Λίφτινγκ… χρωμάτων στην Πειραιώς
Ενημερώσου πρώτα από ΤΑ ΝΕΑ
5 λεπτά  |
 |
|
Τα πινέλα και τα σπρέι παίρνουν φωτιά, και ο εξωτερικός τοίχος του κτιρίου |
Ντάλα μεσημέρι, είναι σκαρφαλωμένοι στον εξωτερικό τοίχο του κτιρίου που
στεγάζει το Αμαξοστάσιο του ΗΛΠΑΠ, επί της οδού Πειραιώς (απέναντι από το
Γκάζι) και με σπρέι και πινέλα στα χέρια δουλεύουν εντατικά. Τα χρώματα –
έντονο κόκκινο, μπλε, πράσινο… – ακόμα και μέσα στο δυνατό φως του
μεσημεριού, δρουν σαν μαγνήτης στο βλέμμα των περαστικών και άπαντες, πεζοί
και εποχούμενοι κοντοστέκονται και χαζεύουν την τεράστια τοιχογραφία που
σχηματίζεται και που ήδη έχει καλύψει το μεγαλύτερο κομμάτι της επιφάνειας του
κτιρίου.
Μέσα στο γκρίζο τής άλλοτε υποβαθμισμένης (και σήμερα υπό αναμόρφωση)
περιοχής, η ζωντάνια, η φαντασία, η καλαισθησία των χρωμάτων και των σχεδίων
που καλύπτουν τον τοίχο, δρα σαν… δωράκι που έφτασε από το πουθενά! Μόνο που
δεν είναι από το πουθενά…
Ο Woozy και o Σέιμ, από τους δικούς μας Carpe Diem (την πιο οργανωμένη και
δραστήρια ομάδα γκράφιτι στην Αθήνα) αλλά και εκλεκτά μέλη της γνωστής
βραζιλιάνικης ομάδας Vidaloca, που έφτασαν από το Σάο Πάολο ειδικά για τη
συγκεκριμένη τοιχογραφία (οι δύο Os Gemeos, δίδυμοι, η Νίνα και ο Νούνκα),
βρίσκονται εν δράσει, εκεί ψηλά, με όλη τους την προσοχή στραμμένη στο έργο
τους.
Οι υπόλοιποι ράιτερς δουλεύουν απόγευμα, γιατί η άλλη πλευρά του ΗΛΠΑΠ, που
«βλέπει» στη συμβολή της Πειραιώς με την Ερμού (που από τότε που πεζοδρομήθηκε
άλλαξε όλο το «τοπίο») είναι δύσκολο να δουλευτεί μεσημέρι.
«Ο ήλιος πέφτει κάθετα επάνω στην επιφάνεια του τοίχου και κάνει και πολλή
ζέστη», εξηγεί ο Κυριάκος Ιωσηφίδης, που αν και δεν έχει πιάσει ποτέ σπρέι στα
χέρια του είναι από τα ιδρυτικά και πιο δραστήρια μέλη των Carpe Diem. Κάθε
ομάδα χρειάζεται απαραιτήτως έναν μάνατζερ και ο Κυριάκος είναι (απ’ ό,τι
φαίνεται) ο κατάλληλος άνθρωπος. Συνολικά, θα δουλέψουν την τοιχογραφία – έργο
που τους ανατέθηκε επ’ αφορμή της Παγκόσμιας Ημέρας Χωρίς Αυτοκίνητο – 15
άτομα, (11 από την Αθήνα και τη Θεσσαλονίκη και τέσσερα από τη Βραζιλία).
Πώς καταφέρατε να πετύχετε την ανάθεση μιας τόσο μεγάλης τοιχογραφίας;
«Το παλεύαμε δύο χρόνια», εξηγεί ο Κυριάκος. «Μετά τις Εργατικές Πολυκατοικίες
στον Ταύρο και την τοιχογραφία με θέμα “Κύκλος της Ελιάς” στο διατηρητέο
βιομηχανικό συγκρότημα του εργοστασίου Ελαΐς, το κτίριο αυτό του ΗΛΠΑΠ ήταν
ένας στόχος, άπιαστος…».
Ο Σέιμ είναι ο… Βενιαμίν της παρέας· μόλις 21 ετών. Σπουδάζει γραφίστας και
δουλεύει παράλληλα. Με το γκράφιτι ασχολήθηκε από τα εφηβικά του χρόνια. «Μην
ψάχνεις να βρεις γιατί το κάνουμε. Μας αρέσει – πολύ απλά», λέει και μοιάζει
κάπως διστακτικός να συνεχίσει την κουβέντα. «Δεν έχω εμπιστοσύνη στους
δημοσιογράφους. Άλλα λέμε, άλλα γράφουν».
H ομάδα των Βραζιλιάνων «συναδέλφων» σας πώς έφτασε στην Ελλάδα;
«Τα ταξίδια στο εξωτερικό, είτε για να πάμε σε φεστιβάλ, είτε γιατί μας καλούν
φίλοι να συμμετάσχουμε σε ειδικά πρότζεκτ, συνηθίζονται μεταξύ μας», εξηγεί ο
Κυριάκος. «Τη συγκεκριμένη ομάδα, που είναι και από τις τοπ τού χώρου, την
καλέσαμε να βοηθήσει. Τα ξέραμε τα παιδιά, μας ήξεραν, ήρθαν να βάψουν. Μόλις
γύρισαν από ένα φεστιβάλ στην Αμερική».
Τα «συναδελφικά» ταξίδια μπορεί να συνηθίζονται μεταξύ καλλιτεχνών, όμως αυτό
δεν σημαίνει ότι το γκράφιτι έχει παντού τον ίδιο αφιλοκερδή χαρακτήρα.
«Ανάλογα με τη χώρα ή με το πρότζεκτ», παρατηρεί ο 22χρονος Νούνκα (σημαίνει
«ποτέ» στα βραζιλιάνικα), που ταξιδεύει διαρκώς με τους Vidaloca, από την
Ιαπωνία και την Αμερική, μέχρι την Αυστραλία. «Στις γκαλερί έχει “μπει” κυρίως
στην Αμερική. Πουθενά αλλού. Αλλά εμάς δεν μας ενδιαφέρει καθόλου. Μας αρέσει
να ταξιδεύουμε, να επικοινωνούμε με τους ανθρώπους, να ζωγραφίζουμε… Σε κάθε
χώρα, βλέπεις διαφορετικές επιρροές. Στην Αμερική, λόγου χάριν, το γκράφιτι
έχει άμεση σχέση με το χιπ – χοπ και με όλη αυτήν την κουλτούρα του δρόμου.
Εμείς όμως είμαστε Βραζιλιάνοι και θέλουμε να εκφραστούμε διαφορετικά.
Επηρεαζόμαστε πολύ από τη σύγχρονη ποπ ζωγραφική, από τις παραστατικές Τέχνες
γενικότερα».
«Δύσκολα τα πράγματα στην Ελλάδα…»
 |
|
Ο Woozy και ο Σέιμ, από την ελληνική ομάδα γκράφιτι Carpe Diem |
Γκράφιτι. Μια λέξη αρκετά παρεξηγημένη στο μυαλό του μέσου πολίτη και σίγουρα
μία δραστηριότητα που δεν έχει «νομιμοποιηθεί» ακόμα στους κύκλους της
σύγχρονης εικαστικής δημιουργίας. Πόσο μάλλον στο αργοκίνητο και (συνήθως)
άτολμο μυαλό του κρατικού φορέα. Στην περίπτωση των Carpe Diem όμως, είναι η
Γραμματεία Νέας Γενιάς που έχει στηρίξει τις δραστηριότητές τους, ενώ στην
συγκεκριμένη ανάθεση έβαλαν το χεράκι τους ο ΗΛΠΑΠ και το υπουργείο Μεταφορών
και Επικοινωνιών. Παρ’ όλα αυτά, ο Βαγγέλης (ή Woozy), φοιτητής της Σχολής
Καλών Τεχνών και ιδρυτής των Carpe Diem, θα μας πει ότι «στην Ελλάδα, είναι
ακόμα δύσκολα τα πράγματα», γιατί ναι μεν τους παρέχουν την άδεια να επέμβουν
σε δημόσιους χώρους, όμως πρέπει να ανατρέξουν σε χορηγούς για να στηριχθεί η
προσπάθεια οικονομικά. Στα 26 του σήμερα, ο Woozy είναι από του πρώτους ράιτερ
στην Ελλάδα, ο οποίος μάλιστα ασχολήθηκε συστηματικά με το είδος.
«Δεν είμαστε πια underground»
 |
|
Οι Βραζιλιάνοι Νούνκα, Os Gemeos (δίδυμοι) και Νίνα, από την ομάδα Vidaloca, |
Οι Βραζιλιάνοι Νούνκα, οι Os Gemeos και η Νίνα ζουν στην ίδια γειτονιά στο Σάο
Πάολο και είναι μέλη της ίδιας ευρύτερης παρέας που προτίμησε να αυτονομηθεί
από τις επιρροές και τις «κάστες» τού χιπ – χοπ, «γιατί, πολύ απλά, θέλαμε να
είμαστε ελεύθεροι». Εκτός απο τη Νίνα (που σπουδάζει στη Σχολή Καλών Τεχνών)
οι υπόλοιποι είναι αυτοδίδακτοι. «Είναι μια πολύ επικοινωνιακή Τέχνη» λέει ο
ένας εκ των διδύμων Os Gemeos, 30 ετών. «Ζωγραφίζαμε από παιδιά. Κάποια στιγμή
προέκυψε και το γκράφιτι». Δουλεύουν ως ομάδα αλλά και ο καθένας ξεχωριστά,
ανάλογα με την ειδίκευση και τις προτιμήσεις που έχει ο καθένας. «Πάντως,
υπάρχει μια νέα αγορά στο γκράφιτι στη χώρα μας· και έχουμε αρκετή δουλειά»,
λέει ο Νούνκα. «Δεν θεωρείται τόσο underground πια. Αν και εγώ κάνω και
τι-σερτ, και γραφικά για εταιρείες, και σήματα… Όλοι κάτι κάνουμε
παράλληλα».
INFO
H τελετή εγκαινίων για την τοιχογραφία των Carpe Diem (carpe-diemgr@hotmail.com) στο
Αμαξοστάσιο του ΗΛΠΑΠ, στον Κεραμεικό, θα γίνουν στις 22 Σεπτεμβρίου.
Google news
