Tο Tέταρτο κουδούνι

Μου είπαν ότι το ‘χει πει ο συνθέτης Δημήτρης Παπαδημητρίου. Που δεν
τον γνωρίζω προσωπικά, αλλά μου λένε ότι έχει χιούμορ οξύτατο:
«”Μπασοβαρύτονος”; Μα αυτό δεν είναι φωνή, είναι αναποφασιστικότητα.
Αποφάσισε: Μπάσος ή βαρύτονος;».

Όλος ο κόσμος είναι μια σκηνή…

Ο Αλέξανδρος Μπουρδούμης (φωτογραφία) θα διαδεχτεί τον Αλέξη
Γεωργούλη ως Αρμάνδος Ντιβάλ, ο Κωνσταντίνος Κάππας τον Μάξιμο Μουμούρη ως
Αλέξανδρος Δουμάς και ο Άλκης Παναγιωτίδης τον Χρίστο Σιμαρδάνη ως Κόμης
Περεγκό στο έργο του Άκη Δήμου «H Μαργαρίτα Γκοτιέ ταξιδεύει απόψε», διασκευή
τού «H κυρία με τις καμέλιες» του Δουμά υιού, που η Πέμη Ζούνη θα το
επαναλάβει, με ανανεωμένη τη διανομή, στο καινούργιο θέατρο «Άνεσις», μετά την
επιτυχία που είχε.

H σκηνοθεσία, πάντα, του Αντώνη Καλογρίδη ενώ απ’ την αρχική διανομή,
πλην της πρωταγωνίστριας – Μαργαρίτας Γκοτιέ, απομένει μόνον ο Ντίνος Καρύδης
– Πατέρας Ντιβάλ.

Τη θητεία του υπηρετεί – εντελώς εντός των ορίων του νόμου… – απ’ τον
Μάιο ο ηθοποιός Χρήστος Λούλης: στο Ναυτικό.

Πόρος, και τώρα Σούδα – στην Κρήτη. Ευελπιστώντας ότι θα… φθάσει και
στην Αθήνα. Για να είναι πιο κοντά στο θέατρο και την τηλεόραση – τη δουλειά
του.

Άντε και καλός πολίτης!

«Ο Ορφέας στον Άδη» του Τενεσί Ουίλιαμς θα παρουσιαστεί το χειμώνα στο
«Αρώνη» με Στράτο Τζώρτζογλου και Κοραλία Καράντη σε σκηνοθεσία Κοραή Δαμάτη,
όπως σας έγραφα την περασμένη Πέμπτη.

Να συμπληρώσω ότι στην Ελλάδα το έργο έχει πρωτοπαρουσιαστεί το χειμώνα
1962 – ’63 με τον τίτλο «Ο φυγάς» απ’ την Έλσα Βεργή, στο θέατρό της, σε
σκηνοθεσία Γιώργου Θεοδοσιάδη, με την ίδια και τον Νίκο Βασταρδή.

Ο Γιώργος Θεοδοσιάδης το σκηνοθέτησε και όταν το ανέβασε το Εθνικό
Θέατρο τον Ιανουάριο του 1981 με τον τίτλο «Ο Ορφέας στον Άδη» και με Μαίρη
Αρώνη και Τάκη Βουλαλά – η πορεία της παράστασης διακόπηκε με το σεισμό του
Φεβρουαρίου.

Έκτοτε, το έργο έχει παρουσιαστεί το 1992 στην Λευκωσία απ’ το Θέατρο
«Ένα» σε σκηνοθεσία Ανδρέα Χριστοδουλίδη με Βαρνάβα Κυριαζή και Ιωάννα
Σιαφκάλη και το 1994 – ’95 στην Θεσσαλονίκη απ’ το ΚΘΒΕ σε σκηνοθεσία Ανδρέα
Βουτσινά, με Βασίλη Σεϊμένη και Ζωή Λάσκαρη.

Το – όσο δεν παίρνει… – «καλτ» ροκ μιούζικαλ «The Rocky Horror Show»
του Ρίτσαρντ Ο’ Μπράιεν (κείμενο – μουσική – στίχοι) θα παρουσιαστεί το
χειμώνα στο θέατρο «Βικτώρια» που θα «αναμορφωθεί», σε μετάφραση – διασκευή –
σκηνοθεσία Πέτρου Ζούλια.

Με τον Πασχάλη Τσαρούχα (στη φωτογραφία) στο ρόλο του τρελού τρανσέξουαλ
επιστήμονα Φρανκ N. Φάρτερ – κάτι μεταξύ Ιβάν του Τρομερού και Κρουέλα ντε
Βιλ, όπως έχει γραφεί -, την Θεοφανία Παπαθωμά ως Τζάνετ, τον Σπύρο Πούλη ως
Μπραντ, την Ζωή Ναλμπάντη ως Ματζέντα – η διανομή δεν έχει ακόμα ολοκληρωθεί.

Το έργο, κάτι μεταξύ αφιερώματος και παρωδίας των ταινιών τρόμου και
επιστημονικής φαντασίας – η Τζάνετ κι ο Μπραντ, ένα όσο δεν παίρνει τυπικό
μεσοαστικό ζευγάρι Αμερικανών, καταφεύγουν, στη διάρκεια μιας καταιγίδας, σ’
ένα σκοτεινό πύργο που μοιάζει εγκαταλειμμένος και που οικοδεσπότης του είναι
ο θεότρελος τρανσέξουαλ εξωγήινος επιστήμονας Φρανκ απ’ τον πλανήτη
Τρανσέξουαλ του γαλαξία της Τρανσ-υλβανίας, ο οποίος ζει τη μεγάλη μέρα του
καθώς δίνει πνοή στο δημιούργημά του, τον Ρόκι Χόρορ, ένα μυώδη ξανθό Άδωνι
και κάνει για το γεγονός πάρτι στη διάρκεια του οποίου το ζευγάρι θα ξεχάσει
εντελώς τα χρηστά του ήθη καθώς εμπλέκεται σε sex, drugs and rock ‘n’ roll
πάρτι οργίων με τους Τρανσυλβανούς καλεσμένους – ξεκίνησε ως μικρών
«διαστάσεων» πειραματικό μιούζικαλ το 1973, απ’ τον Εξώστη του θεάτρου
«Ρόαγιαλ Κορτ» στο Λονδίνο, με Φρανκ – μεγάλη επιτυχία! – τον Τιμ Κάρι.

Για να περάσει στο Γουέστ Εντ όπου θα κάνει θριαμβευτική καριέρα, ενώ
το 1974 γίνεται η αμερικάνικη πρεμιέρα του στο Λος Άντζελες με τον ίδιο
πρωταγωνιστή και με παραγωγό τον Λου Άντλερ. H πρώτη μεταφορά του, και πάλι με
τον Τιμ Κάρεϊ, το 1975, στο Μπρόντγουέι ατύχησε αλλά η «επάνοδός» του, το
2000, πήγε πολύ καλύτερα – στο μεταξύ παίζεται σε όλον τον κόσμο.

Τις… ανεξέλεγκτες «καλτ» διαστάσεις του τις απέκτησε όμως όταν έγινε
ταινία το 1975 απ’ τον Τζιμ Σάρμαν – τίτλος «The Rocky Horror Picture Show» -,
με πρωταγωνιστές τον Τιμ Κάρι – πάντα -, την Σούζαν Σαράντον, τον Μπάρι
Μπόστγουικ και, μεταξύ άλλων, το συγγραφέα Ρίτσαρντ Ο’ Μπράιεν. Το 1981
μάλιστα ο Σάρμαν γύρισε «σίκουελ» με τον τίτλο «Shock Treatment».

Και η έκπληξη: κατά σατανική σύμπτωση θα δούμε στην Αθήνα, όπως
μαθαίνω, στον Λυκαβηττό, λίγο νωρίτερα, 14 με 17 Σεπτεμβρίου, την αυθεντική
λονδρέζικη παράσταση του «The Rocky Horror Show» που περιοδεύει. Προς σύγκρισιν…