«Προμηθέας» με κεράκια αναμμένα

Ο Κώστας Καζάκος – Προμηθέας, δεμένος στον μεταλλικό «βράχο» που σχεδίασε ο Φαίδων Πατρικαλάκις για την παράσταση του ΔΗΠΕΘΕ Λάρισας

Γύρω στα έξι χιλιάδες άτομα μαζεύτηκαν στην Επίδαυρο για την πρώτη από
τις δύο παραστάσεις του ΔΗΠΕΘΕ Λάρισας – «Θεσσαλικού Θεάτρου» με τον «Προμηθέα
δεσμώτη». Αριθμός ικανοποιητικός πια για τα σημερινά δεδομένα του Φεστιβάλ,
αλλά που απέχει από παλαιότερες, «ένδοξες» εποχές του «Θεσσαλικού».

Ένας ογκώδης «βράχος» από μεταλλικές πλάκες «συναρμολογημένες» ήταν το
βασικό σκηνικό του Φαίδωνα Πατρικαλάκι για το στατικό ποιητικό δημιούργημα του
Αισχύλου. Πλάι του, δεξιά και αριστερά, δύο ακόμα όγκοι, μικρότεροι, που
στηρίζονταν σε διαδρόμους – σκαλωσιές ορατές στο κοινό. Και η ορχήστρα
σκεπασμένη, κατά το μεγαλύτερο μέρος της, με ένα κυκλικό, ομόκεντρο πλαστικό
δάπεδο.

Στην κορυφή του κεντρικού βράχου εμφανίστηκαν το Κράτος – ο Χρήστος
Κάλλοου με φωνή στεντόρεια, στα χρυσά και με σκήπτρο – και η βουβή Βία –
Κατερίνα Φωτιάδη, με μαύρο κολλάν, μισή μάσκα και κίνηση χορευτική, που
οδηγούν τον τιμωρημένο από τον Δία Προμηθέα τον οποίο ο Ήφαιστος – Δημήτρης
Ναζίρης, με μισή μάσκα επίσης, «καρφώνει» στην απόληξη του βράχου. Μόνο που ο
Προμηθέας της παράστασης του Κώστα Καζάκου και του Σοφοκλή Πέππα ήταν ένα
μικρό ομοίωμα – μια πλαγγόνα. Με το που «καρφώνεται» και οι τρεις τους
αποχωρούν, η απόληξη περιστρέφεται, η πίσω πλευρά της έρχεται μπρος, και,
καρφωμένος, δεμένος με αλυσίδες στον βράχο, είναι πια ο Προμηθέας – Κώστας
Καζάκος: με θώρακα, από πάνω να πέφτει ένας γκρενά χιτώνας και στο κεφάλι κάτι
σαν μασίφ περούκα με ορθωμένα μαλλιά.

Από τον τόπο του μαρτυρίου του θα περάσει πρώτα ο Ωκεανός – Βασίλης
Κολοβός, με πάλλευκα μαλλιά και γένια, στεφάνι στα μαλλιά, στα λευκά, με λίγα
γαλάζια στοιχεία στο κοστούμι του, που φεύγει με την πρόθεση να προσπαθήσει να
μαλακώσει την οργή του Δία ενάντια στον Προμηθέα.

Και μετά θα εμφανιστούν οι δεκαπέντε Ωκεανίδες του Χορού – Κορυφαία η
Αδριανή Τουντοπούλου. Με αποχρώσεις του μπλε και του πράσινου να κυριαρχούν
στα πτυχωτά κοστούμια τους, με κοντές μπέρτες από πάνω, στεφάνια χρυσά και
πρόσωπα βαμμένα μάσκες. Κινήσεις – χορογραφία Αγγελική Στελλάτου – αργές, πολύ
μικρές, που αφήνουν μια αίσθηση κυματισμών, με τα χέρια συχνά πλεγμένα,
συμπαραστέκονται στον Προμηθέα και ακούν τα βάσανά του προτού εμφανιστεί μια
άλλη βασανισμένη και κατατρεγμένη από τον Δία και την Ήρα, γιατί ο βασιλέας
των θεών την ερωτεύτηκε.

Μεταμορφωμένη σε αγελάδα και οιστρηλατημένη – τρελαμένη από μια
αλογόμυγα – η Ιώ – Φιλαρέτη Κομνηνού, με κατακόκκινο κοστούμι και με δυο
κερατάκια περασμένα στο κεφάλι της, θα διεκτραγωδήσει τα δικά της πάθη. Για να
τη διαδεχθεί ο ασημί Ερμής – Κωνσταντίνος Καζάκος, με σκήπτρο στο χέρι και
κράνος «φτερωτό» στο κεφάλι, απεσταλμένος του Δία που ο ασυμβίβαστος Προμηθέας
αποπέμπει.

Ήχοι τρομεροί – η μουσική του Γιούρι Στούπελ -, τα έγκατα τρίζουν και ο
Προμηθέας ρίχνεται σε βάσανα φοβερότερα, ενώ οι Ωκεανίδες σκαρφαλώνουν στον
βράχο. H απόληξή του με τον δεμένο Προμηθέα θα στραφεί πάλι περί τον εαυτό
της, το μπρος, πίσω, και ο Προμηθέας εξαφανίζεται από τα μάτια μας ενώ οι
Ωκεανίδες έρχονται προς το κοίλον κρατώντας στο χέρι κεράκια αναμμένα – το φως
που ο Τιτάνας χάρισε στους ανθρώπους για να πάρει ως αντάλλαγμα την τιμωρία
του Δία.

Αρχαϊκού ύφους

Το χειροκρότημα στο τέλος για την αρχαϊκού ύφους μετωπική παράσταση
ήταν ζεστό, έγινε θερμότερο για τον Κώστα Καζάκο και ηχηρότατο για τη Φιλαρέτη
Κομνηνού, με την Άννα Συνοδινού, που παρακολουθούσε από μιαν ακρούλα μαζί με
τον άντρα της, να σηκώνεται όρθια, να προσέρχεται στη σκηνή, να ασπάζεται τον
Κώστα Καζάκο και τη Φιλαρέτη Κομνηνού και να χαιρετάει με μια χειρονομία το
κοινό πριν να αποχωρήσει.