ANAΛΩΣIMA Ψάρεμα εργασίας

Κάνουμε έρευνα για την απασχόληση, μου λέει στο τηλέφωνο η ευγενική φωνή, και
θα θέλαμε να σας κάνουμε μερικές ερωτήσεις. A, τι ωραία, σκέφτεται κανείς,
μέρα Μαγιού, εργατικού και συνειδητοποιημένου, τι καλύτερο από μια έρευνα για
την απασχόληση; Είστε του υπουργείου; ρωτώ η αφελής, που πάντα μου αρέσει να
απαντώ για τέτοια πρακτικά, ενδιαφέροντα ζητήματα, ή του Κέντρου Κοινωνικών
Ερευνών. Διστάζει η φωνή, «ανήκουμε σε ένα διεθνές κέντρο», μου λέει. Μπα,
ποιο; «Μια εταιρεία που προσφέρει απασχόληση σε όσους θέλουν να αυξήσουν το
εισόδημά τους!». Αυτό ήταν λοιπόν. Δεν είναι έρευνα, είναι διαφήμιση. H γνωστή
απάτη με τις γλυκές φωνές. Μία ακόμα διαφημιστική καμπάνια από τηλεφώνου, με
στόχο όχι το χρήμα αλλά τον χρόνο. Τον χρόνο και τον κόπο και τον μόχθο των
ανθρώπων, τις ανάγκες τους, τις ελπίδες τους, τα ένσημά τους. Κυρίως αυτό.
Γιατί, τι άλλο μπορεί να κερδίζει μια «εταιρεία» που ψαρεύει εργασία με αυτόν
τον τρόπο; Από αυτά βγάζει, τις ασάφειες των νόμων για μερική απασχόληση, την
απροθυμία των συνδικάτων να την αναγνωρίσουν. Είναι η ίδια φρασεολογία που
έχουν τα χαρτάκια στους τοίχους, μικρά και ύποπτα, κολλημένα κάθε τρεις μέρες
καινούργια, με γράμματα άλλοτε πράσινα, άλλοτε κόκκινα, άλλοτε μπλε, αλλά
πάντα τις ίδιες λέξεις, γιατί οι λέξεις αλλάζουν δυσκολότερα από τα μελάνια:
«Θέλετε να αυξήσετε το εισόδημά σας;». Πόσα κενά μπορεί να έχει η κάλυψη των
εργαζομένων, για να επιτρέπει αυτές τις εξευτελιστικές προσεγγίσεις; Πόσες
αποχρώσεις αντοχής μπορεί να κρύβουν οι αριθμοί περί ανεργίας, για να αφήνουν
τέτοια περιθώρια; Και τι να πεις στο κοριτσάκι του τηλεφώνου; Νομίζει ότι
είναι εργαζόμενο κι αυτό εκεί πέρα.