ANAΛΩΣIMA Παραλία με το τραμ

Μια παρέα εφήβων μπαίνει στο μισογεμάτο τραμ, πιάνει τον χώρο πίσω από τον
οδηγό και ξεκινά μια απίστευτη φασαρία. Υπάρχει γενικώς κατανόηση προς τους
εφήβους αυτή την εποχή, αφού τα σχολεία έχουν τελειώσει και η καταπιεσμένη
τους ζωτικότητα ψάχνει απελπισμένα πεδίο έκφρασης, όμως ετούτοι εδώ έχουν κάτι
το τρομακτικό, έτσι όπως φωνάζουν κάθε τρία λεπτά «Σύυυκα, σύκα..» με στριγγή
φωνή. Τρεις ημέρες μετά την παρέλαση του Γκέι Πράιντ, τη «Μέρα ομοφυλόφιλης
περηφάνιας», όπως βρήκαν κουράγιο να τη μεταφράσουν οι διοργανωτές της, τα
πιτσιρίκια αυτά κάνουν αντεπίθεση γενικώς και αορίστως. Ένα είδος διαπόμπευσης
κηρύττουν χωρίς συγκεκριμένο θύμα. Αιωρείται γενικώς και αορίστως η απειλή
τους και γελοιοποιείται, καθώς σπρώχνει ο ένας τον άλλον και τον ρίχνει από το
κάθισμα, καθώς συμπλέκονται, στ’ αστεία, με κινήσεις που θυμίζουν πάλη
ελληνορωμαϊκή και τους κάπως ομοφυλοφιλικούς κανόνες της. Οι επιβάτες του τραμ
δεν τους δίνουν σημασία, ούτε ένας δεν υπάρχει που να δείχνει να ενοχλείται,
αλλά ίσως να ανατριχιάζουν κι αυτοί από την επιμονή των νεαρών. Ίσως και να
περνά από το μυαλό τους η σκέψη ότι το θύμα αυτής της δήθεν απρόσωπης επίθεσης
βρίσκεται μέσα στην ίδια τη φασαριόζικη παρέα. Μπορεί κάτι να κατάλαβαν ότι
συμβαίνει στη σεξουαλικότητα ενός από τους φίλους τους, μπορεί απλώς να
πανικοβάλλονται από την πολυπλοκότητα της αλλαγής που υφίσταται το σώμα τους.
Το μεγάλωμα απλώς και οι προοπτικές του, το ότι ανήκουν πια στην ενήλικη
κοινότητα με τις ερωτικές της ανάγκες, κάθε είδους, τους βασανίζει. Και δώσ’
του αλληλοφοβίζονται με κραυγές και σπρωξιές. Φταίει και το αιρ κοντίσιον μέσα
στο τραμ, τους ξύπνησε την κοιμισμένη ενέργεια. Ευτυχώς πάμε παραλία, να
βουτήξουν στη θάλασσα, να ηρεμήσουν, να τους βοηθήσει το νερό στις δύσκολες
διαδρομές της ζωής.