Φεστιβάλ σε όλη την Aθήνα!

Ο Γιώργος Λούκος (εδώ, στο Ηρώδειο το 1994), με καριέρα λαμπρή στο εξωτερικό, αναλαμβάνει τις τύχες του Ελληνικού Φεστιβάλ από το 2006

Ο Γιώργος Λούκος, καλλιτεχνικός διευθυντής του Μπαλέτου της Όπερας της Λυών
και του Διεθνούς Φεστιβάλ Χορού των Καννών θα είναι ο νέος πρόεδρος του
Ελληνικού Φεστιβάλ, γεγονός, δεδομένων των διοικητικών ικανοτήτων του και της
καλλιτεχνικής ευρυμάθειάς του, ιδιαίτερα σημαντικό – από τις επιτυχημένες
κινήσεις στις επιλογές «νέων προσώπων».

Γεννημένος στην Αθήνα, ο Γιώργος Λούκος έφυγε το 1968, στα δεκαοκτώ του
χρόνια, για σπουδές αρχιτεκτονικής στο Παρίσι, για να καταλήξει σε σπουδές
χορού πλάι στον Ίγκορ Φόσκα, στον Μπορίς Κνιάζεφ και στον Ρεϊμόν Φρανκετί. Από
το 1972 μέχρι το 1980 θα συνεργαστεί ως χορευτής με το «Θέατρο της Σιωπής»,
την Όπερα της Ζυρίχης, το Φεστιβάλ του Μπαϊρόιτ και με το Εθνικό Μπαλέτο της
Μασσαλίας όπου, το 1980, χρίεται βοηθός τού Ρολάν Πετί – επιμελείται μάλιστα
του ανεβάσματος των χορογραφιών του στη Νέα Υόρκη και στο Λονδίνο.

Ύστερα από ένα σύντομο πέρασμά του οκτώ μηνών από τη Μετροπόλιταν Όπερα της
Νέας Υόρκης, όπου συνεργάστηκε για τους εορτασμούς των εκατό χρόνων του
Θεάτρου, θα βρεθεί στην Όπερα της Λυών, ως βοηθός του Μπομπ Ουίλσον στο
ανέβασμα δύο οπερατικών εκδοχών της «Μήδειας». Ο διευθυντής της Όπερας Ζαν –
Πιερ Μπροσμάν θα του προτείνει να παραμείνει στο Μπαλέτο της Όπερας. Το 1985
θα ονομαστεί μετρ ντε μπαλέ και το 1988 θα αναδειχθεί σε συνδιευθυντή τού
Μπαλέτου με τη Φρανσουάζ Αντρέ. Όταν η τελευταία αποχωρεί, τον Δεκέμβριο του
1991, απομένει μόνος διευθυντής. Μέσα σε ελάχιστα χρόνια θα οδηγήσει σε μια
κατακόρυφη εξέλιξη το συγκρότημα που του οφείλει τη μετάκληση πλήθους
χορογράφων της νεώτερης γενιάς, οι οποίοι παίζουν και θα παίξουν ρόλο
καθοριστικό στην εξέλιξη του διεθνούς χορού. Και που ετοιμάζουν για το
συγκρότημα παγκόσμιες πρεμιέρες ή εισάγουν στο ρεπερτόριό του δοκιμασμένα έργα
τους.

Ο Γιώργος Λούκος, ο οποίος ουδέποτε ενδιαφέρθηκε ο ίδιος για τη
χορογραφία, ταξιδεύει, βλέπει παραστάσεις, ψάχνει, εντοπίζει νέους
υποσχόμενους χορογράφους, τους δίνει βήμα, μερικοί από τη Λυών είναι που
ξεκινούν διεθνή καριέρα, το συγκρότημα αρχίζει να περιοδεύει σε όλον τον κόσμο
και εξελίσσεται σε πανάξιο πρεσβευτή του γαλλικού πολιτισμού…

Παράλληλα, και από το 1992, ο Γιώργος Λούκος αναλαμβάνει και διατηρεί μέχρι
σήμερα την καλλιτεχνική διεύθυνση του Διεθνούς Φεστιβάλ Χορού των Καννών, το
οποίο από μία μέτρια διοργάνωση σε μία άκρως συντηρητική περιοχή κατάφερε να
το εξελίξει σε λαμπερή διεθνή χορογραφική συνάντηση.

Τον Μάιο του 2001 ο Γιώργος Λούκος ήταν ο οργανωτής, με εξαιρετική και πάλι
επιτυχία, του φεστιβάλ γαλλικού χορού «France Moves» («H Γαλλία κινείται»), το
οποίο πραγματοποιήθηκε στην Νέα Υόρκη με πρωτοβουλία των υπουργείων Εξωτερικών
και Πολιτισμού της Γαλλίας και σε συμπαραγωγή με πολλά νεοϋορκέζικα θέατρα και
μουσεία και που έγινε το εφαλτήριο για τα επιτεύγματα του σύγχρονου γαλλικού
χορού «εκείθεν του Ατλαντικού».

Στην Ελλάδα, ο Γιώργος Λούκος πρωτοέγινε γνωστός το 1994, όταν το Μπαλέτο της
Όπερας της Λυών εμφανίστηκε στο Ηρώδειο, στο πλαίσιο του Φεστιβάλ Αθηνών, στα
«NEA» μάλιστα ήταν που έδωσε την πρώτη του συνέντευξη. Έκτοτε επανήλθε με το
Μπαλέτο το 1997 και το 2000 στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών και το καλοκαίρι του
2000 στο Διεθνές Φεστιβάλ Χορού της Καλαμάτας, στο οποίο ενεργά έχει
συμπαρασταθεί. Τη δεκαετία αυτή οι σχέσεις του Γιώργου Λούκου με την Ελλάδα
συσφίχθηκαν, κάλεσε μάλιστα ελληνικές ομάδες χορού και Έλληνες καλλιτέχνες στη
Γαλλία, ενώ πάντα έδειχνε ενδιαφέρον για τα ελληνικά καλλιτεχνικά πράγματα –
είχε μάλιστα συνεργαστεί με τον Θάνο Μικρούτσικο όταν εκείνος ανέλαβε την
προεδρία του Ελληνικού Φεστιβάλ το 1999. «Γλυκός, προσηνής, απλός,
συμπαθέστατος, φιλικότατος. Και, ταυτόχρονα, έξυπνος, δραστήριος, οργανωτικός,
άριστος «κυνηγός» στη δουλειά του. Με αληθινή και όχι επίπλαστη σεμνότητα, με
αίσθηση του μέτρου, σοβαρός, αλλά ποτέ σοβαροφανής»: έτσι χαρακτήριζα τον
Γιώργο Λούκο – ο οποίος αναλαμβάνει το Φεστιβάλ από τη διοργάνωση του 2006
συνεχίζοντας να ασκεί τα καθήκοντά του στη Γαλλία – στην τρίτη συνέντευξη που
έχει δώσει στα «NEA», το 2000. Και οι χαρακτηρισμοί αυτοί συνεχίζουν να
ισχύουν και με το παραπάνω.

Περιορίζεται η διάρκεια

Πιστεύετε ότι μπορεί να αλλάξει η εικόνα των δύο μεγάλων ελληνικών Φεστιβάλ
– Αθηνών και Επιδαύρου – όταν όλοι μιλάμε για αποτελμάτωση και παγιωμένες
καταστάσεις; (ρώτησαν τον Γιώργο Λούκο «TA NEA»)

«Αν δεν το πίστευα δεν θα δεχόμουν την πρόταση. Αν ήταν να αναλάβω το Φεστιβάλ
και να το διατηρήσω “περίπου” όπως είναι, δεν υπήρχε κανένας λόγος να έρθω. Θα
πρέπει να περιμένετε μια ριζική αλλαγή και στο πρόγραμμα και σε πολλά άλλα. Θα
ήθελα, ας πούμε, οι δημοσιογράφοι να έβλεπαν πρώτα στο εξωτερικό, στον τόπο
τους, τις δουλειές που θα καλέσει το Φεστιβάλ, ώστε να ξέρουν τι θα
παρουσιαστεί. Σκέφτομαι μια συνεργασία με το υπουργείο Παιδείας και με όλες
τις σχετικές Σχολές – δραματικές, ωδεία, Καλών Τεχνών… Και ένα Φεστιβάλ σε
όλους τους χώρους της Αθήνας, σε Μουσεία…».

Δηλαδή να μην «εγκλωβίζεται» το Φεστιβάλ Αθηνών μόνο στο Ηρώδειο και στον
Λυκαβηττό;

«Αυτή είναι η πρώτη προτεραιότητα μαζί με τον περιορισμό της διάρκειάς του».