί να ενταχθεί εν λευκώ, χωρίς δηλαδή να τηρεί όλες τις
προϋποθέσεις που κάνουν μια χώρα να αποτελεί μέρος της Ένωσης. Κι ανάμεσα σ’
αυτές είναι ασφαλώς και η αναγνώριση της Κύπρου!