ΓNΩMH Kάτι δεν πάει καλά…

Όταν οι περισσότεροι Έλληνες πανηγυρίζουν τη νίκη επί του Καζαχστάν, στο
ενενήντα φεύγα, τότε κάτι δεν πάει καλά. Όταν οι πρωταθλητές Ευρώπης έρπουν
απέναντι σε μια ομάδα, η οποία θεωρείται η χειρότερη της Ευρώπης, νικάνε και
τρέχουν σαν τρελοί για την επιτυχία, επίσης κάτι δεν πάει καλά. Διότι στην
«επιτυχία», με καθαρό μυαλό, ασκείς κριτική. Αυτή η εθνική ομάδα, λοιπόν, που
είδαμε χθες, δεν είναι η πρωταθλήτρια Ευρώπης. Αυτός ο προπονητής δεν είναι ο
βασιλιάς Ότο. Δεν μπορούμε έτσι να πορευθούμε μπροστά. Το ματς διήρκεσε
ενενήντα πέντε λεπτά. Και δεν πρέπει να ξεχάσουμε τα προηγούμενα ενενήντα
λεπτά, όπου περιφερόμενες άδειες φανέλες παρίσταναν τους πρωταθλητές Ευρώπης.
Αυτή η Εθνική Ελλάδας νοσεί. Στο μυαλό, στην αγωνιστική νοοτροπία. Αυτή η
Εθνική πέρασε στην ιστορία, έγινε κάδρο, αλλά δεν έχει το δικαίωμα να
αυτοαναιρείται, προδίδοντας τις προσδοκίες των φιλάθλων. H χθεσινή νίκη ήταν
πύρρειος νίκη. Διότι εάν προκριθούμε και πάμε στη Γερμανία, πρέπει να σταθούμε
στο ύψος των περιστάσεων. Εκατοντάδες χιλιάδες ομογενείς και εκατομμύρια
Ελλήνων σε ολόκληρο τον κόσμο περιμένουν χαρά από την Εθνική. Και φυσικά θα
είναι εφιάλτης αν επαναληφθεί η χθεσινή απαράδεκτη εμφάνιση.

Δεν νοείται η πρωταθλήτρια Ευρώπης να μετατραπεί σε σαλτιμπάγκο. Καλύτερα να
μην πάμε στη Δανία, εάν προπονητής και παίκτες επαναλάβουν τα χθεσινά λάθη και
αντιμετωπίσουν το ματς με την ίδια νοοτροπία. Διότι είναι προτιμότερο να
αγωνιζόμαστε με ζωντανούς γαϊδάρους (που τραβάνε στην ανηφόρα), παρά με
νεκρούς γιατρούς (που είναι… πανέμορφα λείψανα)…