ΓPAMMATA ΣTIΣ MATIEΣ Nυρεμβέργη

Ο λόγος στους αναγνώστες.

Ο Δ. Φράγκος, Κηφισίας 104, Αθήνα, γράφει:

«Στο κανάλι της Βουλής παρακολούθησα τη δίκη της Νυρεμβέργης. Ανάμεσα στα
ονόματα Μπέλσεν, Άουσβιτς, Τρεμπλίνκα υπήρχαν και ονόματα χωριών που
ξεκλήρισαν οι ναζί. Απουσίαζαν τα ονόματα του Διστόμου και των Καλαβρύτων.
Γιατί φρόντισαν οι Γάλλοι, ως παράδειγμα, να δικαιώσουν τα θύματα της
γερμανικής θηριωδίας και δεν φρόντισαν οι τότε κρατούντες το ίδιο για τους
Έλληνες; H απελευθέρωση της Γαλλίας έγινε μετά την απελευθέρωση της Ελλάδας.
Γιατί οι επικρατήσαντες μετά τον Δεκέμβρη σώπασαν;

Το θέμα αυτό οι τότε κρατούντες έδειξαν ότι επιθυμούσαν να το πνίξουν. H
κατάσταση εξομαλύνθηκε τον Μάρτιο του ’45 και η δίκη έγινε το ’46. H κυβέρνηση
ήταν, τότε, του Λαϊκού Κόμματος. Για το κόμμα αυτό λίγα χρόνια πριν, ο
πρεσβευτής του στη Γερμανία (1933) δήλωνε προς τον A. Χίτλερ ότι η τότε
κυβέρνηση του Λαϊκού Κόμματος είχε την αυτήν ιδεοπολιτική γραμμή με αυτόν.
Λίγους μήνες μετά, ο Χίτλερ έσφαξε χιλιάδες S.Α. (τάγματα εργασίας) και
δολοφόνησε τον μόνο πιθανό αντίπαλό του Φον Σλάιχερ και τη γυναίκα του.

Το γεγονός αυτό δεν άλλαξε τις διαθέσεις του Κόμματος και κάλεσε στην Αθήνα το
1934, μετά τη σφαγή, τον Γκέρινγκ, τον οποίο παρασημοφόρησε με τον
Μεγαλόσταυρο του Σωτήρος (B. Μαθιόπουλος, Δεκέμβριος 1944, από τα σουηδικά,
ελβετικά και συμμαχικά διπλωματικά ντοκουμέντα). Το Λαϊκό Κόμμα έδωσε στους
Γερμανούς της Κατοχής τον υπουργό του των Εξωτερικών του ’35, ως πρωθυπουργό.

Όταν η Γερμανία έπεσε, οι κρατούμενοι των απάνθρωπων στρατοπέδων άρχισαν να
γυρίζουν στην Ελλάδα. H Πολιτεία έπρεπε να τους περιθάλψει. Αλλά οι
επιστρέφοντες εισέπραξαν από την πλήρη αδιαφορία μέχρι τη φυλάκιση. Κατά τους
τότε κρατούντες κάθε ενέργεια κατά των Γερμανών ήταν εθνικώς ύποπτη. Λίγα
χρόνια αργότερα ο στρατιωτικός διοικητής Θεσσαλονίκης, ο οποίος συνέλαβε και
βασάνισε χιλιάδες Εβραίους Έλληνες πολίτες και συνέβαλε στην εξόντωσή τους,
επέστρεψε στη φιλόξενη Ελλάδα χωρίς να φοβάται τίποτε! Ο τότε πρωθυπουργός δεν
κράτησε τον Μέρτεν να τον δικάσει. Έγινε απέλασή του. Δηλαδή τη γλίτωσε κατά
τον λαό. Σε μία τέτοια κατάσταση ήταν δυνατό να φθάσουν στη Νυρεμβέργη τα
αίσχη των Γερμανών στην Ελλάδα;».