MATIEΣ H εκκλησία

Ακόμα και να μην πιστεύεις σε τίποτα, είναι τέτοιες αυτές οι μέρες, που σε
σπρώχνουν προς την εκκλησία. Για ν’ ανάψεις ένα κερί, να προσκυνήσεις μπρος σε
μια εικόνα, ν’ απλώσεις το χέρι σ’ έναν άγνωστο και να του πεις «Χρόνια
πολλά». Έτσι τα μάθαμε, από γονείς και παππούδες, κι έτσι πορευόμαστε, μια
ζωή, τώρα, στην Αθήνα, στους προσφυγικούς συνοικισμούς, στη Θεσσαλονίκη…

Κι είναι κι αυτό το άρωμα των ημερών, από τις πασχαλιές, που σε τρελαίνει!
Δίκιο είχε ο Χατζιδάκις, για το «ανοιξιάτικο αεράκι του Επιταφίου». Έγραφε
καλά ο Χατζιδάκις. Αλλά, πρωτίστως, αισθανόταν. Κι αυτά που αισθανόταν τα
‘βγαζε στην εξαίσια μουσική του, στην κουβέντα του με τον Γκάτσο και τις
νεανικές παρέες του, στα κείμενά του.

«Τελειώνουν οι ήρωές μας», μου έλεγε, μελαγχολικά, τις προάλλες, δυο μέρες
μετά τον θάνατο του Μπιθικώτση, ο Γιώργος Κυβέλος, αυτό το «τρομερό παιδί» της
δισκογραφίας. Και είναι πικρό πολύ, αλλά και τόσο αληθινό. Πόσο έχουν αλλάξει
τα πράγματα, ιδίως στο τραγούδι, που είναι πια κλωνοποιημένο: βγαίνει ένα
σουξέ, με ασήμαντη μουσική και ακόμη πιο ασήμαντους στίχους και ακολουθούν
εκατοντάδες άλλα, πανομοιότυπα! Και μετά, έρχονται οι «εταιρειάρχες» και με
εγκαλούν, επειδή τους «τα χώνω», σε κάθε ευκαιρία…

Μπράβο στην EPT, στον πρόεδρό της Χρ. Παναγόπουλο και στον διευθυντή της EPA
Αντ. Ανδρικάκη, που οργάνωσαν την περασμένη Τρίτη αυτή τη γιορτή για τον
Γιώργο Παπαστεφάνου. Δείχνει ήθος και ανοιχτή καρδιά αυτή η απόφαση. Και δίνει
και παράδειγμα. Δεν είναι δυνατόν – κι αυτό αφορά και τις εφημερίδες και τα
περιοδικά – ανθρώπους που πρόσφεραν πολλά, από το πόστο στο οποίο υπηρέτησαν,
επί σειρά δεκαετιών, να μην τους τιμάς!

Ο Παπαστεφάνου χάρισε πολλά στους ακροατές του ραδιοφώνου, αλλά και τους
τηλεθεατές, με τις καταπληκτικές εκπομπές του, 45 χρόνια και βάλε! Αγάπησε
παράφορα το τραγούδι, το γνώριζε το τραγούδι, γνώριζε τους πρωταγωνιστές του
και τους σεβότανε, ήταν – και είναι – πολυτιμότατο στέλεχος για την EPT. Του
χρωστάει πολλά η EPT. Του χρωστάει και η ελληνική κοινωνία, που χάρη στις
εκπομπές του, τον τρυφερό λόγο του, τις γνώσεις του, ήρθε κοντά στην καλή
μουσική και τον ωραίο στίχο, κοντά στις υπέροχες φωνές του ελληνικού
τραγουδιού.

Ξανά μπράβο!