ANAΛΩΣIMA Zήστε τον μύθο σας

Υπάρχει και στους χώρους διαφήμισης ελληνική παρουσία στις ευρωπαϊκές πόλεις:
η περίφημη αφίσα του υπουργείου Τουρισμού, «Ζήσε τον μύθο σου στην Ελλάδα».
Προτροπή σε φόντο γαλάζιου ουρανού, πάνω από μια έρημη παραλία, όπου φυσάει
ένας Ζέφυρος προσωποποιημένος στη γωνία της εικόνας, φουσκομάγουλος, με κάτι
πολύ παγερό στη φάτσα. Ιδανικό κενό, κατά κάποιον τρόπο, ένας χώρος λευκός και
απλώς βολικός που θα τον γεμίσει ο τουρίστας με τον προσωπικό του μύθο, κατά
βούληση. Προλαβαίνει όμως ο τουρίστας μέσα σε λίγες ημέρες να κάνει αυτό που
γενικώς κάνουμε εμείς στην καημένη αυτή χώρα; Γιατί εμείς τον ζούμε τον δικό
μας μύθο στην Ελλάδα, έκαστος όπως μπορεί. Με όσες δυνάμεις έχουμε γκρεμίζουμε
όσο αντέχουμε, χτίζουμε ό,τι μας αρέσει, αδιαφορώντας πλήρως για το περιβάλλον
και την αλήθεια του, τον λόγο του ή το ψιθύρισμά του, αφήνουμε ελεύθερη τη
φαντασία και την προσωπικότητά μας, την αμάθεια και την αυθαιρεσία μας. Βέβαια
αν θυμηθεί κανείς παραλίες σαν τον Λαγανά στη Ζάκυνθο, ας πούμε, όπου σε
υπέροχο περιβάλλον χτίστηκε ό,τι πιο άσχημο και αυθαίρετο και όπου έρχονται
μιλημένα τα γκρουπ των Βρετανών, μαζικά και ειδικά για ξεσάλωμα, καταλήγει στο
συμπέρασμα ότι πράγματι έναν μύθο καλοκαιριάτικο προλαβαίνουν όλοι να ζήσουν
και μάλιστα σε τιμή μικρομεσαία, για όλα τα βαλάντια. Αλλά ίσως κάτι πιο
συγκεκριμένο να πέρναγε καλύτερα σαν πρόταση και μήνυμα στους καταναλωτές των
μύθων. Αυτή η έννοια του ξέφραγου αμπελιού που υπαινίσσεται η προτροπή περί
του δήθεν προσωπικού μύθου και της ελευθερίας του, μπορεί και να τρομάζει τους
σημερινούς μάλλον συντηρητικούς και άβγαλτους ανθρώπους. Ίσως η υπενθύμιση του
μύθου του Ηρακλή ας πούμε ή της Άρτεμης να είχε πιο καθησυχαστικά
αποτελέσματα.