MATIEΣ Ποτέ… σεξ!

Τα Χριστούγεννα του 1946 και ενώ εμαίνετο ο Εμφύλιος, στο περιοδικό «Ακτίνες»
του Αλεξ. Τσιριντάνη, δημοσιεύθηκε μια «Διακήρυξις της Χριστιανικής Ενώσεως
Επιστημόνων», την οποία υπογράφουν σημαντικές προσωπικότητες της εποχής, όπως
οι T. Παπατζώνης, Σπ. Παπαλουκάς, Θ. Βαβαγιάννης, Φ. Βεγλερής, Σπ. Βικάτος,
Χρ. Γαρδίκας, Μαρ. Γερουλάνος, Δ. Ζακυθηνός, Σ. Κουγέας, Φ. Κουκουλές, N.
Λούρος, Γ. Μαριδάκης, A. Ορλάνδος, Δ. Πικιώνης, Γ. Ράμμος, K. Χωρέμης και
πολλοί άλλοι, καθητηγές, ως επί το πλείστον, του Πανεπιστημίου και του
Πολυτεχνείου.

Σ’ αυτή τη «Διακήρυξη» που είναι διακοσίων σελίδων, διαβάζει κανείς ανάμεσα σε
άλλα: «… Το γενετήσιον ένστικτον είναι ένστικτον δημιουργικόν. Σκοπόν του
έχει την δημιουργίαν απογόνων, όπως μας διδάσκει η φυσιολογία. Όταν λοιπόν με
τρόπον τεχνητόν κόψης από την λειτουργίαν του ενστίκτου αυτού, εκείνο που
είναι η ουσία του, δηλ. την δημιουργίαν, διά να κρατήσης μόνο το ηδονιστικόν
στοιχείον, τότε κάμνεις κάτι που δεν είναι σύμφωνον με την φύσιν του ενστίκτου
και άρα, δεν είναι φυσικόν. H διάσπασις αναπαραγωγικής δημιουργίας και ηδονής,
διά να κρατήσωμεν την δευτέραν και να αποκλείσωμεν την πρώτην, είναι κάτι
ξένον προς την φύσιν, τεχνητόν, αντιφυσιολογικόν. Κάθε άνθρωπος ή θα
ακολουθήση τον δρόμο του “ελευθέρου” έρωτος και της ηθικής ασυδοσίας ή θα
ακολουθήση τον δρόμον που θέλει την γενετήσιον ζωήν μέσα εις το πλαίσιον
κανόνων ηθικής, που συνδέει το γενετήσιον ένστικτον με τον γάμον και θεωρεί
ανήθικον και απαγορευμένην την γενετησίαν σχέσιν έξω από τον γάμον…».

Έχουν περάσει 60, σχεδόν, χρόνια, από τότε και διαβάζω τα ίδια πράματα στον
«Ταχυδρόμο», ειπωμένα, όμως, από τον Αρχιεπίσκοπο Χριστόδουλο. Ιδού: «Ο
αποχωρισμός της ηδονής από την παιδοποιία είναι αυθαίρετη επέμβαση στη φύση.
Τα ζώα χρησιμοποιούν σωστά το ένστικτο. Όταν έλθει η ώρα τους, ζευγαρώνουν
μεταξύ τους και δεν χρησιμοποιούν τη γεννητική τους δύναμη ποτέ άλλοτε. Οι
άνθρωποι που αποχωρίζουν τα δύο στοιχεία κρατώντας μόνο την ηδονή και πετώντας
έξω την αναγκαία και φυσική συνέπειά της, μοιάζουν με κείνους που θα
ισχυρίζονταν ότι τρώνε όχι για να διατραφούν, αλλά για να ικανοποιήσουν τη
γεύση τους…».

Θέλω να σημειώσω, χωρίς αυτό να αποτελεί κάτι νέο και βαρυσήμαντο, ότι αυτές
τις μέρες έγινε μια μελέτη στα Πανεπιστήμια του Πρίνσετον και του Μίσιγκαν,
μεταξύ 900 γυναικών, οι οποίες, στη μέγιστη πλειοψηφία τους δήλωσαν ότι η ώρα
της σεξουαλικής επαφής είναι η σημαντικότερη της μέρας τους.