ANAΛΩΣIMA Mεξικό, Mεξικό…

«Μεξικό, Μεξικό, χωράφι αγαπημένο», πώς το έλεγε εκείνο το τραγούδι; Το Μεξικό
έχει γίνει μεγάλη παρηγοριά για τις στατιστικές που έχουν σχέση με την παιδεία
και τα παιδία. Τελευταίο σε όλους τους δείκτες, κάτω από την Ελλάδα, κάτω και
από την Τουρκία. Οι μαθητές του είναι τελευταίοι στην κατανόηση κειμένων, στις
γνώσεις των Μαθηματικών και τη χρήση τους. Τελευταίοι και στις Φυσικές
Επιστήμες. Τι κρίμα, οι Μεξικάνοι με τόσο ενδιαφέροντες κάκτους να μην μπορούν
να λάμψουν στη Φυσική! Εκεί όπου η φύση δίνει μάχες εναντίον της ερημοποίησης.
Ή μήπως η ερημοποίηση ανήκει και αυτή στη φύση; Ενδιαφέροντα φιλοσοφικά
ερωτήματα, στα οποία θα μπορούσαν να δίνουν απαντήσεις οι μαθητές του Μεξικού
αν δεν ήταν τόσο κακοί στις Θεωρητικές Επιστήμες, σχεδόν όσο και στις Θετικές.
Αλλά τι να σου κάνουν, όταν είναι τελευταίοι και στις κρατικές δαπάνες ανά
μαθητή; Είναι και φτωχοί είναι και σκράπες. Ή μήπως πάνε μαζί αυτά; Λέτε να
σχετίζονται; Τι να υποθέσει κανείς… Στην Ελλάδα, όπου κατά βάθος πιστεύουμε
ότι η φτώχεια ωφελεί τη μάθηση, γι’ αυτό έχουμε φτωχά βιβλία, φτωχά σχολεία
και φτωχούς καθηγητές, ενώ ξέρουμε πολύ καλά ότι το μεγάλο μας κεφάλαιο είναι
ο πολιτισμός, η μόρφωση κ.λπ. όπως μας λένε κάθε μέρα, στην Ελλάδα λοιπόν
έχουμε μια καλή σειρά από το τέλος – πάνω από το Μεξικό, την Τσεχία, την
Πολωνία και τη Σλοβακία – στις κρατικές δαπάνες, ενώ είμαστε τρίτοι από το
τέλος σε όλα όσα το Μεξικό είναι τελευταίο. Κρίμα που δεν ανήκει στην Ευρώπη,
να μας ανεβάζει σειρά. Πάντως, εμείς το αγαπάμε και παρακολουθούμε πολλά
μεξικάνικα σίριαλ στην τηλεόραση, για να το ανταμείψουμε.