ANAΛΩΣIMA Tο μαύρισμα είναι ναρκωτικό

Νέες έρευνες – γίνονται συνέχεια κι ας είναι απρόθυμες οι κυβερνήσεις να τις
χρηματοδοτούν -, λοιπόν, καταλήγουν στο νέο συμπέρασμα ότι το καλοκαιρινό
μαύρισμα προκαλεί εθισμό. Έτσι εξηγείται η μανία μας να μαυρίζουμε, για όσους
την έχουμε δηλαδή, παρ’ όλο που χρόνια τώρα μας προειδοποιούν για το πόσο
βλαβερό είναι. Το μαύρισμα με κάποιον τρόπο ξυπνά την ενδορφίνη, την ορμόνη
της ευτυχίας. Την έχουμε νιώσει ξεκάθαρα να εκκρίνεται όταν μαυρίζουμε αραχτοί
στο λιοπύρι, δίπλα στη θάλασσα, με ένα βιβλιαράκι αγκαλιά και το κυματάκι να
μας νανουρίζει. Ιδού, λοιπόν, μία πρόσθετη νότα αμαρτίας για την υπέροχη αυτή
απασχόληση, που σίγουρα είναι πολύ ικανοποιητική για ανθρώπους οι οποίοι
βασανίζονται από τη… ρετσινιά της εγκράτειας. Δεν πίνουν, δεν καπνίζουν, δεν
αντέχουν τα ξενύχτια και τις καταχρήσεις γενικώς, αλλά είναι εξαρτημένοι από
το μπρούντζινο χρώμα του δέρματος! Σε αυτήν την κατηγορία ανήκω και το βρίσκω
θαυμάσιο, γιατί στις ημέρες μας αν δεν έχεις κάποιο ψιλοεθισμό δεν μπορείς να
κυκλοφορήσεις με το μέτωπο ψηλά, δεν μπορείς να προκαλέσεις συμπάθεια, λίγο
ενδιαφέρον για τα προβλήματά σου. Αλλά φανταστείτε να το πάρουν στα σοβαρά οι
φρουροί της υγείας και να αρχίσουν να μας κυνηγούν, όπως τους καπνιστές. Να
απαγορευθεί το μαύρισμα στους χώρους δουλειάς ας πούμε, να πρέπει να ασπρίζεις
υποχρεωτικά μετά τις διακοπές σου προτού εμφανιστείς στην εργασία σου ή να
αρχίσουν να γράφουν επάνω τα λάδια μαυρίσματος υποχρεωτικά «Το μαύρισμα
βλάπτει σοβαρά την υγεία» κ.λπ. Φρίκη. Προς το παρόν, μπορούμε πάντως να
νιώσουμε δικαιωμένοι όταν τρέχουμε στις παραλίες με την ίδια μανία που άλλοι
βγαίνουν στη μαύρη νύχτα να βρουν ανοιχτό περίπτερο για τσιγάρα.