Ω! φεστιβάλ

Δεν ξέρω αν η αίσθηση είναι γενική, αλλά κάθε χρόνο, τέτοια εποχή, με πιάνει
αλλεργία με τη λέξη φεστιβάλ. Ύστερα από ένα ολόκληρο καλοκαίρι γεμάτο
«φεστιβάλ» – τέσσερις, πέντε εκδηλώσεις μαζί κάνουν φεστιβάλ – μην το ψάχνετε,
μεγάλα και μικρά, στη σκιά και στον ήλιο, στην πανσέληνο και στην περιφέρεια
έρχεται ο κορεσμός. Και πριν να πεις, φθάνει, όχι άλλο φεστιβάλ παρακαλώ,
έρχονται και άλλα. Και το Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης και το φεστιβάλ «γκαράζ-ροκ»
και το φεστιβάλ ηλεκτρονικής μουσικής και πάει λέγοντας. Σαν μια εκδήλωση από
μόνη της να μη μετράει. Να πρέπει σώνει και καλά να «φεστιβαλιστεί». Εκτός κι
αν φταίω εγώ, που δεν είμαι φεστιβαλικός τύπος.