Πατροπαράδοτος «Οιδίπους»

H Μαρία Κεχαγιόγλου – Αντιγόνη και ο Χρήστος Καλαβρούζος – Οιδίπους με μέλη του Χορού στον «Οιδίποδα επί Κολωνώ» του Σπύρου Ευαγγελάτου και του «Αμφι-Θεάτρου»

H ορχήστρα «γυμνή» – ακάλυπτη, με το χώμα της αυτή τη φορά. Και οι
φωνές των ηθοποιών γυμνές – χωρίς μικρόφωνα. A, όλα κι όλα: ο Σπύρος
Ευαγγελάτος, τύπος «παραδοσιακός», τα σέβεται τα πατροπαράδοτα. Και στον
«Οιδίποδα επί Κολωνώ» που παρουσίασε με το «Αμφι – Θέατρό» του στην Επίδαυρο –
το φετινό, «μακροσκελές» Φεστιβάλ εισήλθε στο δεύτερο μισό του – την ίδια
νοοτροπία ακολούθησε. Και στη γραμμή της παράστασής του που, για άλλη μια
φορά, σεβάστηκε τον λόγο – του Σοφοκλή και του μεταφραστή K. X. Μύρη -, παρά
τις περικοπές στις οποίες είχε προχωρήσει ο σκηνοθέτης.

Πρεμιέρα, και γύρω στα 3.000 άτομα προσήλθαν στο θέατρο του
Πολυκλείτου. Μεταξύ άλλων οι Γιώργος Δασκαλάκης, Άννα Συνοδινού, Μαρία Χορς,
Στέφανος Κυριακίδης, Δάφνη Ευαγγελάτου, Σώτος Παπούλκας, Γιάννης
Καραχισαρίδης, Σίβη Σιδέρη, Δήμητρα Ζέζα, Μάνια Τεχριτζόγλου, Νίκη Τουλουπάκη,
Δημήτρης Παπαπετρόπουλος.

Στο βάθος της ορχήστρας υψωμένο κάτι σαν γλυπτό. Κατάλευκα υφάσματα
τεντωμένα πάνω σε σταθερά, συμπαγή υλικά, σχημάτιζαν ένα σύμπλεγμα που
παρέπεμπε σε δέντρα ξερά: το σκηνικό της Αγνής Ντούτση για την τραγωδία του
γηραιού Σοφοκλή που πρωτοπαίχτηκε μετά τον θάνατό του και για το ιερό, άβατο
Άλσος των Ευμενίδων στον αθηναϊκό Κολωνό, όπου η τραγωδία διαδραματίζεται, ο
Ξένος – Κωνσταντίνος Γεωργίου είναι που θα μας «πληροφορήσει».

Εκεί πρόβαλαν, ντυμένοι με κουρέλια, σε χρώματα της γης – τα κοστούμια,
επίσης της Αγνής Ντούτση – ο γέροντας Οιδίπους – Χρήστος Καλαβρούζος που πολλά
έπαθε και πολλά έμαθε και – ξυπόλυτη – η πιστή του κόρη Αντιγόνη – Μαρία
Κεχαγιόγλου που τον συνοδεύει στην εξορία του από τη Θήβα αφότου αποκαλύφθηκε
η αποτρόπαιη μοίρα του, πως χωρίς να το γνωρίζει είχε σκοτώσει τον πατέρα του,
είχε γίνει σύζυγος της μητέρας του και πατέρας τεσσάρων παιδιών μαζί της,
επαληθεύοντας τους φρικτούς χρησμούς. H περιπλάνησή τους τούς έχει οδηγήσει
εκεί όπου, κατά τον χρησμό του Απόλλωνα, ο εξαγιασμένος από τα δεινά που
υπέστη και από τον πόνο Οιδίπους θα παραδώσει το πνεύμα του ευλογώντας το χώμα
που θα τον δεχτεί.

Ο δωδεκαμελής Χορός σεβάσμιων Αθηναίων γερόντων, νεανικότατος ως προς
τη σύνθεσή του και με κίνηση νεανική – «Βιάγκρα είχαν πάρει οι γέροντες;..»
σχολίαζε χιουμορίστας συνάδελφος μετά την παράσταση, στην αυλή του Λεωνίδα
μασουλώντας κεφτεδάκια της κυρίας Κάκιας και παίζοντας με τους τρεις εγγονούς
της -, με κοστούμια, «μισές», υφασμάτινες μάσκες και στα χέρια μπαστούνια –
πατερίτσες για τα οποία η ενδυματολόγος διάλεξε και πάλι το λευκό, θα φτάσει
για να συμπονέσει τον τυφλό γέροντα, να φρίξει όταν μάθει πως είναι ο Οιδίπους
με την τραγική μοίρα και να του ζητήσει να φύγει μακριά για να μη μιάνει τον
τόπο.

H Ισμήνη – Αγγελική Πέτκου θα φέρει μηνύματα θλιβερά: φοβερή αμάχη έχει
ξεσπάσει ανάμεσα στα αδέλφια της και γιους του Οιδίποδος, τον Ετεοκλή που
κατέχει την εξουσία στην Θήβα και τον Πολυνείκη που ξεσήκωσε τους Αργείους
ενάντια στην πατρίδα του γιατί ο αδελφός του σφετερίζεται τον θρόνο. Και ότι ο
γυναικάδελφος του Οιδίποδος Κρέων έρχεται να τον πάρει πίσω στην πατρίδα του
ώστε, όταν πεθάνει, ο τάφος του να μην είναι μεν μέσα στη Θήβα όπου θεωρείται
μίασμα αλλά να βρίσκεται και κοντά στις πύλες της, ώστε να μη χάσει η πόλη και
την ευλογία που έχουν προφητεύσει οι χρησμοί.

Ο Θησεύς – Κώστας Αθανασόπουλος, ο βασιλιάς της Αθήνας, στα φαιά
βελούδινα, θα προσφέρει, τελικά, στον Οιδίποδα το άσυλο που ζητάει, ο Χορός θα
αναλυθεί σε ένα λυρικό ύμνο για την ομορφιά της αττικής γης στη μουσική του
Περικλή Κούκου, ο προπετής Κρέων – Γιώργος Μπούγος, επίσης στα φαιά με μια
κόκκινη «υποψία» στο κοστούμι του, αφού προσπαθήσει εις μάτην να πείσει τον
Οιδίποδα να γυρίσει στη Θήβα θα τον εκβιάσει απάγοντας τις κόρες του, ο Θησεύς
θα στείλει στρατό εναντίον του και θα τις ελευθερώσει, ο Πολυνείκης θα
εμφανιστεί για να πείσει τον πατέρα του να στρατευτεί μαζί του και με τους
επτά στρατηγούς που έχει ξεσηκώσει ενάντια στην πόλη του και ο Οιδίπους θα τον
καταραστεί.

Όταν ο Πολυνείκης φεύγει, βροντές από τον Δία – προβολείς που
αναβόσβησαν τυφλώνοντας το κοίλον – θα ειδοποιήσουν τον Οιδίποδα για το
επερχόμενο τέλος του. Θα αφήσει την ευλογία του στην Αθήνα που θα δεχτεί το
σώμα του και θα απέλθει μέσα στο Άλσος όπου, όπως θα αναγγείλει ο ντυμένος στα
καφέ Άγγελος – Σπύρος Μαβίδης, θα «αναληφθεί» με τρόπο σχεδόν μεταφυσικό. H
Αντιγόνη και η Ισμήνη με τα κουρέλια του Οιδίποδος στα χέρια θα τον θρηνήσουν
ζητώντας από τον Θησέα να τις στείλει στη Θήβα μήπως και προλάβουν τον
αλληλοσκοτωμό των αδελφών τους.

Το χειροκρότημα στο τέλος μπορεί να μην κράτησε πολύ αλλά ήταν ζεστό
και με «μπράβο» για τους ηθοποιούς – τον Χρήστο Καλαβρούζο, κυρίως -, τον
σκηνοθέτη, τη σκηνογράφο και τον συνθέτη της παράστασης.

Απουσία της βραδιάς, για πρώτη φορά στα σχεδόν τριάντα χρόνια παρουσίας
του «Αμφι – Θεάτρου» στην Επίδαυρο, η πρωταγωνίστριά του και σύζυγος του
Σπύρου Ευαγγελάτου Λήδα Τασοπούλου, που αναρρώνει από το κάταγμα που υπέστη
στο πόδι.