ΓNΩMH «Οδεύουμε προς τρίτη Iντιφάντα;»

Από την παλαιστινιακή σκοπιά δεν υπάρχει σχεδόν καμία αμφιβολία ότι κάθε
προσπάθεια αναβίωσης της ειρηνευτικής διαδικασίας τους ερχόμενους μήνες θα
είναι καταδικασμένη. Στην πραγματικότητα μπορούμε να δούμε κάποια ομοιότητα
ανάμεσα στη σημερινή κατάσταση και στην κατάσταση που επικρατούσε το καλοκαίρι
του 2000, όταν έληξε η μεταβατική περίοδος των πέντε ετών που προέβλεπαν οι
συμφωνίες του Όσλο. H Σύνοδος Κορυφής ανάμεσα στον τότε πρωθυπουργό του Ισραήλ
Έχουντ Μπαράκ και τον τότε πρόεδρο της Παλαιστινιακής Αρχής Γιάσερ Αραφάτ,
ναυάγησε. Λίγο αργότερα ξέσπασε η δεύτερη Ιντιφάντα.

Υπάρχουν λόγοι να φοβόμαστε και σήμερα μια παρόμοια εξέλιξη. H Παλαιστινιακή
Αρχή δεν παύει να επαναλαμβάνει πως δεν μπορούμε να μιλάμε για ισραηλινή
αποχώρηση όσο το Ισραήλ δεν μεταβιβάζει στους Παλαιστινίους τον έλεγχο των
επίγειων, θαλάσσιων και εναέριων συνόρων.

H πρώτη Ιντιφάντα είχε ονομαστεί «η εξέγερση της πέτρας». Οι Παλαιστίνιοι
απέκλειαν δρόμους, διοργάνωναν οικονομικές και εκπαιδευτικές απεργίες,
ανέμιζαν παλαιστινιακές σημαίες, πετούσαν πέτρες και μολότοφ. H δεύτερη
Ιντιφάντα ήταν πολύ πιο βίαιη. Συνίστατο κυρίως στη διοργάνωση επιθέσεων
αυτοκτονίας εναντίον αστικών λεωφορείων και ισραηλινών χώρων ψυχαγωγίας. Τα
χαρακτηριστικά της τρίτης Ιντιφάντας είναι ήδη ορατά στη Γάζα. Όπλα της θα
είναι οι όλμοι, οι ρουκέτες και οι πύραυλοι. Βέβαια, τα μέσα που διαθέτει η
Γάζα (και σύντομα ίσως και η Δυτική Όχθη) είναι αρκετά πρωτόγονα και δεν θα
προκαλούν πολλά θύματα. Ο ιδιαίτερος σύμβουλος του πρωθυπουργού Σαρόν Ντοβ
Βάισγκλας, τα αποκαλεί «ιπτάμενα αντικείμενα». Τα ιπτάμενα αυτά αντικείμενα,
όμως, είναι ικανά να δημιουργήσουν κλίμα τρόμου. H μονομερής απεμπλοκή του
Ισραήλ καθιστά αυτήν την τρίτη Ιντιφάντα αναπόφευκτη. Διότι για τους
Παλαιστινίους, η ισραηλινή αποχώρηση δεν αποτελεί ένα βήμα προς μια
ειρηνευτική συμφωνία: είναι απλώς ένας σταθμός σε μια διαδικασία στρατιωτικής
ανασύνταξης.

Ο Danny Rubinstein είναι αρθρογράφος της ισραηλινής εφημερίδας
«Haaretz».