Iστορίες αστυφιλίας, νομάδων και… αιθάλης

H πόλη από ψηλά, ανάμεσα στα σκουπίδια, τις καμινάδες των εργοστασίων, τα αυτοκίνητα, όπως την βλέπει ένας ιπτάμενος κάτοικός της, στην ταινία «Το κοράκι» του Φινλανδού Esa Nissi

Περισσότεροι από το 80% των Ευρωπαίων κατοικούν σήμερα σε πόλεις. Οι πόλεις
είναι το επίκεντρο των αποφάσεων, αλλά και των περιβαλλοντικών προβλημάτων.
Είναι το σύμβολο της κινητικότητας και της ταχύτητας, αλλά και του στρες, του
κυκλοφοριακού, της έλλειψης πρασίνου. Συμμετέχοντας στον προβληματισμό, οι
ευρωπαϊκές πόλεις θα δώσουν το στίγμα από σήμερα έως τις 3 Ιουνίου με τις
«Ημέρες για Πράσινες Πόλεις», ένα πανόραμα πρωτοβουλιών για τη βελτίωση των
συνθηκών ζωής στα αστικά κέντρα. Μαζί τους και το 5ο Διεθνές Φεστιβάλ
Ecocinema – ανοίγει τις πόρτες του στις 2 Ιουνίου – το οποίο θα προβάλει
ταινίες με θεματικό άξονα το παρόν και το μέλλον των σύγχρονων πόλεων.

Την ιστορία της σύγχρονης Ελλάδας μέσα από τις μεταμορφώσεις της Αθήνας –
πόλη-σημείο αναφοράς – διατρέχει ο Μάρκο Γκαστίν στο ντοκιμαντέρ του «Αθήνα,
Αναζητώντας τη Χαμένη Πόλη» με ένα σινε-κολλάζ, φτιαγμένο αποκλειστικά από
αποσπάσματα ελληνικών ταινιών μυθοπλασίας (1920-1980). H ταινία είναι δομημένη
σε τέσσερα ταμπλό, που αντιστοιχούν σε τέσσερις διαφορετικές εικόνες της
πόλης, αλλά και σε διαφορετικούς ήρωες: στο πρώτο, η «ειδυλλιακή πόλη» έχει ως
ήρωά της τον Ανάργυρο, βασικό πρόσωπο στις ταινίες του Λογοθετίδη, που
εκπροσωπεί την παλιά Αθήνα με τους γηγενείς κατοίκους της και την αντίστασή
τους στις διαφαινόμενες αλλαγές. Στο δεύτερο, ο ήρωας είναι ο Θύμιος
(Χατζηχρήστος), ο επαρχιώτης που ορμάει στη μεγαλούπολη. Στο τρίτο, η
πόλη-εργοτάξιο έχει ήρωά της τον Θανάση (Βέγγο) και το αέναο τρεχαλητό του σε
μια πόλη που γιγαντώνεται με ταχύτατους ρυθμούς. Στην τελευταία πράξη τού
Μάρκο Γκαστίν, η «βυθισμένη πόλη» απογοητεύει πια και ψάχνει να βρει το
πρόσωπο και τους ήρωές της.

H πόλη μέσα από τα μάτια ενός από τους ιπτάμενους κατοίκους της είναι
το πρωτότυπο θέμα της ταινίας «Το κοράκι». H πόλη από ψηλά, ανάμεσα στα
σκουπίδια, τις καμινάδες των εργοστασίων, τα αυτοκίνητα, όπως την βλέπει το
κοράκι τού Esa Nissi, που μιλάει για τη μοναξιά των ζώων μέσα στο αφιλόξενο
αστικό περιβάλλον, μοναξιά που μοιράζονται και οι άνθρωποι της πόλης. Οι
πόλεις της αιθάλης -αποτέλεσμα της αλματώδους ανάπτυξης, όπου η παραγωγή έχει
αυξηθεί 13 φορές, κάτι που οφείλεται στη δυνατότητά μας να εκμεταλλευόμαστε τα
ορυκτά καύσιμα-, το ζήτημα του μολύβδου στη βενζίνη (στοιχείο που προκαλεί
προβλήματα στο νευρικό σύστημα, ιδιαίτερα των παιδιών) και η «ύπουλη σκόνη» ο
αμίαντος δίνουν, τέλος, (στο ομότιτλο ντοκιμαντέρ) «Όψιμα μαθήματα από
έγκαιρες προειδοποιήσεις».

Το Φεστιβάλ Ecocinema, το οποίο στηρίζουν επικοινωνιακά και «TA NEA», ανοίγει
τις πόρτες του στον πολυχώρο «Αθηναΐς» και διοργανώνεται από το Διεπιστημονικό
Ινστιτούτο Επιστημονικών Ερευνών, με στόχο να ενισχύσει τον διάλογο και τον
προβληματισμό γύρω από τα ζητήματα προστασίας του περιβάλλοντος. Στο φετινό
πρόγραμμα θα συμμετάσχουν περί τις 100 ταινίες από 40 χώρες.

Ανακύκλωση ανάγκης

Αποκλειστικά από αποσπάσματα παλιών ελληνικών ταινιών – από τον Χατζηχρήστο και τη Μελίνα μέχρι τον Θανάση Βέγγο – είναι φτιαγμένη η ταινία του Μάρκο Γκαστίν «Αθήνα, Αναζητώντας τη Χαμένη Πόλη», που «διαβάζει» τις πολλές μεταμορφώσεις της Αθήνας

Ένας τσιγγάνικος καταυλισμός στα περίχωρα του Βελιγραδίου είναι το θέμα της
ταινίας «Όμορφη Ντιάνα». Γιατί οι κάτοικοί του κερδίζουν τα προς το ζην
μετατρέποντας παλιά κλασικά μοντέλα Citroen (2CV και Dyana) σε ανακυκλωμένα
οχήματα, τα οποία χρησιμοποιούν για να περισυλλέξουν χαρτόκουτα, μπουκάλια και
παλιοσίδερα. Οι μπαταρίες των αυτοκινήτων χρησιμοποιούνται για να
επαναφορτίσουν κινητά και να τροφοδοτήσουν λαμπτήρες και τηλεοράσεις. Αυτά τα
σύγχρονα άλογα είναι αποτελεσματικά και χαρίζουν ελευθερία και ελπίδα στους
πολυμήχανους κατοίκους του καταυλισμού.

INFO

Φεστιβάλ Ecocinema, 2-7 Ιουνίου 2005, «Αθηναΐδα» (Καστοριάς 34-36,
Βοτανικός). Ίντερνετ: http: //www.ecocinema.gr.