Φράουλες: κόκκινες, όχι όμως από ντροπή
Ενημερώσου πρώτα από ΤΑ ΝΕΑ
7 λεπτά  |
 |
|
«Έχω κερδίσει 10 χρόνια ζωής με τη φράουλα», λέει ο συνταξιούχος αρχιτέκτονας |
H φίλη μου και σεφ Νένα Ισμιρνόγλου φταίει για όλα! «Δεν μπορείς να φανταστείς
τι φράουλες δοκίμασα μόλις!», μου είπε τηλεφωνικώς, καθώς ετοίμαζε μια σάλτσα
με αυτές για ένα λεμόνι σορμπέ που θα σέρβιρε σε πάρτι πριβέ στην Κηφισιά.
«Τις καλλιεργεί ένας στον Άγιο Στέφανο. Θα στον βρω». Την επόμενη ημέρα μου
τηλεφώνησε ένας ευγενέστατος, φανερά παθιασμένος πρώην αρχιτέκτονας, ονόματι
Βαγγέλης Τασούλας, για να με καλέσει στο κτήμα του λίγα χιλιόμετρα πάνω από
την Κηφισιά.
H φράουλα είναι μια πονεμένη αδυναμία μου. Τα τελευταία χρόνια καθώς
βγαίνουν στην αγορά (τον Μάρτιο παρακαλώ!) με το υπερφυσικό αυτό μέγεθος και
τη σκληρή σαν ακτινίδιο υφή τους, τις αποφεύγω. Τα παιδιά μου τις λατρεύουν
και μέχρι στιγμής έτρωγαν μόνο όταν έβγαιναν στη φυσιολογική τους,
μικροκαμωμένη μορφή, από τις γλαστρούλες στην αυλή φίλων μας – εάν ήμασταν
τυχεροί και προλαβαίναμε. Ακόμα και οι «βιολογικές» του εμπορίου με γεμίζουν
άγχος επειδή είναι όλες παραδόξως ακριβώς ίδιες στο μέγεθος και στο σχήμα, σαν
τα ψάρια ιχθυοτροφείου. Πάντως, η συμβατική φράουλα – έτσι όπως έχει
καταντήσει στο εμπόριο, φουσκωμένη από τις ορμόνες και με έντονη «ανύπαρκτη»
γεύση – είναι ντροπή, ας λένε οι αγρότες ό,τι θέλουν για την πραγματικότητα
της αγοράς. Έτσι λοιπόν, γεμάτη γευστικές ελπίδες, ξεκίνησα την περασμένη
Παρασκευή το μεσημέρι με τον μικρό μου γιο στο πίσω κάθισμα για τον Άγιο
Στέφανο, κυνηγώντας… μια σωστή φράουλα. Περιττό να σας πω ότι την βρήκα με
το παραπάνω.
«Νάτην. H γνήσια, κηφισιώτικη φράουλα, μικρόκαρπη, μακρόστενη και
γλυκύτατη», είπε ο κ. Τασούλας με το που χαιρετιστήκαμε. Την ώρα που φτάσαμε
ήταν σκυμμένος ανάμεσα στις φραουλιές του. Πότιζε με προσοχή, επειδή δεν τις
έχει στηρίξει με ξύλα και δεν ήθελε να λασπωθούν. Όχι ότι πειράζει, απλώς
είναι θέμα αισθητικής. H γυναίκα του, κ. Δώρα, είχε ετοιμάσει ένα τραπέζι με
όλες τις λιχουδιές τις φράουλας: από καλάθια που μοσχοβολούσαν από μακριά,
μέχρι βάζα γεμάτα με σπιτικές μαρμελάδες, κομπόστες και γλυκά του κουταλιού.
Το κτήμα, ένα μικρό κομμάτι γης ανάμεσα στις παλιές και τις καινούργιες
μονοκατοικίες της περιοχής, ήταν κάποτε το εξοχικό του κ. Τασούλα. Εκεί, όπως
μας είπε, πέρασε τα δύσκολα χρόνια ’40 και ’41 και ο κήπος έσωσε την
οικογένειά του από την πείνα. Λιγνός, ξερακιανός και γεμάτος ενέργεια στα 71
του χρόνια, λέει ότι η γη, και συγκεκριμένα η φράουλα, του ξανάδωσε ζωή τώρα,
στα χρόνια της σύνταξης. «Έχω κερδίσει 10 χρόνια ζωής με τη φράουλα. Τι άλλο
να έκανα; Σε μια καρέκλα με την τηλεόραση και τα χάπια; Αυτό δεν το ήθελα».
Αρχικά τις καλλιεργούσε ως χόμπι, χωρίς καν να γνωρίζει το φυτό της
φράουλας. «Νόμιζα ότι ήταν δένδρο ή κάποιος θάμνος», λέει γελώντας. Όταν πήρε
τις πρώτες γλάστρες, αφού έβγαλαν καρπό τις μεταφύτεψε στο έδαφος. Οι φράουλες
αυτές πολλαπλασιάστηκαν εντυπωσιακά και έτσι, χωρίς κάποιο ιδιαίτερο σχέδιο,
έσκαψε ένα κομμάτι περίπου 200 τετραγωνικά, περιποιήθηκε το χώμα με κοπριά και
άρχισε να μεταφυτεύει συστηματικά πλέον. Από ‘κεί και μετά η περιστασιακή
απασχόληση με τον κήπο έγινε πάθος. Άρχισε να κάνει αναλύσεις του εδάφους, να
φτιάχνει κομπόστες μόνος του, έσκαψε δηλαδή ένα μεγάλο χαντάκι και, σε
συνεννόηση με τον δήμο, του έφερναν τα φύλλα και τα φυτά που μάζευαν από τα
κλαδέματα. Από αυτά άρχισε να δημιουργεί τη δική του λίπανση. Φύτεψε και
αμπέλι, αλλά οι φράουλες, φράουλες! Τη συνήθειά του την έχει μετατρέψει σε
κάτι περισσότερο από απλό χόμπι. Φράουλες δικής του παραγωγής έχουν φτάσει σε
ορισμένα από τα πιο γνωστά ζαχαροπλαστεία και κέτερινγκ της Αθήνας. Τις
πουλάει όποτε μπορεί, χωρίς όμως να κυνηγάει το εμπόριο. «Θέλω κάποια ημέρα να
αποδείξω ότι η αγροτιά θα σώσει τους συνταξιούχους», λέει και προσθέτει ότι
«με ένα στρέμμα γης μπορεί κανείς να έχει ένα αξιοπρεπές εισόδημα». Με ένα
στρέμμα καλλιεργείς, για παράδειγμα, 1½ τόνο βιολογικές φράουλες. Με τη
χαρακτηριστική του ιδιαίτερη άποψη λέει επίσης ότι δεν έχει κανέναν σκοπό να
κάνει τη φράουλα επαγγελματική απασχόληση «για να μη μου χαλάσει το κέφι. Ο
σκοπός μου δεν είναι το κέρδος», μας εξηγούσε καθώς προσέφερε ένα καλαθάκι
γεμάτο από νόστιμες και αρωματικές φράουλες – που ίσως δεν έχω δοκιμάσει ποτέ.
«Είναι αρχοντιά να καλλιεργείς τη γη»
Ο κ. Τασούλας μιλάει για τις φράουλες και στάζει το στόμα του… φραουλόζωμο.
Ακόμα και η γυναίκα του παραπονιέται ότι ενδιαφέρεται περισσότερο για τις
φράουλες πάρα για οτιδήποτε άλλο. Περισσότερο θα ήθελε να μάθει, για
παράδειγμα, τη γνώμη του γιατρού του για τις φράουλές του παρά για τα
αποτελέσματα κάποιων εξετάσεων. Μελετάει φιλοσοφία, κάνει μάλιστα και
διαλέξεις, δηλώνει δε Σωκρατικός. Είναι ένας επιτυχημένος
αρχιτέκτονας-κατασκευαστής, με βαθιά γνώση της ελληνικής πραγματικότητας. Ήταν
πολύ ενδιαφέρουσα η άποψή του για το θέμα της βιολογικής καλλιέργειας και
έφερε το εξής παράδειγμα: «Εμείς οι μηχανικοί αναλαμβάνουμε να κτίσουμε σπίτι
σε συγκεκριμένες προδιαγραφές, να είναι αντισεισμικό, να είναι σωστό στατικά,
να έχει φως, αέρα και να είναι αξιοπρεπές για να ζει κανείς μέσα σε αυτό. Με
την ίδια λογική θα μπορούσε ο καθένας να πουλάει προϊόντα βιολογικής
καλλιέργειας, να κάνει και μια υπεύθυνη δήλωση στην οποία να αναφέρει πώς τα
καλλιεργεί και ότι δεν χρησιμοποιεί χημικά, ζιζανιοκτόνα, λιπάσματα κτλ. και
αυτός ο άνθρωπος να είναι ανοιχτός σε έλεγχο. Εάν τον πιάσουν να κάνει φάουλ
να τον κατακεραυνώσουν. Ξαφνικά έχουμε μπει σε μια ανεξήγητη δικτατορία των
πιστοποιητικών οργανώσεων που συμπεριφέρονται σαν δερβέναγες. Τους παίρνεις
τηλέφωνο και ναι, και εάν, και όταν θα μπορέσουν, και όταν θα περάσουν από
‘κεί, και η γνωστή ελληνική ασάφεια.
Πιστεύω ότι το κράτος θα έπρεπε να προτρέπει τους συνταξιούχους, αντί να
σαπίζουν μπροστά στην τηλεόραση ή να παίζουν τάβλι στα ΚΑΠΙ και στα καφενεία,
να καλλιεργούν τα λαχανικά τους, δίνοντάς τους από ένα κομματάκι γης στα πάρκα
ή σε δημοτικά οικόπεδα. H αγροτιά θα μπορούσε να σώσει τους συνταξιούχους και
οι συνταξιούχοι τη γη. Το να καλλιεργείς τη γη είναι σωματική και ψυχική
θεραπεία. Είναι αρχοντιά».
Ανθεκτικές και όμορφες
H ιστορία της καλλιέργειας της φράουλας είναι «μολυσμένη» από τις τόσες και
τόσες επιστημονικές προσπάθειες να δημιουργηθούν ανθεκτικές ποικιλίες,
θυσιάζοντας φυσικά τη γεύση και την όλη χάρη ενός από τα πιο όμορφα φρούτα.
Περίπου το 20% της παγκόσμιας παραγωγής της φράουλας γίνεται στην Καλιφόρνια.
Από το 1950 έως τώρα η παραγωγή, με τη βοήθεια της επιστήμης, έχει αυξηθεί 20
φορές πάνω, φτάνοντας τα 70 δισεκατομμύρια κιλά σήμερα. Το φρούτο που ήταν
κάποτε το σύμβολο της άνοιξης έχει γίνει το θαύμα τής αγροτικής βιομηχανίας.
Το αποτέλεσμα είναι ένα δίκοπο μαχαίρι: ναι μεν οι σημερινές συμβατικές
φράουλες είναι ανθεκτικές σε χίλιες-δυο… ταλαιπωρίες και φτάνουν ολόκληρες
και «όμορφες» στην αγορά, αλλά από την άλλη κάποιες μάνες με συνείδηση
διστάζουν να τις δίνουν στα παιδιά τους.
Σορμπέ μοσχολέμονου με σάλτσα φράουλας
Μία συνταγή της Νένας Ισμιρνόγλου (για περίπου 6 άτομα)
Για το σορμπέ
* 4 μοσχολέμονα
* 1κούπα (240 λτ) νερό
* 1/4 της κούπας +2 κουταλιές της σούπας (80 γραμμ.) ζάχαρη
* 2 κουταλιές της σούπας (40 γραμμ.) γλυκόζη
Για τη σάλτσα φράουλας
* 100 γραμμ. φράουλες, κατά προτίμηση βιολογικές και μεσόκαρπες, καθαρισμένες
και πλυμένες σε τρεχούμενο νερό
* 1/4 της κούπας νερό
* 1 κουταλιά της σούπας ζάχαρη
* 2 κουταλιές της σούπας χυμό μοσχολέμονου
* 1 πρέζα τριμμένο κάρδαμο
* Φρέσκιες φράουλες (200 γραμμ.) για το σερβίρισμα πλυμένες και ολόκληρες (με
το κοτσάνι)
Εκτέλεση
Για το σορμπέ
Βγάζουμε το ξύσμα από ένα μοσχολέμονο και το ψιλοκόβουμε.
Στύβουμε τα μοσχολέμονα. Χρειαζόμαστε 1 κούπα (240 ml).
Σε μια μικρή κατσαρόλα ρίχνουμε το ξύσμα, το νερό, τη ζάχαρη και τη γλυκόζη.
Βράζουμε για ένα λεπτό. Το αφήνουμε να κρυώσει. Προσθέτουμε τον χυμό του
μοσχολέμονου. Το αφήνουμε στην κατάψυξη για 15 λεπτά και το μεταφέρουμε στην
παγωτομηχανή, ακολουθώντας τις οδηγίες τού κατασκευαστή. Βάζουμε το σορμπέ
στην κατάψυξη, τουλάχιστον 8 ώρες.
Για τη σάλτσα φράουλας
Σε μία μικρή κατσαρόλα βράζουμε για 1 λεπτό τη ζάχαρη και το νερό, μέχρι να
διαλυθεί η ζάχαρη. Ρίχνουμε το κάρδαμο. Το αφήνουμε να κρυώσει και προσθέτουμε
τον χυμό του λεμονιού. Χτυπάμε στο μπλέντερ τις φράουλες με το σιρόπι για να
πάρουμε μια παχύρρευστη σάλτσα. Τη φυλάσσουμε στο ψυγείο.
Για το σερβίρισμα
Σε ένα βαθύ μπολ ρίχνουμε μερικές κουταλιές της σούπας σάλτσα φράουλας, 2
μπάλες σορμπέ μοσχολέμονου και διακοσμούμε με τις ολόκληρες φράουλες.
Google news
