Στο «χωριό» του κόσμου

Μοιρασμένο είναι το κοινό του Αντιρατσιστικού Φεστιβάλ που κλείνει φέτος 10 χρόνια: «Οι Έλληνες έχουν το προβάδισμα, αλλά καθώς οι μετανάστες αποκτούν κοινωνική και πολιτική παρουσία, η τάση είναι να φθάσουμε σε ισάριθμη παρουσία», λένε οι διοργανωτές που είδαν τους 3.000 επισκέπτες του 1996 να γίνονται 20.000 το 2004! (εδώ, παιδάκια μεταναστών στο περσινό φεστιβάλ)

«Οι μετανάστες δεν είναι πρόβλημα, έχουν προβλήματα», ήταν το σύνθημα του 1ου
Αντιρατσιστικού Φεστιβάλ το 1996. Ακολούθησε το «ο ρατσισμός είναι μια
αρρώστια που μολύνει εμάς και εξοντώνει τον άλλο» την επόμενη χρονιά. «Θέλουμε
έναν κόσμο που να χωράει πολλούς κόσμους» ήταν το μότο του 1999, «καμιά ζωή
δεν είναι λαθραία» το 2001 και «ολική ασφάλεια σημαίνει μηδενικά δικαιώματα»
το 2004, με έμφαση στην αντιτρομοκρατική υστερία και τις απαγορεύσεις των
Ολυμπιακών Αγώνων.

Το Αντιρατσιστικό Φεστιβάλ κλείνει φέτος τα 10 του χρόνια και πιστό στα
γρήγορα και ευαίσθητα κοινωνικά ανακλαστικά του, καθώς και στην ανάγκη
έκφρασης της πολιτικής συγκυρίας – τουλάχιστον όσον αφορά τους μετανάστες -,
ανοίγει την Παρασκευή με ένα οικουμενικό μήνυμα αξιακής χροιάς: «Πατρίδα μας
όλη η Γη» είναι το κεντρικό σύνθημα του 10ου Αντιρατσιστικού Φεστιβάλ που
φαίνεται να κλείνει έναν κύκλο ωριμότητας, αλλά και να έχει ανδρώσει μια νέα
γενιά με αντιρατσιστική συνείδηση και ταυτότητα πολίτη του κόσμου «τη γενιά
της Γένοβας».

Πώς αλλιώς να εξηγηθεί το γεγονός ότι από τους 3.000 επισκέπτες του
πρώτου Φεστιβάλ το 1996, πέρυσι οι επισκέπτες έφθασαν τους 20.000, ενώ φέτος ο
αριθμός αναμένεται να είναι ακόμη μεγαλύτερος, αλλά και το γεγονός ότι, παρά
τη μεγάλη προσέλευση μεταναστών, οι Έλληνες εξακολουθούν να είναι
περισσότεροι; «Υπάρχει ένα σημαντικό κομμάτι της ελληνικής κοινωνίας με ισχυρή
αντιρατσιστική συνείδηση και θέληση για την αποδοχή της πολυπολιτισμικότητας.
Αυτό το κομμάτι συνεχώς διευρύνεται – μπορεί να είναι μειοψηφικό, αλλά είναι
αρκετά υπολογίσιμο και θέλει να ζήσει μαζί με τους μετανάστες», εξηγεί στα
«NEA» ο Γιάννης Αλμπάνης, από το Δίκτυο για τα Πολιτικά και Κοινωνικά
Δικαιώματα, μία από τις διοργανώτριες οργανώσεις του Συντονιστικού
Μεταναστευτικών και Αντιρατσιστικών Οργανώσεων, τονίζοντας ότι «η νεολαία έχει
πάρει στα χέρια της το Φεστιβάλ, μια γενιά με πιο ανοιχτή κουλτούρα, που βγήκε
από τις διεθνείς διαδηλώσεις, μια γενιά με ισχυρή ευαισθησία και ταυτότητα
πολίτη του κόσμου, η γενιά της Γένοβας».

Πολλά, όμως, έχουν αλλάξει και ως προς το μέγεθος του γεγονότος. Δεν
είναι μόνο ο αυξημένος αριθμός του κοινού, «αλλά και οι οργανώσεις που
συμμετέχουν έχουν αυξηθεί». Φέτος η συμμετοχή καταρρίπτει ρεκόρ: περισσότερες
από 200 οργανώσεις – οι 48 είναι κοινότητες μεταναστών και οι 166
αντιρατσιστικές, οικολογικές, δημοτικές κινήσεις, ΜΚΟ και οργανώσεις για τα
ανθρώπινα δικαιώματα. «Το εντυπωσιακό», λέει ο Γιάννης Αλμπάνης, «είναι η
αύξηση της παρουσίας των μεταναστευτικών κοινοτήτων που συμμετέχουν στο
Φεστιβάλ, αλλά και το μεγαλύτερο και πιο πλούσιο πολιτιστικό κομμάτι του, το
οποίο είναι πιο αντιρατσιστικό και πιο έθνικ από ποτέ, συμβαδίζοντας με το
πολιτικό του μήνυμα». Και οι διοργανωτές, όμως, φαίνεται να είναι πιο ώριμοι
δέκα χρόνια μετά: «Υπάρχει διαφορά ως προς το πολιτικό περιεχόμενο: έχουμε μια
πιο συνεκτική και καλά οργανωμένη άποψη για τη μεταναστευτική πολιτική».

Έτσι, από το απόγευμα της Παρασκευής στην Πλατεία Πρωτομαγιάς θα
πραγματοποιηθούν συζητήσεις (για τους μετανάστες, την κοινωνική πολιτική, την
Ακροδεξιά), συναυλίες, εκθέσεις βιβλίου και ζωγραφικής, κινηματογραφικά και
θεατρικά δρώμενα, ενώ το «παρών» θα δώσουν και εκατοντάδες περίπτερα
οργανώσεων με ενημερωτικό υλικό.

Και οι μουσικές μας ενώνουν

Στο φετινό Φεστιβάλ ξεχωρίζει το αφιέρωμα στις μουσικές του κόσμου. Την
Παρασκευή 1η Ιουλίου, στις 22.00, επί σκηνής θα εμφανιστούν οι Apurimac
και η Μάρθα Μορελεόν, οι Africa Moyo και Funcollective, ενώ εκτάκτως θα
εμφανιστεί και ο Tonino Carotone.

Το Σάββατο, την ίδια ώρα, το συγκρότημα Mar Azul θα χορέψει, ενώ στη
συνέχεια θα εμφανιστεί το κουαρτέτο Feries Garden Project με τους μουσικούς
Dhruba Gosh (σαράνγκι και φωνητικά), Yogesh Samsi (τάμπλας), Χάρη Λαμπράκη
(νέι) και Βασίλη Ρακόπουλο (κλασική κιθάρα), ο Κώστας Καλατζόπουλος με την
Ορχήστρα του Δρόμου, τα Χάλκινα του Φώντα Τζανίνη με τη Γιώτα Νέγκα, τα
Κρουστά της Τάκη, ρυθμοί και τραγούδια της Δυτικής Αφρικής με κρουστά
(Djembe, Doundouns) και έγχορδα (Ngoni), ενώ αργά το βράδυ, θα εμφανιστούν οι
Απόντες με ρεμπέτικα και λαϊκά.

Την Κυριακή (22.00) σειρά έχει η θεατρική παράσταση «Golφω», ενώ θα
ακολουθήσουν ο Νίκος Ξυδάκης με το συγκρότημα Τακίμ, ο Μάκης
Αμπλιανίτης με το συγκρότημά του θα παρουσιάσουν το έργο «Bahar», αλλά και
τσιγγάνικα τραγούδια των Βαλκανίων από τον βιολιστή Damian Dudu και το
συγκρότημά του. Ούτως ή άλλως, κάθε μέρα θα υπάρχει μουσική και χορός από
καλλιτεχνικά σχήματα των μεταναστευτικών κοινοτήτων (Αίγυπτος, Αιθιοπία,
Βουλγαρία, Κένυα, Μαδαγασκάρη, Κουρδιστάν, Ρωσία, Ουκρανία, Πακιστάν, Σουδάν,
Συρία, Φιλιππίνες).

Αφρικανική μόδα και γεύσεις

Έκπληξη αποτελούν για φέτος το σόου μόδας που θα παρουσιάσει η οργάνωση
Γυναίκες της Αφρικής με τοπικές ενδυμασίες από χώρες της Αφρικής και η έκθεση
αντιρατσιστικού σκίτσου από Έλληνες και Ευρωπαίους σκιτσογράφους του
περιοδικού «Γαλέρα». Από το πολύχρωμο τριήμερο δεν θα λείψουν και οι
πολυεθνικές γεύσεις, αφού και αυτή τη χρονιά οι διοργανωτές θα βάλουν τους
μετανάστες στην… κουζίνα. Έτσι, στους χώρους του Φεστιβάλ θα λειτουργούν
ταβέρνες με γεύσεις από τις εθνικές κουζίνες των μεταναστών (Αίγυπτο,
Αιθιοπία, Αλβανία, Βουλγαρία, Αφρική, Κένυα, Μαρόκο, Ουκρανία, Πακιστάν,
Παλαιστίνη και Σουδάν) και αραβικό καφενείο με καφέδες και γλυκά από τις
Σουδανές Γυναίκες.

INFO

10ο Αντιρατσιστικό Φεστιβάλ, 1, 2, 3 Ιουλίου στην Πλατεία Πρωτομαγιάς (Πεδίον
Άρεως). Είσοδος ελεύθερη.