Διαστάσεις Όχι + Όχι = Mπλαιρ

Την άνοιξη του 2005 – θα διαβάσουν οι μαθητές του μέλλοντος – δολοφονήθηκε
η πολιτική Ευρώπη. Οι δολοφόνοι επικαλέστηκαν βασικά δύο λόγους: ότι το θύμα
ήταν πολύ συντηρητικό και ότι ήταν πολύ φιλελεύθερο.

«Κερδίσαμε!» (του Pessin, από τη Μοντ)

Να κάνουμε λοιπόν τη σούμα. Στα Όχι των Γάλλων που δεν θέλουν τη μεταβίβαση
εξουσιών στις Βρυξέλλες, που σιχαίνονται τον Σιράκ και που ανησυχούν για την
εισβολή των Πολωνών υδραυλικών, προστέθηκαν προχθές το βράδυ τα Όχι των
Ολλανδών που θέλουν να εκδικηθούν την κυβέρνησή τους για την ανεργία, τους
Γάλλους επειδή παίρνουν όλα τα λεφτά, τους μουσουλμάνους επειδή σκότωσαν τον
Φόρταουν και τις Βρυξέλλες επειδή θέλουν να επιβάλουν μια πιο σκληρή νομοθεσία
για τα ναρκωτικά, την ευθανασία και τον γάμο των ομοφυλοφίλων («Αυτό το
Σύνταγμα στρέφεται εναντίον των γκέι», είπε ο Ροπ Μέγιερ, εκπρόσωπος των
ομοφυλοφίλων του Άμστερνταμ). Αν συνεχιστεί η διαδικασία των επικυρώσεων, στο
σακί θα μπουν ακόμη τα Όχι των Πολωνών και των Τσέχων, που θεωρούν ότι το
Σύνταγμα δίνει μεγάλη έμφαση στα κοινωνικά ζητήματα, και τα Όχι των Βρετανών,
που αντιτίθενται στον ομοσπονδιακό του χαρακτήρα.

Έχουμε μάθει στα μαθηματικά ότι ανόμοια πράγματα δεν αθροίζονται. Έχουμε όμως
μάθει επίσης ότι κάθε κανόνας έχει εξαιρέσεις. Όπως στην περίπτωση του
Ευρωσυντάγματος: όλα αυτά τα διαφορετικά και αντιφατικά μεταξύ τους Όχι
προστίθενται και δίνουν ένα πολύ απλό αποτέλεσμα. Το αποτέλεσμα αυτό λέγεται
Μπλαιρ. Εκ πρώτης όψεως, δεν είναι περίεργο. Οι Γάλλοι μπορεί να ψήφισαν Όχι,
αλλά σε ποσοστό 72% εξακολουθούν να δηλώνουν «απολύτως» ή «μάλλον» σύμφωνοι με
την ενοποίηση της Ευρώπης. Ευρώπη θα πάρουν, λοιπόν. Μόνο που θα είναι μια
βρετανική Ευρώπη. H κοινωνική οικονομία της αγοράς που προβλέπει το Σύνταγμα
αποδοκιμάστηκε. Ο χάρτης των θεμελιωδών δικαιωμάτων, με τον οποίο συμφωνούν
όλα τα σοσιαλιστικά κόμματα της Ευρώπης και η συντριπτική πλειοψηφία των
ευρωπαϊκών συνδικάτων, πετάχτηκε στα σκουπίδια. Τη θέση τους θα πάρει η
νεοφιλελεύθερη λογική του αγγλοσαξονικού μοντέλου. Οι χθεσινοί Φαϊνάνσιαλ
Τάιμς δημοσιεύουν τα βασικά της σημεία: φιλελευθεροποίηση του εμπορίου,
άνοιγμα της αγοράς των ευρωπαϊκών υπηρεσιών, αφαίρεση πόρων από την Κοινή
Αγροτική Πολιτική και διάθεσή τους για την αύξηση της ανταγωνιστικότητας.

Οι Βρετανοί θέλουν να αρχίσουν και ενταξιακές διαπραγματεύσεις με την Τουρκία,
αλλά στο σημείο αυτό οι αντιστάσεις είναι ισχυρές. «Αυτό που με σοκάρει», λέει
ο Ισπανός φιλόσοφος Φερνάντο Σαμπατέρ σε συνέντευξή του στη Φιγκαρό,
«είναι ότι πολλοί υποστηρικτές του Όχι γίνονται εκπρόσωποι μιας Ευρώπης
φοβισμένης και εγωιστικής, μιας Ευρώπης αποφασισμένης να μη διευρύνει τον
κύκλο των ανθρώπων που ωφελούνται από τα προνόμιά της. Καινούργιες δυνάμεις
εργάζονται για τον κατατεμαχισμό και την εξατομίκευση της Ευρώπης. Εγώ
ονειρεύομαι, αντίθετα, μια Ευρώπη ανοιχτή στον κόσμο, μια ήπειρο με ελεύθερη
κυκλοφορία ανθρώπων και πολιτισμών».

LINK:

http://diastaseis.blogspot.com