Σαββατοκύριακα, ερμητικά κλειστά

Πηγμένα σε γάμους και βαφτίσια, σε επισκέψεις και επαφές κοινωνικές, σε
εκθέσεις και εγκαίνια, σε ένα πλήθος εκδηλώσεων. Προ παντός σε τραπεζώματα
«ανταποδοτικά» και γιορτές που πέφτοντας καθημερινή σπρώχνονται αναγκαστικά
προς το διήμερο· τα βγάζουμε όλα από το τιγκαρισμένο μεσοβδόμαδο (έχει
ξεχειλίσει η εβδομάδα, δεν χωράει τίποτε άλλο πια) και τα στριμώχνουμε προς το
ταλαίπωρο διήμερο.

Κι εκεί που έλεγες ότι θ’ απλώσεις την αρίδα σου και θα ξεκουραστείς μια στάλα
απ’ το τρέξιμο της εβδομάδας ώστε να βρεις ανάκαρα για την επομένη, να σου τες
ξεπετάγονται οι προ πολλού υπεσχημένες «συνευρέσεις» και τα φιξαρισμένα ήδη
τραπεζώματα, αυτά κυρίως. Κρατάς καρνέ! Όλα οργανώνονται, ρυθμίζονται,
προετοιμάζονται με κάθε λεπτομέρεια βδομάδες πριν.

Ώσπου κλείνουν, ένα ένα, τα ελεύθερα Σαββατοκύριακα σαν τρίλιζες ή ντουλαπάκια
από σταυρόλεξο! Τα ‘χω τσεκάρει: από Οκτώβρη μέχρι Μάρτη επικρατούν γεύματα,
δείπνα και λοιπές καλλιτεχνικές δραστηριότητες, Μάιο – Ιούνιο φρακάρουν τα
βαφτίσια και οι γάμοι! (Αφού τα μοιραζόμαστε με βάρδιες, στο σπίτι, για να
τους προλαβαίνουμε όλους).

Είναι και τα τηλέφωνα που συνδράμουν σ’ αυτό! Δεν υπάρχει ελπίδα να ξεφύγεις,
να κρυφτείς από κανέναν, να μη σε βρίσκουν και να ‘χεις το κεφάλι σου ήσυχο.
Όχι. Στην τρύπα της βελόνας να χωθείς, θα σε ανακαλύψουν οπωσδήποτε, δεν τη
γλιτώνεις. Αν δεν σε πετύχουν στο σταθερό, θα σου αφήσουν μήνυμα στον
τηλεφωνητή ενώ, παράλληλα, θα σε ψάξουν και στο κινητό. Και κλειστό που το
‘χεις, ποιο το όφελος; Όταν το ανοίξεις το ρημάδι, θα δεις εξ άπαντος το
νούμερο που σ’ αναζήτησε. Όλοι ξέρουν, πλέον, ότι ξέρεις και περιμένουν να
τους τηλεφωνήσεις πίσω. Όχι, δεν υπάρχει σωτηρία.

E, όταν έχεις πει το «ναι» βδομάδες πριν κι έχουν γεμίσει, ασφυκτικά, όλα τα
ελεύθερα ντουλάπια και οι τρίλιζες, δεν μπορείς να ματαιώσεις τίποτα!
Ντρέπεσαι! Και να αρρωστήσεις ακόμα, θα κουβαληθείς με το στανιό στο ξένο
σπίτι, δεν έχει «μου, σου, του». Οι κοινωνικές μας σχέσεις, ακόμα και οι πιο
στενές, φοβούμαι ότι έχουν διαβρωθεί – κι αυτές, κι αυτές – από το ύφος ενός
διαστροφικού επαγγελματισμού παρά το ότι έχουν χαρακτήρα φιλικό. Γι’ αυτό και
καταντούν πιεστικές κι αγχωτικές.

Και ευτυχώς, να λες, που απομένει ο Αύγουστος, μήνας του μαζικού ξεσηκωμού και
της φυγής, οπότε εξαφανίζονται οι πάντες και ησυχάζεις! Γιατί απ’ τον
Σεπτέμβρη και μετά γύρευε σε πόσα τρόκολα – και στριμόκωλα – Σαββατοκύριακα θα
ξαναμπλέξεις.

O Κώστας Λογαράς είναι φιλόλογος – συγγραφέας.